Υπάρχουν τραγούδια που δεν γράφονται για να ακολουθήσουν την εποχή τους. Γράφονται για να τη διασχίσουν.
Μετά το επιτυχημένο single «Το Βάλς των ονείρων», το δεύτερο τραγούδι από την ολοκληρωμένη δουλειά με τους αδημοσίευτους στίχους του ποιητή Άλκη Αλκαίου σε μουσική του Δημήτρη Καρρά, έχει τον τίτλο «Οι άγγελοι των πρωινών».
Ο Γιάννης Χαρούλης συμπράττει με τον Δημήτρη Μπάκουλη και μέσα από τους στίχους του Αλκαίου τραγουδούν μαζί ότι «Είναι αργά για προσευχές και είναι νωρίς για κλάματα», λέγοντας μας ότι έχουμε χρόνο για το θαύμα, εάν και εφόσον το αναζητήσουμε.
Ο ίδιος ο Αλκαίος στο χειρόγραφό του και κάτω από τον τίτλο του τραγουδιού δανείζεται από τον Μπομπ Ντίλαν: « Άκου εκείνο το μοναχικό σφύριγμα, ακούγεται πολύ καλό για να κλάψεις….».
Οι «Άγγελοι των Πρωινών», ένα ανέκδοτο έργο του σπουδαίου ποιητή και στιχουργού Άλκη Αλκαίου, αποκτά σήμερα τη δική τους μουσική και φωνή.
Το χειρόγραφο του Άλκη Αλκαίου
Ο συνθέτης Δημήτρης Καρράς μελοποιεί τους στίχους του Αλκαίου με απόλυτο σεβασμό στην ποιητική τους δύναμη. Ο Γιάννης Χαρούλης συναντά για πρώτη φορά δισκογραφικά τον Δημήτρη Μπάκουλη, σε μια βαθιά συγκινητική καταγραφή.
Με λόγο που παραμένει διαχρονικός και επίκαιρος, ο Άλκης Αλκαίος μιλά για την απώλεια, τη μοναξιά, την ανθρώπινη μνήμη και τη σιωπή των ανθρώπων που φεύγουν αφήνοντας πίσω τους φως. Η μουσική ακολουθεί τον ποιητικό του κόσμο με διακριτικότητα και ένταση, δημιουργώντας ένα τραγούδι που συγκινεί.
Το τραγούδι κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από το Ogdoo Music.
{https://youtu.be/CK3cos2Uf-A?si=MZA1c-_mAkRdaCZb}
Στίχοι
Πέρασε ο καιρός που έφυγες από σένα κι από μένα
Μ' απ' τον ίσκιο σου δεν ξέφυγες κι όσα έχεις χρεωμένα
Τώρα αλλάζουμε μηνύματα τις νύχτες σε μια οθόνη
Καίνε άγγελοι τον ύπνο μας με φτερούγες από χιόνι
Είναι αργά για προσευχές κι είναι νωρίς για κλάματα
Το παραμύθι ψάξε βρες που οδηγεί στα θαύματα
Πέρασε καιρός που έφυγα απ' της μοναξιάς το σπίτι
Να βρω πόσοι αιώνες κάνουνε έναν πόντο σταλαγμίτη
Θα με βρεις μες στο χαμόγελο του χαμένου που μαθαίνει
Πως οι άνθρωποι ομορφαίνουνε όταν φεύγουν δακρυσμένοι




























