Η νέα δυνατότητα άμεσης ψηφιακής άρσης κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών από την ΑΑΔΕ δημιουργεί μια σημαντική «δεύτερη ευκαιρία» για οφειλέτες του Δημοσίου, ωστόσο η αποδέσμευση δεν αφορά όλους όσοι έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με κατασχετήριο. Το νέο πλαίσιο θέτει συγκεκριμένες και σωρευτικές προϋποθέσεις, γεγονός που σημαίνει ότι η μη εκπλήρωση ακόμη και μίας από αυτές μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη του αιτήματος.
Με βάση την απόφαση Α.1145/2026 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, Γιώργου Πιτσιλή, και το άρθρο 18 του ν. 5313/2026, βασική προϋπόθεση για την άρση της κατάσχεσης είναι ο φορολογούμενος να έχει καταβάλει τουλάχιστον το 25% της οφειλής για την οποία επιβλήθηκε το μέτρο. Στο ποσό που πρέπει να καλυφθεί συνυπολογίζονται οι τόκοι και οι προσαυξήσεις. Επομένως, όσοι δεν έχουν συμπληρώσει το απαιτούμενο ποσοστό δεν μπορούν να επωφεληθούν από τη διαδικασία.
Παράλληλα, το υπόλοιπο της οφειλής που συνδέεται με την κατάσχεση θα πρέπει να έχει τακτοποιηθεί μέσω ρύθμισης ή να βρίσκεται σε νόμιμη αναστολή πληρωμής. Αυτό σημαίνει ότι η καταβολή του 25% από μόνη της δεν αρκεί. Εάν το υπόλοιπο χρέος παραμένει ληξιπρόθεσμο και αρρύθμιστο, το αίτημα για αποδέσμευση δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακόμη αυστηρότερη είναι η προϋπόθεση που αφορά τις υπόλοιπες οφειλές του φορολογούμενου. Για να προχωρήσει η άρση της κατάσχεσης, όλες οι άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές, είτε είναι ατομικές είτε προκύπτουν από αλληλέγγυα ευθύνη, θα πρέπει να έχουν εξοφληθεί ή τακτοποιηθεί έως την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
Παραδείγματα για την άρση κατάσχεσης τραπεζικού λογαριασμού
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός φορολογούμενου με οφειλή 20.000 ευρώ, για την οποία έχει επιβληθεί κατάσχεση τραπεζικού λογαριασμού. Εάν έχει καταβάλει μόνο 4.000 ευρώ, δηλαδή το 20% της οφειλής, δεν πληροί το όριο του 25% και συνεπώς δεν δικαιούται την άρση με βάση τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Σε δεύτερη περίπτωση, ένας επαγγελματίας με οφειλή 40.000 ευρώ μπορεί να έχει καταβάλει 10.000 ευρώ, καλύπτοντας ακριβώς το απαιτούμενο 25%. Εάν, όμως, τα υπόλοιπα 30.000 ευρώ παραμένουν εκτός ρύθμισης και δεν τελούν υπό αναστολή πληρωμής, η προϋπόθεση δεν εκπληρώνεται και ο λογαριασμός δεν αποδεσμεύεται.
Ένα τρίτο παράδειγμα αφορά οφειλέτη που έχει πληρώσει το 25% της οφειλής της κατάσχεσης και έχει ρυθμίσει κανονικά το υπόλοιπο ποσό. Εάν, ωστόσο, έχει και άλλη ληξιπρόθεσμη οφειλή προς το Δημόσιο, η οποία παραμένει αρρύθμιστη, δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη νέα δυνατότητα έως ότου τακτοποιήσει και αυτή την εκκρεμότητα.
Τέλος, διαφορετική περίπτωση είναι εκείνη ενός φορολογούμενου που πληροί αρχικά όλες τις προϋποθέσεις, αλλά δεν διατηρεί τακτοποιημένες τις οφειλές του μέχρι την υποβολή της αίτησης. Για παράδειγμα, εάν έχει αφήσει νέα ληξιπρόθεσμη οφειλή χωρίς εξόφληση ή ρύθμιση, ενδέχεται να μην πληροί πλέον το σύνολο των απαιτούμενων όρων.
Το «κλειδί», επομένως, για την αποδέσμευση δεν είναι μόνο η πληρωμή του 25%. Ο οφειλέτης πρέπει ταυτόχρονα να έχει ρυθμίσει ή να έχει σε αναστολή το υπόλοιπο της οφειλής της κατάσχεσης και να μην αφήνει άλλες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις χωρίς τακτοποίηση. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πλαίσιο που προσφέρει διέξοδο σε συνεπείς πλέον οφειλέτες, χωρίς όμως να προβλέπει αυτόματη ή οριζόντια άρση των κατασχέσεων για όλους.
