Ένα βιβλίο επιχειρεί να ρίξει για πρώτη φορά φως στη η ζωή του Δημήτρη Λιαντίνη, του πιο πολυσυζητημένου νεοέλληνα στοχαστή, που η εξαφάνισή του συγκλόνισε το Πανελλήνιο το καλοκαίρι του 1998.
Η δημοσιογραφική έρευνα του Δημήτρη Αλικάκου για τον καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη, έχει ως αποτέλεσμα το βιβλίο «Λιαντίνης» που επανακυκλοφορεί στην τρίτη του έκδοση, από τις εκδόσεις όγδοο.
Το βιβλίο είχε αρχικά κυκλοφορήσει από τον Ελευθερουδάκη.
«Προβληματιστήκαμε πολύ για το αν έπρεπε να εκδώσουμε ένα βιβλίο για τον καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη. Μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα με φανατικούς φίλους αλλά και αρνητές... Για κάποιους, ένας σημαντικός διανοητής. Για κάποιους άλλους, ένας τρελός. Η ενδελεχής και σε μεγάλο βάθος έρευνα του συγγραφέα, Δημήτρη Αλικάκου, ήταν ο βασικός παράγων που όχι απλώς μας έπεισε να προβούμε σ’ αυτή την έκδοση, αλλά να θεωρήσουμε και χρέος να συντελέσουμε σ’ αυτήν, ώστε να φωτισθούν τα σκοτεινά σημεία της προσωπικότητας του Λιαντίνη και της δραματικής επιλογής του. Είμαι περήφανη γι’αυτή την επιλογή», έλεγε τότε η Σοφίκα Ελευθερουδάκη.
Στις 520 σελίδες του εμπεριέχονται ανέκδοτες προσωπικές επιστολές που φανερώνουν μια σπάνια στάση ζωής, συνεντεύξεις με ανθρώπους που τον γνώρισαν, σημειώσεις του, προσωπικά ημερολόγια, φωτογραφίες, ντοκουμέντα και μία μαρτυρία - αποκάλυψη φωτίζουν το χρονικό ενός σχεδίου που ξεπερνά κάθε φαντασία.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
«-Μάνα, άκου. Σύντομα θα λάβεις μια μαχαιριά, όχι στην πλάτη,
αλλά στην καρδιά. Θέλω να φανείς γενναία, σαν αρχαία Σπαρτιάτισσα,
που έχανε το γιο της, αλλά έστεκε περήφανη.
Η μάνα κατάλαβε αμέσως και αντέδρασε:
-Όχι, παιδί μου, όχι, εγώ πρέπει να φύγω πρώτη…
Της έπιασε το χέρι:
-Μανούλα, ηρέμησε. Νιώθω ότι έχω ζήσει πέντε ζωές. Ήρθε η ώρα να φύγω.
-Παιδί μου, σπλάχνο μου, πάντα πίστευα σε σένα. Ας γίνει αυτό που θέλεις.
Τον αγκάλιασε και τον φίλησε.
Και εκεί ο Λιαντίνης τής είπε τα στερνά του λόγια…»





























