Δύο επιζώσες της τραγωδίας των Τεμπών κατέθεσαν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που εκδικάζει την σχετική υπόθεση. Πρώτη κατέθεσε η Μυρσίνη Πρασσά, η οποία κάθισε σε καρέκλα. Όπως είπε, ταξίδευε μαζί με την Ελπίδα Χούπα, απέναντι της καθόταν ο Κυπριανός Παπαϊωάννου και ο Γεράσιμος Γεωργιάδης. Αναφέρθηκε στις στάσεις που έκανε συνέχεια το τρένο, με τελευταία αυτή στο Παλαιοφάρσαλο.
«Δεν θυμάμαι για μετά τη σύγκρουση, γιατί έχω κάνει έξι χειρουργεία, έχω μια λάμα, δεν μπορούσα να μιλήσω και να καθίσω. Δεν είμαι σίγουρη αν έκανε στάση μετά τη Λάρισα» ανέφερε μεταξύ άλλων.
«Μου είπαν ότι με βρήκαν έξω από το βαγόνι» σημείωσε για να προσθέσει ότι ήταν σε κώμα. «Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι άνοιξα τα μάτια μου. Πήγα σε κέντρο αποκατάστασης. Δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Έκανα φυσικοθεραπεία, δεν μπορούσα να περπατήσω, να καθίσω» ανέφερε και σημείωσε ότι της κάνει εντύπωση που δεν έρχονται οι κατηγορούμενοι στη δίκη. «Δεν θα ηρεμήσω αν δεν μπουν στη φυλακή οι υπεύθυνοι» είπε και μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την φίλη της Ελπίδα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ενοχές
Ακολούθησε η Ζωή Σιώζη, η οποία ταξίδευε με τον 7χρονο γιο της Βασίλη. Είχαν τελειώσει μια σοβαρή θεραπεία του παιδιού της και επέλεξε να επιστρέψουν με το τρένο. Μέχρι τότε θεωρούσε, όπως είπε ότι είναι το πιο ασφαλές μέσο. Ήταν καθοριστικης σημασίας το σημείο της κατάθεσης της κ. Σιώζη, στο οποίο αναφέρθηκε στη ζωή της και της οικογένειας της πριν και μετά τα Τέμπη. Ήταν συγκλονιστικό το σημείο της κατάθεσης της στο οποίο αναφέρθηκε στις ενοχές που βιώνει, κοινό αίσθημα για τους περισσότερους επιζώντες.
«Έχει ιδιαίτερο βάρος που είμαι εγώ εδώ και δεν είναι οι άλλοι 57. Είναι μια ζωή πριν τα Τέμπη και μία μετά. Εγώ ήρθα ως μάρτυρας νιώθοντας το βάρος της ευθύνης. Δεν έπρεπε κανείς να έχει αυτό το τέλος. Υποτίθεται ότι πήραμε ένα τρένο για να είμαστε καλά. Σας παρακαλώ να αποδώσετε δικαιοσύνη κυρίως για αυτούς που φύγανε. Η ζωή μας είναι πριν και μετά τα Τέμπη. Δεν μπορώ να καταλάβω πως αντέχουν αυτοί οι γονείς που έχασαν τα παιδιά τους. Σκέφτομαι συνεχώς μήπως έπρεπε να γυρίσω να βοηθήσω. Όντως εκεί συνέβη κάτι ακραίο. Δεν μπορεί να βγαίνεις και να μην μπορείς να αναπνεύσεις. Στα χέρια σας είναι και η ασφάλεια των πολιτών στο μέλλον».
Στο πλαίσιο της κατάθεσης της αναφέρθηκε στις φωτιές, στην έντονη μυρωδιά, στους συνεπιβάτες που βοήθησαν την ίδια και το παιδί της να βγούνε και να σωθούν, στην αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε και μετά, στην μεταφορά της ίδιας και του παιδιού της με ασθενοφόρο σε Νοσοκομείο της Λάρισας. Τέλος, κατέθεσε ο κ. Κωνσταντίνος Τσαβλής, σύζυγος της Σιώζη, ο οποίος, μεταξύ άλλων, περιέγραψε τις φωτιές και τον καπνό στον δρόμο του από τη Θεσσαλονίκη προς το νοσοκομείο της Λάρισας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
