Η Λίσα Ιτόγια δεν είναι απλώς ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ. Είναι ένα 16χρονο κορίτσι που μέσα σε λίγες ημέρες βρέθηκε να πρωταγωνιστεί στο παρκέ και, ταυτόχρονα, να δίνει μια μάχη πολύ μεγαλύτερη από έναν αγώνα μπάσκετ: τη μάχη απέναντι στον ρατσισμό.
Με τη φανέλα της Εθνικής Κορασίδων, η νεαρή γκαρντ (Δυάρι) του Παναθλητικού Συκεών έχει εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες παίκτριες της ελληνικής ομάδας στο Ευρωμπάσκετ U16 Β’ Κατηγορίας στα Ιωάννινα. Και όταν κάποιοι προσπάθησαν να αμφισβητήσουν αν «ανήκει» στην Ελλάδα λόγω του χρώματος του δέρματός της, εκείνη απάντησε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο: με τη φωνή της, αλλά και με τη φανέλα της.
Ποια είναι η Λίσα Ιτόγια
Η Λίσα Ιτόγια γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 2010 και σήμερα είναι 16 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα, έχοντας Νιγηριανούς γονείς, και αυτοπροσδιορίζεται ως Ελληνονιγηριανή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αγωνίζεται ως γκαρντ και φορά τη φανέλα με το Νο30 της Εθνικής Κορασίδων. Στο επίσημο προφίλ της FIBA καταγράφεται με ύψος 1,73 μ. και ως παίκτρια του Παναθλητικού Α.Ε. Συκεών.
Η παρουσία της στην Εθνική δεν αποτελεί, ωστόσο, μια ξαφνική εξέλιξη. Η Ιτόγια έχει ήδη διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα και έχει δείξει από μικρή ηλικία ότι διαθέτει το ταλέντο και τις δυνατότητες για να εξελιχθεί σε πρωταγωνίστρια.
Από τα γήπεδα της Θεσσαλονίκης στην Εθνική
Η πορεία της Ιτόγια ξεκίνησε από τα αναπτυξιακά κλιμάκια της Θεσσαλονίκης και συνεχίστηκε στον Παναθλητικό Συκεών, όπου γρήγορα εξελίχθηκε σε μία από τις πρωταγωνίστριες της ομάδας.
Ήδη στα 14 της κλήθηκε στα κλιμάκια U14 της ΕΚΑΣΘ (Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης), ενώ τη σεζόν 2024-25 ξεχώρισε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων, έχοντας 22,6 πόντους, 4,2 ριμπάουντ, 3,2 ασίστ και 1,2 κλεψίματα κατά μέσο όρο.
Παράλληλα, αγωνίστηκε στο W Rising Stars, επιβεβαιώνοντας πως αποτελεί ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ.
Η εξέλιξή της ήταν σταθερή και η παρουσία της στις μικρές Εθνικές ομάδες αποτέλεσε το φυσικό επόμενο βήμα. Το 2026 ήρθε η κλήση στην Εθνική Κορασίδων U16 για το Ευρωμπάσκετ Β’ Κατηγορίας στα Ιωάννινα.
Με τη φανέλα της Εθνικής Κορασίδων
Στη διοργάνωση, η 16χρονη γκαρντ έγινε μία από τις βασικές επιθετικές λύσεις της Ελλάδας, με 19,3 πόντους, 4 ριμπάουντ, 1,3 ασίστ και 1,3 κλεψίματα ανά αγώνα μέχρι την πρόκριση στον τελικό.
Οι εμφανίσεις της την έφεραν στο προσκήνιο, όχι μόνο για τις επιδόσεις της αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται. Η Ιτόγια δεν βρίσκεται πλέον απλώς στην «επόμενη γενιά» του ελληνικού μπάσκετ. Είναι ήδη ένα από τα πρόσωπά της.
Την ίδια στιγμή, όμως, ενώ στο γήπεδο διεκδικούσε κάθε κατοχή και κάθε νίκη, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό είδος επίθεσης.
Η μάχη απέναντι στον ρατσισμό
Την ώρα που η Ιτόγια έδινε μάχη για κάθε κατοχή, κάθε καλάθι και κάθε νίκη, κάποιοι επέλεξαν να της επιτεθούν για κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το μπάσκετ: το χρώμα του δέρματός της.
Η ίδια αποφάσισε να μην απαντήσει με σιωπή.
Με μια ανάρτηση στα social media μίλησε ανοιχτά για τα ρατσιστικά μηνύματα που έχει δεχθεί και για την ανάγκη της να υπερασπιστεί όχι μόνο τον εαυτό της, αλλά και το δικαίωμά της να αισθάνεται Ελληνίδα και να εκπροσωπεί τη χώρα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Η 16χρονη δεν προσπάθησε να απολογηθεί για την καταγωγή της. Αντίθετα, επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά, περιγράφοντας όσα έχει βιώσει και ξεκαθαρίζοντας τη θέση της.
«Είμαι Ελληνονιγηριανή»
Η Ιτόγια περιγράφει με ωμότητα την εμπειρία της:
«Οι μισοί Έλληνες μπορεί να με μισούν απλώς και μόνο επειδή έχω διαφορετικό χρώμα δέρματος. Μου λένε ότι δεν αξίζω να παίζω στην Ελλάδα, λες και η αξία μου ως αθλήτρια καθορίζεται από το χρώμα του δέρματός μου. Είμαι Ελληνονιγηριανή. Θα μπορούσα τώρα να βρίσκομαι στη Νιγηρία και να παίζω εκεί, αλλά επέλεξα τη χώρα όπου γεννήθηκα, τη χώρα στην οποία μεγάλωσα και τη χώρα που αποκαλώ σπίτι μου. Οπότε σας ευχαριστώ που βρίζετε ένα 16χρονο κορίτσι επειδή απλώς κυνηγά το όνειρό της. Μπορείτε να με κρίνετε, να αμφιβάλλετε για μένα και μπορείτε να προσπαθείτε να με ρίξετε, αλλά ποτέ δεν θα με καθορίσετε. Θα συνεχίσω να δουλεύω. Θα συνεχίσω να παλεύω. Θα συνεχίσω να φοράω τη φανέλα της χώρας μου με περηφάνια. Γιατί έχω τον Θεό στο πλευρό μου. Και με τον Θεό δίπλα μου, τίποτα και κανένας δεν μπορεί να με σταματήσει».
Τα λόγια της αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη θέση της. Δεν ζητά από κανέναν να της αναγνωρίσει κάτι που η ίδια θεωρεί αυτονόητο. Έχει γεννηθεί στην Ελλάδα, έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα και εκπροσωπεί την Ελλάδα μέσα από τον αθλητισμό.
Η ανάρτηση Κώστα Ζαχαριάδη
{https://www.facebook.com/20531316728/posts/10154009990506729/}
