Αντιδράσεις και προβληματισμούς προκαλεί το σχέδιο της κυβέρνησης για τη συγκέντρωση της διαχείρισης του νερού υπό την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, καθώς φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης εκφράζουν φόβους για απώλεια της αυτονομίας των δήμων και περαιτέρω συγκεντροποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης.
Ένα από τα βασικά ζητήματα που αναδεικνύονται είναι ο κίνδυνος αποδυνάμωσης των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), οι οποίες επί δεκαετίες διαχειρίζονται τις τοπικές υποδομές και γνωρίζουν τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής. Δήμαρχοι και αυτοδιοικητικοί παράγοντες εκφράζουν ανησυχία ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται πλέον κεντρικά, με αποτέλεσμα να περιοριστεί η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης σε τοπικά προβλήματα.
Ανησυχίες για το κόστος και τη λειτουργία
Παράλληλα, προβληματισμός υπάρχει και για το ενδεχόμενο αύξησης του κόστους για τους καταναλωτές. Αν και η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι στόχος είναι η βελτίωση των υπηρεσιών και η μείωση των απωλειών, δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί οι οικονομικές επιπτώσεις της μεταρρύθμισης ούτε ο τρόπος χρηματοδότησης των μεγάλων επενδύσεων που απαιτούνται στα δίκτυα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ανησυχίες διατυπώνονται επίσης για την αποτελεσματικότητα του νέου μοντέλου, καθώς η ανάληψη της διαχείρισης δεκάδων φορέων από δύο μεγάλες εταιρείες ενδέχεται να δημιουργήσει διοικητικές δυσκολίες και καθυστερήσεις κατά τη μεταβατική περίοδο. Ειδικοί του κλάδου επισημαίνουν ότι η ενοποίηση διαφορετικών δικτύων, υποδομών και διοικητικών συστημάτων αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία με σημαντικές επιχειρησιακές προκλήσεις.
Το χρηματοδοτικό στοίχημα και η λειψυδρία
Την ίδια ώρα, η μεταρρύθμιση προωθείται σε ένα δυσμενέστερο δημοσιονομικό περιβάλλον, καθώς τα διαθέσιμα κονδύλια για επενδύσεις σε έργα νερού αναμένεται να περιοριστούν τα επόμενα χρόνια λόγω της μείωσης των εσόδων από τις δημοπρασίες δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο θα μπορέσουν να υλοποιηθούν έγκαιρα οι απαραίτητες παρεμβάσεις για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών.
Παράλληλα, η ίδια η μεταρρύθμιση δεν αντιμετωπίζει άμεσα τα βαθύτερα προβλήματα της λειψυδρίας, της κλιματικής αλλαγής και των μεγάλων απωλειών νερού από τα πεπαλαιωμένα δίκτυα, τα οποία σε ορισμένες περιοχές ξεπερνούν ακόμη και το 50%. Ως εκ τούτου, αρκετοί ειδικοί εκτιμούν ότι η διοικητική αναδιάρθρωση, από μόνη της, δεν αρκεί για να δώσει λύση στο πρόβλημα χωρίς ένα μακροπρόθεσμο και επαρκώς χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα επενδύσεων.
