Πέθανε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος, όπως έκανε γνωστό με ανάρτησή του ο Σπύρος Μπιμπίλας.
«Αντίο αγαπημένε μου Δημήτρη...Από παιδί σ' αγαπούσα και μ' αγαπούσες αφού ήσουν συμμαθητής του αδελφού της μητέρας μου! Πόσες συζητήσεις κάναμε μαζί! Πόσα γυρίσματα στις ταινίες σου! Πόσα καλοκαίρια στην Αίγινα στο φεστιβάλ του ελληνικού σινεμά που οργάνωνες στο κτήμα σου με τις φιστικιές.
»Δημήτρη δεν θα ξεχάσω ποτέ το νοιαξιμό σου για τον Άλκη! Ο Αλέξανδρος κι όλα τα παιδιά θα συνεχίσουν το έργο σου και θυμάστε κοντά τους.Το τελευταίο καλοκαίρι στην Αίγινα μου είπες του χρόνου πάλι εδώ!!! Αλλά ταξίδεψες... Καλό ταξίδι φιλόσοφε, σκηνοθέτη ,συγγραφέα, ταξιδευτή των ονείρων...θα σε θυμόμαστε, πάντα Δημήτρη Κολλατε!» έγραψε αναρτώντας μία φωτογραφία μαζί του ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Κολλάτος
Ο Δημήτρης Κολλάτος γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1937 στην Αθήνα . Έγραψε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1956, ενώ ήταν μαθητής στο λύκειο. Ένα λαμπρό μέλλον για τον θεατρικό και κινηματογραφικό σκηνοθέτη είχε ήδη γραφτεί.
Το 1959-1960 ίδρυσε το «Πειραματικό Θέατρο Τσέπης» ανεβάζοντας, τις επόμενες δύο θεατρικές περιόδους, σε ένα υπόγειο της οδού Στουρνάρη, τη «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ιονέσκο, το «Τέλος του παιχνιδιού» του Σάμιουελ Μπέκετ και το «Δωμάτιο» του Χάρολντ Πίντερ.
Σκηνοθέτησε την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη με την Μαριέτα Ριάλδη στον ομώνυμο ρόλο. Στις 7 Οκτωβρίου 1961 ανέβασε στο Παρίσι την ίδια παράσταση με τους Arlette Baumann, Roger Jandly, Nicolas Ruffieux,M.-F. Bonte, F. Guiman. Το γαλλικό περιοδικό «L'Express» χαρακτήρισε την παράσταση «μία άνοιξη στο γαλλικό θέατρο». Με την Arlette Baumann παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο γιους, τον Αλέξανδρο και τον Άλκη,.
Το 1962 γύρισε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους «Αθήνα Χι Ψι Ξι», που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε η βραβευμένη μεσαίου μήκους «Ελιές» το 1964 και το 1966 η θρυλική ταινία «Θάνατος του Αλέξανδρου» πήρε τρία βραβεία Κριτικών (καλύτερης ταινίας, καλύτερου σεναρίου, καλύτερης μουσικής) και γνώρισε όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά και εισπρακτική επιτυχία.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έφυγε μόνιμα για τη Γαλλία όπου ανέβασε 20 θεατρικές παραγωγές, δημιουργώντας το «Θέατρο της Τέχνης».
Μετά από μία σαρωτική επιτυχία στο γαλλικό θέατρο επέστρεψε το 1975 στην Ελλάδα και άρχισε να ανεβάζει μια σειρά παραστάσεων που από πολλούς θεωρήθηκαν πως έχουν ως στόχο την πρόκληση. Χαρακτηριστική η περίπτωση του «Σόδομα και Γόμορρα». Ακολούθησαν «Οι εφοπλιστές», «Άγιος Πρεβέζης» που έγινε και ταινία (1982), «Οι Γιατροί» κ.λπ. Πάλεψε για τα δικαιώματα ατόμων στο φάσμα του αυτισμού, έχοντας την εμπειρία του γιου του Άλκη. Δημιούργησε και ειδικό χώρο στην Αίγινα για τα παιδιά με αυτισμό. Στην αυτοβιογραφική ταινία «Ζωή με τον Άλκη» (1988), πρωταγωνίστησε ο γιος του Αλέξανδρος και βραβεύτηκε με ειδική Μνεία για την ερμηνεία του στο ρόλο του αδελφού του. Ο Αλέξανδρος έκτοτε έγινε ηθοποιός και σκηνοθέτης. Στα «Κόκκινα τριαντάφυλλα σου έκοψα» (1993) μιλά για την αυτοκτονία της συζύγου του μεταξύ άλλων.
Στην τηλεόραση είχε για ένα χρόνο δική του εκπομπή με τίτλο: «Ο Κολλάτος χωρίς λογοκρισία». Το 1989 και ξανά το 2013 έθεσε υποψηφιότητα ως ευρωβουλευτής. Το 2011 δημιούργησε την Ένωση Πολιτών Πόρτα-Πόρτα, μια νέα μορφή πολιτικής παρέμβασης. Το 2014 γύρισε την ταινία «Διόνυσος», με θέμα την Ελλάδα της κρίσης, που συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Περισσότερα σε λίγο...
