Ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, κηδεύεται σήμερα ως «ιδιώτης» και χωρίς δημόσια δαπάνη, με όλα, όμως, τα απαραίτητα μέτρα προστασίας ενός αρχηγού κράτους. Ενός κράτους, βέβαια, που «έπαψε» να υφίσταται με λαϊκή εντολή.
Αρκετοί ήταν εκείνοι, που ως φίλα προσκείμενοι στο εν λόγω πολίτευμα, αποφάσισαν να παρευρεθούν έξω από την Μητρόπολη Αθηνών, για να αποδώσουν έναν «φόρο τιμής».
Εκεί ακριβώς, αλλά κι μπροστά από το ξενοδοχείο, όπου διαμένουν οι βασιλείς, πλήθος κόσμου, ξεκίνησε να φωνάζει «Ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά».
Πώς, όμως, δημιουργήθηκε το εν λόγω σύνθημα;
Το συγκεκριμένο σύνθημα, δεν δημιουργήθηκε για τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, αλλά αφορά τον Κωνσταντίνο Α' της Ελλάδας και χρονολογείται στο 1920.
Ο - τότε - βασιλιάς Κωνσταντίνος Α', είχε φύγει από την Ελλάδα για Ελβετία, λόγω αντιπαράθεσης, που είχε με τον αρχηγό των Φιλελευθέρων, Ελευθέριο Βενιζέλο σχετικά με την είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από τη μία ο πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος πίστευε πως η Ελλάδα θα έπρεπε να συμμαχήσει με τους Συμμάχους της Αντάντ, ενώ από την άλλη ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' πρόκρινε μια στάση πιο ευνοϊκή προς τις Κεντρικές Δυνάμεις.
Το 1920 σημειώθηκαν εκλογές, με τον Βενιζέλο να χάνει και να καταφεύγει αυτοεξόριστος στο Παρίσι.
Η νέα κυβέρνηση του Δημήτριου Ράλλη, προκήρυξε δημοψήφισμα στις 11 Νοεμβρίου του 1920, για την επιστροφή ή μη του Κωνσταντίνου Α'.
Κύριο σύνθημα, των φιλοβασιλικών, ήταν το «Ψωμί, ελιά και Κώτσο Βασιλιά».
Στο εν λόγω δημοψήφισμα δεν πήραν μέρος οι Φιλελεύθεροι, κηρύσσοντας αποχή, θεωρώντας μη έντιμες τις συνθήκες διεξαγωγής του.
Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό.
Το 99% τάχθηκε υπέρ της επιστροφής του Κωνσταντίνου.
Από αρκετούς ιστορικούς, βέβαια, έχει χαρακτηριστεί «νόθο» το αποτέλεσμα, κυρίως, διότι ο αριθμός των ψηφοφόρων που ανακοινώθηκε ήταν κατά 30% αυξημένος σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του προηγούμενου μήνα.
Τελικά, στις 19 Δεκεμβρίου ξαναγύρισε ο Κωνσταντίνος.
