Ο κ. Σούρας μίλησε για την υπόθεση της Πάτρας και την προσωπικότητα της Ρούλας Πισπιρίγκου.
«Από τη μία στιγμή υπάρχει η κεταμίνη, και από την άλλη υπάρχουν τα αποτελέσματα των ιατροδικαστικών ερευνών. Είναι αδιάσειστα, είναι επιστημονικά, τι να πεις γι’ αυτά; Τι παραπάνω να ψάξουμε; Θα το ψάξει η Εισαγγελία, η Αστυνομία.
Πώς μπορεί να δικαιολογηθεί αυτό το πράγμα; Είναι ένα παιδάκι που πεθαίνει στο σπίτι. Ο τρόπος που πεθαίνει έχει καταγραφεί, αυτό πώς θα δικαιολογηθεί; Τι χέρι να ψάξεις εκεί πέρα; Ποια άλλα «χέρια» να ψάξεις; Τι ευθύνη να δώσεις;», ανέφερε αρχικά.
«Όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία, η πρώτη έκκληση που έκανα και στους 2 ήτα να σιωπήσουν. Εκείνοι αντίθετα, έδιναν συνεντεύξεις δεξιά και αριστερά, πιστεύοντας ότι είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές, χωρίς να ξέρουν ότι είναι αρνητικά πρότυπα.
Αυτό δείχνει τους χαρακτήρες και τις προσωπικότητες. Όταν έχουμε μία προσωπικότητα σαν της Ρούλας Πισπιρίγκου, η οποία έχει φανεί από τον τρόπο που μιλάει, που εκφράζεται, αυτό που λέει, από την αδιαφορία, από όλα αυτά, δεν χρειάζεται να είσαι ψυχίατρος για να το καταλάβεις», πρόσθεσε.
«Δεν είναι ασθένεια αυτό το πράγμα. Κανένας από αυτή την οικογένεια δεν είναι ασθενής με την έννοια της ψυχιατρικής ασθένειας. Εκτός από τις ψυχικές ασθένειες υπάρχουν και οι προσωπικότητες. Με τέτοιες προσωπικότητες τίποτα δε μας κάνει εντύπωση», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ο κ. Σούρας.
«Υπάρχουν πολλές διαταραχές στην προσωπικότητα, μία από αυτές, λέγεται ψυχοπαθητική αντικοινωνική διαταραχή, που είναι η διαταραχή της έλλειψης συναισθημάτων, ενοχών και τύψεων. Είναι μία δημιουργία που γίνεται από μικρή ηλικία, από την εφηβεία και επεκτείνεται και περιέχει πολλά στοιχεία βίας, αδιαφορίας, και έλλειψης συναισθημάτων, ενοχών και τύψεων.
Αυτά είναι μία διαταραχή προσωπικότητας που δε θεραπεύεται. Εάν είμαστε αντιμέτωποι με κάτι τέτοιο, για ποια συναισθήματα μιλάμε;», κατέληξε μιλώντας για την προσωπικότητα της Ρούλας Πισπιρίγκου.
