Μια πόλη στην άκρη της πόλης, ένας κόσμος απόκοσμος μακριά από κάθε σύγχρονη πραγματικότητα κι όμως τόσο κοντά στον κεντρικό αστικό ιστό του Πειραιά. Πλατεία Ιπποδαμίας, οδός Αλιπέδου, Μάιος 2021.
Το ιστορικό παζάρι που επί δεκαετίες αποτελούσε τόπο συνάντησης των Πειραϊκών γειτονιών, πεντακόσια μέτρα από την αγορά και τις κεντρικές εισόδους του λιμανιού, δεν αναγνωρίζει τίποτα από τον παλιό του εαυτό.
Τρία-τέσσερα μαγαζιά χωρίς καμιά ιδιαίτερη ταυτότητα, ψιλικατζίδικα με φτηνά μπρούτζινα, γυρολόγοι, έμποροι απογοητευμένοι και συνάμα έτοιμοι για το μεγάλο φευγιό, καθώς και πολλοί τοξικομανείς, αλλοδαποί και τσιγγάνοι συνθέτουν το παζλ μιας αθλιότητας χωρίς τέλος.
Την Κυριακή η εικόνα αλλάζει, έστω και μέχρι το σούρουπο. Χιλιάδες συρρέουν εκεί για τα πολύ φτηνά τους ψώνια.
Τις καθημερινές, μετά το απόγευμα που κλείνουν τα καταστήματα, δεκάδες - εκατοντάδες άστεγοι αναζητούν εκεί να περάσουν τη νύχτα τους, μέσα σε εγκαταλελειμμένα αμάξια, στα ερειπωμένα κτίρια, σε κεφαλόσκαλα, στα πεζοδρόμια και σε πάγκους που το πρωί τους για να απλώνουν την πραμάτεια τους και το βράδυ για να ξαπλώνουν. Παρήγορο το ότι το απορριμματοφόρο του δήμου Πειραιά περνά συχνά, ωστόσο το σκουπιδομάνι είναι ανυπόφορο.
Πέρυσι ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης Μώραλης είχε ανακοινώσει τη μεταφορά του παζαριού σε άλλο χώρο στα Καμίνια. Πριν εκτεινόταν στη μπροστινή παράλληλη, την Ομ. Σκυλίτση. Όμως και τώρα και πριν, η «παραγκούπολη» παραμένει στην Αλιπέδου.
Βέβαια, να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι το μοναδικό σημείο στην Αττική που υπάρχουν σύγχρονες φαβέλες...
