Το υπουργείο Δικαιοσύνης με το νομοσχέδιο αυτό προβαίνει σε σημαντικότατες αλλαγές στο ζήτημα της γονικής μέριμνας και της ανατροφής των παιδιών μετά το χωρισμό των γονέων.
Οι αντιρρήσεις που έχουν διατυπωθεί προέρχονται τόσο από την αντιπολίτευση - ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ τον εισηγητή του Θ. Ξανθόπουλο αλλά και πρώην υπουργοί από την κυβερνητική παράταξη όπως η Μαριέττα Γιαννάκου και η Όλγα Κεφαλογιάννη, οι οποίες ζήτησαν συγκεκριμένες τροποποιήσεις σε βασικά άρθρα του νομοσχεδίου.
Σύγχρονες λύσεις για την προστασία των παιδιών των διαζευγμένων οικογενειών, την απρόσκοπτη ψυχοσωματική τους ανάπτυξη και την ισότιμη συμμετοχή των γονέων στην ανάπτυξη τους, αναζητούνται μέσα από νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια.
Από την πλευρά τους, κοινωνικοί και νομικοί φορείς μιλώντας στο Dnews στάθηκαν ιδιαίτερα στην ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των γονέων κάτι ωστόσο που δεν μπορεί να το επιβάλλει καμία νομολογία. Οι απόψεις διίστανται κι η κάθε πλευρά καταθέτει τη δική της επιχειρηματολογία.
Ιωάννα Ζέρβα - Δικηγόρος
«Το παιδί δεν είναι οικόπεδο, οι γονείς πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους»
Βασική αρχή του οικογενειακού αστικού δικαίου είναι η προαγωγή του συμφέροντος του ανηλίκου. Ο γονέας που αναλαμβάνει την επιμέλεια του ανηλίκου είναι αυτός που διαμένει το ανήλικο. Η επιμέλεια αφορά σε ζητήματα της τρέχουσας φροντίδας, όπως τι φάει, τι θα πιει και το θα φορέσει.
Η γονική μέριμνα είναι για τα πολύ σοβαρά, όπως μια χειρουργική επέμβαση, που αποφασίζουν και οι δυο γονείς.
«Όλο αυτό το θέμα έχει καταλήξει ως υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Μέχρι τώρα ισχύει ότι το ζευγάρι όταν αποφάσιζε να χωρίσει συνέτασσε ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο καθόριζε τη σχέση με το παιδί τους.
Πλέον η νομολογία έχει αλλάξει και είναι πολλές οι περιπτώσεις που δίνουν την επιμέλεια και στον πατέρα, ή και διαζύγια που αποφάσιζαν να πάρουν την επιμέλεια από κοινού. Ο νόμος πάντα έδινε τη δυνατότητα στους γονείς να έχουν κοινή επιμέλεια», τονίζει.
«Η ένσταση είναι στη λέξη υποχρεωτική»
Σύμφωνα με την κα. Ζέρβα, το μεγάλο πρόβλημα σε αυτό το νομοσχέδιο είναι η λέξη υποχρεωτική.
«Το αστικό δίκαιο ρυθμίζει τις σχέσεις των ιδιωτών, δηλαδή των πολιτών, άρα δεν μπορεί να υπάρξει υποχρεωτικότητα νόμου σε ρύθμιση προσωπικών σχέσεων. Καταρχήν υπάρχουν γονείς ακατάλληλοι, υπάρχει το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας.
Η ένσταση είναι στη λέξη υποχρεωτική. Η επιμέλεια είναι δικαίωμα αστικού δικαίου και όχι υποχρέωση. Όπως το δικαίωμα της επικοινωνίας. Δεν υπάρχει τρόπος να υποχρεώσεις κάποιον γονέα να δει το παιδί του. Το παιδί δεν είναι οικόπεδο. Οι γονείς πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους».
Υπέρ του νομοσχεδίου για την κοινή επιμέλεια τάσσεται ο γραμματέας του ΓΟΝ.ΙΣ. (φορέας για τη Γονεϊκή Ισότητα) στην Ελλάδα, ο Δημήτρης Καλαποθαράκος.
«Για το ΓΟΝΙΣ είναι μια ημέρα ιστορική με ένα νομοσχέδιο που είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Εισάγεται στο νομικό πολιτισμό και της Ελλάδος η κοινή επιμέλεια, καθώς και στην ελληνική κοινωνία η από κοινού ανατροφή των παιδιών και από τους δυο γονείς.
Το νομοσχέδιο καλλιεργεί κουλτούρα συνεργασίας των γονέων, τους οριοθετεί επίσης σε σχέση με το παιδί, προστατεύοντας το από εκατέρωθεν λανθασμένες συμπεριφορές στην περίπτωση του διαζυγίου.
Επιπλέον εξελίσσεται το λαμπρό νομοθέτημα του 1983 και στο διαζύγιο, κατοχυρώνεται στην νομική πράξη η έννοια του γονέα - φροντιστή με το 1/3 που είναι ο ελάχιστος χρόνος για να αναπτύξεις σχέση με το παιδί. Προστατεύει την παιδική ηλικία εξασφαλίζοντας το κοινωνικό κεφάλαιο και από τους δυο γονείς.
Παράλληλα, εξασφαλίζει χρόνο για την γυναίκα για να ασχοληθεί με την προσωπική και επαγγελματική της ζωή, ενώ θέτει εντός των ευθυνών του τον άντρα».
Σε σχετική του ομιλία ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας, ανέφερε ότι «το ζητούμενο είναι στο τέλος της ημέρας να δώσουμε το δικαίωμα στα παιδιά να μεγαλώνουν με τους δύο γονείς. Δεν είναι θέμα ούτε νικητών ούτε χαμένων και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό».
Γιώτα Μασουρίδου - Δικηγόρος
«Στην πράξη θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα»
Αντίθετη άποψη εκφράζει η δικηγόρος, σύμφωνα με την οποία αυτό το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή κατά πλήρη παραβίαση ακόμα και των αρχών της καλής νομοθέτησης που έχει θεσπίσει η κυβέρνηση με το νόμο περί επιτελικού κράτους.
«Φαίνεται ότι θα ψηφιστεί, πράγμα που είναι αντιδημοκρατικό για κάτι που αγγίζει πραγματικά το σύνολο της κοινωνίας, ασχέτως κατάστασης οικονομικής καταγωγής κλπ.
Δυστυχώς στην πράξη θα δημιουργήσει παρά πολλά προβλήματα, παρά πολλές καινούργιες δίκες, ενώ θα επιβάλει προβλήματα ακόμα και σε υποθέσεις που είχαν ρυθμιστεί συναινετικά, διότι στην πραγματικότητα θα αλλάξει τα της διατροφής.
Όλοι θα αρχίσουν να ζητάνε παραπάνω τα παιδιά προκειμένου να μειώσουν τη διατροφή, ή θα πουν προκειμένου να μην το ζητήσω παραπάνω μου μειώνεις τη διατροφή και έτσι θα γίνει ένα παιχνίδι ισχυρού προς αδύναμου.
Και τα πραγματικά προβλήματα που όντως θα πρέπει να ληφθούν επειγόντως νομοθετικά μέτρα, όπως είναι το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, η καθυστέρηση στα αρμόδια δικαστήρια, η δικαιοσύνη που δεν είναι καθόλου φιλική προς τα παιδιά και η μη εφαρμογή στην πράξη ειδικών πρωτοκόλλων για να διερευνώνται γρήγορα τα θύματα βίας εντός της οικογένειας, δυστυχώς δεν τα φέρνει» .
Ελένη Κατσικαρώνη - Συμβούλους Ψυχικής Υγείας
«Το νομοσχέδιο θα βοηθήσει μόνο αν τα πράγματα είναι πολιτισμένα»
Κατά την κα. Κατσικαρώνη, υποχρέωση έχουν εξίσου και οι δυο γονείς, ενώ το νομοσχέδιο θα βοηθήσει μόνο εάν τα πράγματα είναι πολιτισμένα.
«Όταν έρχεται ένα διαζύγιο το παιδί θέλει και τους δυο του γονείς, τους έχει ανάγκη και θέλει χρόνο και με τους δυο. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει μπαλάκι.
Όλα θέλουν ένα πλαίσιο και όριο. Εάν και εφόσον οι προϋποθέσεις το επιτρέπουν η κοινή επιμέλεια είναι καλή.
Θα του φέρει καλύτερη ψυχολογία, λιγότερο άγχος και κατάθλιψη. Θα βοηθάει την νοητική, την συναισθηματική και σωματική του ισορροπία».
