Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ασύλου, στους πρόσφυγες που αναχώρησαν συμπεριλαμβάνονται 16 οικογένειες, αποτελούμενες από 59 πρόσφυγες, καθώς και 52 μεμονωμένα άτομα, μεταξύ των οποίων 36 ασυνόδευτοι ανήλικοι.
Ανάμεσα στα ασυνόδευτα παιδιά ήταν και ο 16χρονος Χέιθαμ Ταραμπίς από τη Δαμασκό. Έπειτα από τη μακρά παραμονή του στο λιμάνι του Πειραιά, στον καταυλισμό της Ειδομένης και τους τελευταίους μήνες σε ξενοδοχείο, σήμερα ανυπομονούσε για την επόμενη μέρα στη ζωή του. «Πρώτο μέλημά μου είναι να φέρω την οικογένειά μου από την Τουρκία στη Φινλανδία μέσω της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης», είπε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και πρόσθεσε: «Στη συνέχεια θα συνεχίσω τις σπουδές μου και θα ασχοληθώ με την τεχνολογία».
Ζητήσαμε από τον Τζιχάντ Χανάνο, έναν Σύρο πρόσφυγα που ταξιδεύει με τη γυναίκα του και το μωρό παιδί τους, να μας περιγράψει το ταξίδι του από την πατρίδα του, το Ιντλίμπ, μέχρι την Ελλάδα. «Ήταν ένα ταξίδι θανάτου», απάντησε χαρακτηριστικά, στη διάρκεια του οποίου «αντιμετωπίσαμε κινδύνους και περιπέτειες και κινδύνευσε η ζωή μας». Μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα στις 12 Μαρτίου διέμειναν αρχικά σε χώρο φιλοξενίας στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια σε διαμέρισμα στην Αθήνα. Σήμερα, λίγο πριν επιβιβαστούν στο αεροπλάνο, ο Τζιχάντ μας εξομολογήθηκε πόσο ευχαριστημένος νιώθει «γιατί περιμέναμε αυτή την ευκαιρία να πάμε σε μια καλύτερη χώρα που θα εξασφαλίσει το μέλλον των παιδιών μας». «Θα κάνουμε μια νέα αρχή, θα έχουμε μια καινούρια ζωή σε ένα ήσυχο και ειρηνικό περιβάλλον», είπε.
Λίγο πιο πέρα ο 19χρονος Αΐσα καθόταν με τον αδελφό του και έπαιζε στην κιθάρα ένα αραβικό τραγούδι. Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν στη Δαμασκό, από όπου έφυγαν και διαμέσου της Τουρκίας ήρθαν πριν από οκτώ μήνες στην Ελλάδα. Για δύο εβδομάδες έμειναν στη Χίο, «όπου ήταν πολύ δύσκολα γιατί τρώγαμε μόνο σούπα και μία φέτα ψωμί, αλλά ευτυχώς φύγαμε σχετικά γρήγορα από εκεί». Παρά τις δυσκολίες που συνάντησε ο Αΐσα αναφέρθηκε με νοσταλγία στην Ελλάδα που αφήνει πίσω. «Η Ελλάδα είναι η πιο κοντινή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Συρία και πολλά εδώ μου θυμίζουν την πατρίδα μου», εξομολογήθηκε.
Στις 4 Νοεμβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που η πρώτη ομάδα προσφύγων έφυγε από την Ελλάδα για το Λουξεμβούργο εγκαινιάζοντας το πρόγραμμα μετεγκατάστασης για τη χώρα μας. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα, σε αυτό τον ένα χρόνο «έχουν φύγει συνολικά 5.000 άνθρωποι για μετεγκατάσταση στην Ευρώπη», ενώ «έχουμε έτοιμους για μετεγκατάσταση άλλους 7.500 ανθρώπους και δεν τους δέχονται κράτη- μέλη ή καθυστερούν την αποδοχή τους».
«Κάθε φορά που φεύγει μια ομάδα είναι πολύ μεγάλη χαρά. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε εμείς, για να μπορούμε να θυμίσουμε στην Ευρώπη, ότι είχε αναλάβει την υποχρέωση μέσα σε αυτό τον χρόνο να κάνει 30.000 μετεγκαταστάσεις. Εμείς είμαστε έτοιμοι. Η Ευρώπη δεν προχωράει με τους ρυθμούς που πρέπει και που είχε υποσχεθεί», δήλωσε ο κ. Μουζάλας μιλώντας σε δημοσιογράφους.
Ο αναπληρωτής υπουργός επισήμανε ότι «η χαρά μας συνοδεύεται και από ένα θυμό για την ασυνέπεια που έχουν δείξει ευρωπαϊκά κράτη-μέλη και για την προσπάθεια που γίνεται από κάποια άλλα κράτη-μέλη να σταματήσουν τη μετεγκατάσταση». Ζήτησε δε από την Ευρώπη «να σταματήσει αυτή την υποκρισία με τους πρόσφυγες και να είναι εντάξει με τις ευθύνες που έχει αναλάβει».
Πρόσθεσε επίσης ότι «καταλαβαίνετε με όλα αυτά τα παιδιά και όλες αυτές τις οικογένειες πόσο σημαντικό είναι να συνεχίσουν οι μετεγκαταστάσεις. Είναι μια ελπίδα γι' αυτούς τους ανθρώπους και είναι επίσης και μια ελπίδα για το λαό μας. Οι 5.000 άνθρωποι που έχουν μετεγκατασταθεί μέχρι σήμερα είναι έξι λιγότερα camps για τη χώρα μας. Είναι καλύτερες συνθήκες ζωής για αυτούς».
Τέλος, συγκινημένος απευθύνθηκε στους πρόσφυγες και τους ευχαρίστησε που φέρθηκαν «με αξιοπρέπεια στη χώρα μας» συμπληρώνοντας ότι «προσπαθήσαμε και εμείς να σας φερθούμε με αξιοπρέπεια παρ’ όλες τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε οικονομικά ως χώρα». «Σας εύχομαι καλή ζωή εκεί όπου πάτε και να σας αγαπήσουν όπως οι Έλληνες σας αγάπησαν», κατέληξε. Στον αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής χάρισε μια ζωγραφιά η 8χρονη Φατιμά που έφευγε για τη Φινλανδία μαζί με τους γονείς της και τα τρία αδέλφια της.
Όπως τόνισε η διευθύντρια της Υπηρεσίας Ασύλου, Μαρία Σταυροπούλου, 266 ασυνόδευτα παιδιά περιμένουν αυτή τη στιγμή απάντηση από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ενταχθούν στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης. «Αρκετές χώρες δεν δίνουν θέσεις για ασυνόδευτα με την αιτιολογία ότι δεν έχουν κατάλληλες δομές για να τα φιλοξενήσουν», εξήγησε η ίδια. Ακόμα πιο αργά, πρόσθεσε, προχωράει η διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης.
Ορισμένοι από τους 7.500 πρόσφυγες που είναι σε αναμονή για να μετεγκατασταθούν περιμένουν απάντηση στο αίτημά τους ακόμα και για έξι μήνες, παρατήρησε η κ. Σταυροπούλου, είτε γιατί οι άλλες χώρες δεν προσφέρουν θέσεις είτε γιατί έχουν σταλεί τα αιτήματά τους και υπάρχει καθυστέρηση στην απάντηση ή γιατί, αν και έχουν λάβει θετική απάντηση, καθυστερεί η οργάνωση του ταξιδιού.
«Είμαστε πια σε θέση να καταγράφουμε κάθε μέρα σχεδόν 200 άτομα υποψήφια για μετεγκατάσταση που σημαίνει περίπου 1.000 άτομα την εβδομάδα. Και αυτό σημαίνει ότι, αν έχουμε την αναγκαία ανταπόκριση από τα άλλα κράτη- μέλη, περίπου 1.000 άτομα θα μπορούσαν να φεύγουν κάθε εβδομάδα και να αρχίσουν τη ζωή τους σε μια άλλη χώρα», υπογράμμισε η διευθύντρια της Υπηρεσίας Ασύλου.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Φινλανδία δέχεται πρόσφυγες από την Ελλάδα, καθώς και άλλα 430 άτομα έχουν ήδη μετεγκατασταθεί εκεί. Ως χώρα ενδιαφέρεται για την ένταξη ασυνόδευτων ανηλίκων, ωστόσο, όπως διευκρινίζει η κ. Σταυροπούλου, αρνείται να δεχτεί Ιρακινούς.
Την ερχόμενη Πέμπτη προγραμματίζεται να αναχωρήσουν επίσης, 170 πρόσφυγες για τη Γαλλία, τη χώρα που παραμένει η πρώτη σε αριθμό αποδοχής αιτημάτων μετεγκατάστασης προσφύγων.
