I. Πρώτη και κύρια τάση είναι ο επαναπροσανατολισμός του αναπτυξιακού προτύπου από ένα που βασίζεται σε συντριπτικό βαθμό στην κατανάλωση και την εσωστρέφεια σε ένα πιο εξωστρεφές και δυναμικό μοντέλο βασισμένο στην προώθηση των διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών.
II. Ακόμα και στους τομείς όπου η ελληνική οικονομία παρουσιάζει αναμφισβήτητα συγκριτικά πλεονεκτήματα, το υφιστάμενο οικονομικό μοντέλο έχει φτάσει στα όρια του καθώς βασίζεται σε μικρής κλίμακας επιχειρήσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων, έχουν εστιάσει σε δραστηριότητες χαμηλής προστιθέμενης αξίας και δεν δύνανται να καρπωθούν οποιασδήποτε μορφής ποιοτικού “premium” αλλά ούτε και να προωθήσουν τα παραγόμενα προϊόντα και υπηρεσίες στο εξωτερικό.
III. Μία σειρά κλάδων έχει τεθεί σε διαδικασία μιας μεγάλης κλίμακας συγκέντρωσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, η οποία θα καταλήξει (ή έχει ήδη καταλήξει) στη δημιουργία κλαδικών ηγέτιδων-επιχειρήσεων.
IV. Επιπρόσθετα, το νέο επιχειρηματικό τοπίο θα πρέπει να προσελκύσει σημαντικά ποσά χρηματοδότησης- πρώτα και κύρια με τη μορφή ιδίων επιχειρηματικών κεφαλαίων αλλά και τραπεζικής χρηματοδότησης.
V. Η Ελλάδα έχει δεσμευθεί είτε σε κοινοτικά όργανα είτε στους θεσμικούς δανειστές να προχωρήσει στην απελευθέρωση μιας σειράς κλάδων οικονομικής δραστηριότητας οι οποίοι μέχρι τώρα ήταν υπό ασφυκτική κρατική εποπτεία και να ιδιωτικοποιήσει μια σειρά κρατικών επιχειρήσεων με δεσπόζουσα θέση στην αγορά.
VI. Τέλος αλλά όχι λιγότερο σημαντική είναι η δέσμευση των ελληνικών τραπεζών να αναδιαρθρώσουν ριζικά το δανειακό τους χαρτοφυλάκιο και να μειώσουν το επίπεδο των μη-εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων τους.
Και οι 6 αυτές τάσεις είτε μεμονωμένα είτε συνδυαστικά θα συντελέσουν καθοριστικά στη διαμόρφωση του νέου μοντέλου ελληνικής οικονομικής και κατ΄ επέκταση επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η ικανότητα και ταχύτητα διάγνωσης των επιδράσεων των τάσεων αυτών θα καθορίσει και το βαθμό επιτυχίας στον επιχειρηματικό στίβο.
