#ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ
Καρυστιανού - Επαναλαμβάνοντας μια φάρσα
Δεν ξέρω ποια απήχηση θα έχει αυτό το κόμμα και για πόσο διάστημα, αλλά πολύ φοβάμαι πως, όπως και με τον κύριο Κασσελάκη, στο τέλος η φάρσα του «πολιτική χωρίς πολιτικούς» και της αντιπολιτικής θα επαναληφθεί ως τραγωδία.
Ο Σιακαντάρης και η παρουσίαση του βιβλίου Τσίπρα
Πρώην επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου του ΠΑΣΟΚ, μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ, καθηγητής κοινωνιολογίας και συγγραφέας.
Κατατρεγμένη (άκρο) Δεξιά
Η χώρα γιορτάζει την κήρυξη του πολέμου με την Ιταλία και όχι την απελευθέρωσή της από τους ναζί, γιατί τότε θα έπρεπε να αναγνωριστεί ο ρόλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Η Ελλάδα είναι η χώρα που επισήμως οι δωσίλογοι θεωρήθηκαν αγωνιστές κατά του κομμουνισμού, κατά τα άλλα κυριαρχεί η Αριστερά του Εμφυλίου.
Τι θα μπορούσε να έχει πει ο Αλέξης Τσίπρας
Ο Τσίπρας δεν πρέπει να κάνει μόνο αυτοκριτική για τα πεπραγμένα του, αλλά κριτική στις ιδεολογικές του αφετηρίες. Αν το κάνει, μπορεί να δούμε μεγάλες εκπλήξεις και ανατροπές.
Γιατί η αξιοκρατία είναι «δεξιά»
Πρώτον κάθε άνθρωπος αξίζει μια θέση στην κοινωνία ανεξαρτήτως γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων και δεύτερον, και σπουδαιότερο, η απόκτηση αυτών των ικανοτήτων, πολλές φορές είναι υπονομευμένη από την αφετηρία της.
«Παλιά συνταγή» η πάλη κατά των ανισοτήτων;
Το θέμα στο όποιο συναινεί πολύ πάνω από το «41%», είναι αυτό εδώ: Ενισχύεις τον υπάρχοντα πλούτο και τους πλούσιους και από την ανάπτυξη που αυτός και αυτοί φέρνουν, όλο και κάποιο κομμάτι θα πέσει για τους ασθενέστερους.
Υπάρχουν εισαγγελείς στο Λουξεμβούργο, αλλά…
Στη λεγόμενη «διαβουλευτική» δημοκρατία όλο και περισσότερο αποδυναμώνονται οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί για χάρη υποτίθεται της εξουσίας των Ανεξάρτητων Αρχών και των ΜΚΟ, αλλά επί της ουσίας για χάρη της δικαστικής και της εκτελεστικής εξουσίας σε βάρος της νομοθετικής.
Το κόμμα έχει πάντα δίκιο
Οι διαφωνίες βαπτίζονται «εσωστρέφεια». Και όσο περισσότερο προεδροκεντρικά γίνονται αυτά, τόσο και πιο πολύ κάποιοι «ομνύουν» και κάποιοι άλλοι απαξιώνουν την εκάστοτε ηγεσία. Επικρατεί πόλωση και όχι διάλογος και κίνηση ιδεών. Αυτός ο φαύλος κύκλος διαιωνίζει την κρίση του κόμματος ως θεσμού.
Γιώργος Σιακαντάρης: Διαχωριστικές γραμμές χωρίς αναδιανομή;
Οι εντός του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ένθεν κακείθεν φανατικοί δεν συνθέτουν το μεγαλύτερο πρόβλημά του. Αυτό αφορά τ’ ότι το κόμμα, όπως και η αριστερή αντιπολίτευση, έχει υποτιμήσει το λεγόμενο Κοινωνικό Ζήτημα, το ζήτημα των τρόπων αναδιανομής δηλαδή.
Θα συνεργαστεί η ΝΔ με την Ακροδεξιά;
Οι «κατάρες» σήμερα στην Ελλάδα κατά της Ακροδεξιάς είναι υποκριτικές και ατελέσφορες. Το κομματικό μας σύστημα, σε πλήρη εναρμόνιση με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, πλην Γερμανίας, είχε προ πολλού νομιμοποιήσει την Ακροδεξιά.
Γιώργος Σιακαντάρης: Αξιοπρέπεια για όλους
Η συνεργασία ή ακόμη και η δημιουργία ή όχι νέου φορέα θέτει το κάρο πριν το άλογο.
Αριστερός τραμπισμός;
Η θεωρία του πολέμου της Δύσης κατά της Ρωσίας, με αντιπρόσωπό της τον Ζελένσκι, είναι η καλύτερη υπερασπιστική γραμμή για τον Πούτιν.
Η Κεντροαριστερά και η πεντάλφα του Τάσου Γιαννίτση
Χωρίς να αμφισβητώ την επιστημονική και πολιτική επάρκεια της κυρίας Λούκας Κατσέλη και τον αγώνα του Χρήστου Ράμμου υπέρ του Κράτους Δικαίου, θεωρώ πως το πάντρεμα του πρωτείου της δημοκρατίας με τον νέο ριζοσπαστισμό της μάχης κατά των ανισοτήτων θα εκπροσωπείτο καλύτερα από τον Τάσο Γιαννίτση. Αλλά δεν τελειώνουν εδώ όλα.
Quo Vandis Νέα Αριστερά
Όσοι ζητούν από τη Νέα Αριστερά την καθαρότητα του «αριστερού λόγου» της, της ζητούν να μη ενδιαφέρεται για τη συνέχειά της. Της ζητούν να κλειστεί στο καβούκι της, να αδιαφορήσει δηλαδή για την ίδια την ύπαρξή της.
Πόσο ειρηνικά ζούσαν στον σοσιαλισμό Ρώσοι και Ουκρανοί;
Η αντιπαράθεση για το ποια εδάφη είναι ουκρανικά και για το αν υπάρχει ξεχωριστό ουκρανικό έθνος ξεκίνησε από τη τσαρική Ρωσία, συνεχίστηκε με την επαναστατική και σταλινική Ρωσία και κορυφώθηκε με τον Πούτιν.
Δούκας. Με ποια γραμμή;
Το πρόβλημα αφορά τη δημοκρατία που ακυρώνεται στ’ όνομα μιας φαντασιακής συμμετοχής. Μια διαδικασία που γεννά Κασσελάκιδες αλλά και Μπορίς Τζόνσον.
Δυτικοί δυϊσμοί vs ελληνογερμανικών μανιχαϊσμών
Την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης μεγάλο τμήμα της γερμανικής διανόησης μετέφρασε την αμφισβήτηση του δικού της στάτους ως πολιτισμική πτώση του ίδιου του «περιούσιου» γερμανικού λαού.
Τι μετά τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ;
Το μέλλον δεν πρέπει να μοιάζει σε τίποτα με το παρόν ούτε στα ονόματα, μα πολύ περισσότερο στις πρακτικές.
Καταστατικά uber Συνταγμάτων
Θα μπορούσαμε να μιλάμε για φαρσοκωμωδία, αν δεν ήταν τραγωδία για τη δημοκρατία. Όταν μάλιστα αυτή πραγματοποιείται στους κόλπους ενός κόμματος που ευαγγελίζεται τη σοσιαλδημοκρατία, τα πράγματα επιδεινώνονται.
Αντιγράφοντας την 3η Σεπτέμβρη
Η 3η Σεπτέμβρη ακούμπησε στις «ελπίδες» που φούντωναν τότε στις συνειδήσεις του άλλου μισού της κοινωνίας. Ελπίδες που ζητούσαν «εδώ και τώρα Αλλαγή».
Τι είναι η Ευρώπη μας;
Ο θόρυβος κατά της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων αποσκοπεί στο να ξεχάσουμε τις Ευρωπαϊκές Επαναστάσεις, την Κομμούνα, τον υπέροχο Μάη του 68, το φεμινιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, την οφειλόμενη στον ανεξέλεγκτο καπιταλισμό κλιματική κρίση, τη διαρκή αμφισβήτηση του κόσμου των ανισοτήτων που γεννούν οι χρηματοπιστωτικές και οι άλλες ανεξέλεγκτες αγορές, να ξεχάσουμε τον κόσμο της εργασίας ως βασικό πυλώνα της νεωτερικής κοινωνίας.
Η... φάπα από τον Σιακαντάρη - Πού στηρίζεται η Ευρώπη
Η οπισθοδρόμηση δεν παίζει μόνη. Ευτυχώς.
Η ήττα του Κέντρου
Στη Γαλλία κατέρρευσε ως γυάλινος πύργος η θέση πως το Κέντρο δίνει τις νίκες, το ίδιο είχε καταλάβει και η Κλίντον το 2016, αλλά και στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ που κατέκτησε το Κέντρο είχε μόνο μια αναιμική άνοδο του 1%, την ίδια στιγμή που οι αντίπαλοί του απώλεσαν 17% της δύναμής τους.
Χ. Δούκας: Στην παρουσίαση του βιβλίου Σιακαντάρη ανοίγει τα χαρτιά του για το ΠΑΣΟΚ
Ομιλητές, πέραν του δημάρχου Αθηναίων και του συγγραφέα, οι Ξανθόπουλος, Σταθάκης, Μαργαρίτης και Έφη Γαζή - Την Τετάρτη στην Τεχνόπολη.
Γιώργος Σιακαντάρης: Πρώτα ανάπτυξη και μετά αναδιανομή;
Η σοσιαλδημοκρατική «συνταγή» δεν ήταν το δόγμα «παράγουμε για να αναδιανέμουμε». Αυτό είναι μέγιστη παρανόηση, αν όχι υπερμεγέθης άγνοια. Δόγμα της σοσιαλδημοκρατίας ήταν το «αναδιανέμουμε για να παράγουμε και να εξάγουμε».
Γιώργος Σιακαντάρης: Τα πισωγυρίσματα των Μεταπολιτεύσεων
Καμία χούντα – που τελείωσε το 1974 – δεν απειλεί τη Δημοκρατία. Την απειλεί όμως η απογοήτευση από πολλές από τις λειτουργίες της. Γι’ αυτό και είναι πιο ορθό να μιλάμε για τα πισωγυρίσματα των Μεταπολιτεύσεων.
Γιώργος Σιακαντάρης: Η σοσιαλδημοκρατία του Μανιφέστου των bullets
Πλέον οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας που τότε φάνταζαν σαν ένας συμβιβασμός υπέρ των νεοφιλελεύθερων θέσεων, σήμερα μοιάζουν σαν σούπερ σοσιαλδημοκρατικές. Και οι δύο Συνθήκες περιείχαν πολύ θετικές θέσεις σε σχέση με όλα όσα λέγονται και γράφονται σήμερα για την Ευρώπη.
Γιώργος Σιακαντάρης: Μακριά από τους πολιτικούς, κοντά στους πολίτες
Ενας πολιτικός διασκεδαστής όμως είναι ένας επικίνδυνος πολιτικός.
Γιώργος Σιακαντάρης: Έχει σημασία ποιος θα είναι δεύτερος;
Στην περίπτωση που τελικά ο Κασσελάκης παραμείνει δεύτερος, τι θα γίνει με τη συνάντηση της σοσιαλδημοκρατίας με την άλλη Αριστερά; Σβήνει τότε αυτή η υπόθεση; Αντιθέτως, γίνεται πιο επιτακτική.
Γιώργος Σιακαντάρης: Χωρούν δυο μεσσίες σ’ ένα κόμμα;
Ο Κασσελάκης είχε δίκιο όταν δήλωνε: «Αν η δομή του ΣΥΡΙΖΑ είχε λειτουργήσει σωστά, δεν θα έπρεπε να ήμουν εγώ πρόεδρος».