Πόσο επηρεάζουν ο καφές και το τσάι την υγεία των οστών; Μια μακροχρόνια επιστημονική μελέτη σε χιλιάδες γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας δίνει νέα στοιχεία, καταλήγοντας ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ δεν φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερη οστική πυκνότητα, ενώ η υπερβολική κατανάλωση ενδέχεται να έχει διαφορετική επίδραση.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nutrients και αξιοποίησε δεδομένα από τη Study of Osteoporotic Fractures, στην οποία είχαν ενταχθεί 9.704 γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω. Οι επιστήμονες εξέτασαν επανειλημμένα την κατανάλωση καφέ και τσαγιού και την οστική πυκνότητα σε βάθος περίπου δέκα ετών.
Τι έδειξε η έρευνα για τον καφέ
Συνολικά, η κατανάλωση καφέ δεν συνδέθηκε με σημαντική διαφορά στην οστική πυκνότητα ούτε στον αυχένα του μηριαίου οστού ούτε στο ισχίο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η εικόνα, ωστόσο, άλλαζε στις πολύ υψηλές ποσότητες. Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι η κατανάλωση περισσότερων από πέντε φλιτζανιών καφέ ημερησίως ενδέχεται να σχετίζεται με χαμηλότερη οστική πυκνότητα.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αλληλεπίδραση μεταξύ καφέ και κατανάλωσης αλκοόλ. Σε γυναίκες με υψηλότερη πρόσληψη αλκοόλ, ο καφές συσχετίστηκε με χαμηλότερη οστική πυκνότητα στον αυχένα του μηριαίου.
Τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι ο καφές προκαλεί οστεοπόρωση. Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, επομένως μπορεί να εντοπίσει συσχετίσεις, αλλά όχι να αποδείξει σχέση αιτίας και αποτελέσματος.
Διαφορετική εικόνα για το τσάι
Πιο θετικά ήταν τα αποτελέσματα για το τσάι. Οι γυναίκες που το κατανάλωναν παρουσίασαν ελαφρώς υψηλότερη οστική πυκνότητα στο ισχίο σε σύγκριση με όσες δεν έπιναν.
Η διαφορά ήταν μικρή: η προσαρμοσμένη μέση οστική πυκνότητα ήταν 0,718 g/cm² στις γυναίκες που έπιναν τσάι έναντι 0,715 g/cm² σε εκείνες που δεν κατανάλωναν. Η θετική συσχέτιση εμφανίστηκε ιδιαίτερα στις γυναίκες με παχυσαρκία.
Η οστεοπόρωση αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, καθώς η απώλεια οστικής μάζας επιταχύνεται και αυξάνεται ο κίνδυνος καταγμάτων.
Στη συγκεκριμένη έρευνα, η μέση οστική πυκνότητα στον αυχένα του μηριαίου μειώθηκε από περίπου 0,65 σε 0,62 g/cm² κατά την περίοδο παρακολούθησης, ενώ στο ισχίο υποχώρησε από περίπου 0,76 σε 0,73 g/cm².
