Η τακτική σωματική άσκηση θεωρείται εδώ και δεκαετίες βασικό «κλειδί» για την πρόληψη της παχυσαρκίας, της πρόωρης γήρανσης και πλήθους χρόνιων παθήσεων. Πλέον, οι επιστήμονες φέρνουν στο φως νέα στοιχεία που δείχνουν πως η άσκηση μπορεί να παίξει κρίσιμο ρόλο και στη μάχη κατά του καρκίνου.
Σύμφωνα με μελέτη Αυστραλών ερευνητών, ακόμη και μία μόνο συνεδρία έντονης προπόνησης αρκεί για να επιβραδύνει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων.
Η μελέτη
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Breast Cancer Research and Treatment, εξέτασε 32 γυναίκες που είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία τους για καρκίνο του μαστού, από το πρώτο έως το τρίτο στάδιο.
Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες:
η μία εκτέλεσε προπόνηση αντίστασης (π.χ. άρση βαρών),
ενώ η άλλη ακολούθησε διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (HIIT).
Και οι δύο μορφές άσκησης διήρκεσαν περίπου 45 λεπτά.
Τα αποτελέσματα
Αμέσως μετά την προπόνηση, οι ερευνητές κατέγραψαν αύξηση έως και 47% στις μυοκίνες – πρωτεΐνες που εκκρίνονται από τους μύες και λειτουργούν ως «αγγελιοφόροι» στο σώμα. Οι μυοκίνες βοηθούν στη ρύθμιση του μεταβολισμού, καταστέλλουν φλεγμονώδεις μηχανισμούς που σχετίζονται με τον καρκίνο και ενισχύουν το ανοσοποιητικό.
Η πιο εντυπωσιακή αύξηση παρατηρήθηκε στην μυοκίνη IL-6, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με την άμυνα του οργανισμού. Σε εργαστηριακό επίπεδο, οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι η αύξηση αυτών των πρωτεϊνών μπορεί να μειώσει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων κατά 20% έως 30%.
Προπόνηση αντίστασης ή HIIT;
Παρότι οι δύο μορφές άσκησης παρέχουν διαφορετικά οφέλη – η προπόνηση αντίστασης ενισχύει τη μυϊκή δύναμη, ενώ η αερόβια υψηλής έντασης βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική ικανότητα – τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν παρόμοια αντικαρκινική δράση.
Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ένταση της άσκησης, και όχι απαραίτητα ο τύπος, είναι ο καθοριστικός παράγοντας για τις θετικές βιολογικές αλλαγές.
Τι σημαίνει για τους ασθενείς
Ο επικεφαλής της μελέτης, Francesco Bettariga, σημειώνει: «Τα ευρήματά μας παρέχουν μια πιθανή εξήγηση για το γιατί η άσκηση μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής και θνησιμότητας. Αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η φυσική δραστηριότητα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό «όπλο» στη βελτίωση της επιβίωσης».
Περιορισμοί και επόμενα βήματα
Η μελέτη είχε περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων και αφορούσε αποκλειστικά τον καρκίνο του μαστού. Οι ερευνητές ήδη σχεδιάζουν νέες δοκιμές σε άλλους τύπους καρκίνου και σε διαφορετικούς πληθυσμούς ασθενών.
Όπως επισημαίνουν, το μεγάλο ζητούμενο είναι η κατανόηση του μακροπρόθεσμου ρόλου της άσκησης, καθώς και η διερεύνηση του πώς το ανοσοποιητικό σύστημα συμβάλλει στις αντικαρκινικές αντιδράσεις.




























