Και οι φετινές συγκεντρώσεις για τα Τέμπη ήταν μεγαλειώδεις. Και έδειξαν πολλά:
Πρώτον, το κίνημα για την απόδοση δικαιοσύνης για την απόδοση των Τεμπών είναι απολύτως ζωντανό, παρά το πέρασμα του χρόνου.
Δεύτερον, ότι κίνημα των Τεμπών δεν αναζητά μόνο δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων, μεταξύ των οποίων και των πολιτικών προσώπων που έχουν την ευθύνη για το θάνατο 57 ανθρώπων κυρίως νέων αλλά και εκείνων που επιχείρησαν με κάθε τρόπο να συγκαλύψουν τους υπεύθυνους. Χρόνο με το χρόνο, μήνα με το μήνα, εβδομάδα με εβδομάδα το κίνημα των Τεμπών έχει μετατραπεί σε κίνημα για δημοκρατία, για πραγματική και ανεξάρτητη από το Μαξίμου δικαιοσύνη, για εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, για μια διαφορετική Ελλάδα. Είναι το κίνημα που πολιτικοποιεί τη νέα γενιά και που κρατάει ζωντανή τη μεγαλύτερη και που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί ούτε να το ελέγξει, ούτε κυρίως να το συκοφαντήσει όσο και αν το έχει επιχειρήσει.
Τρίτον, οι φετινές μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις έδειξαν ότι το κίνημα των Τεμπών ούτε εξαρτάται από την «μορφή σύμβολο» της Μαρίας Καρυστιανού, ούτε έχει αναφορά στην ίδια.
Η γιγάντωση και η πολιτικοποίηση του κινήματος οφείλει προφανώς στην Μαρία Καρυστιανού πολλά, έδειξε όμως και στους πλέον δύσπιστους πως δεν εξαρτάται από την ίδια.
Τέταρτον, το κόμμα Καρυστιανού δεν μειώνει τη δυναμική του κινήματος των Τεμπών. Και προφανώς, σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται μαζί του και δεν είναι απαραιτήτως κοινή η μοίρα τους.
Πέμπτο, τη συγκέντρωση που έγινε το Σάββατο στο Σύνταγμα κανένα κόμμα δεν θα μπορούσε να το πράξει. Να θυμίσουμε τη συγκέντρωση Μητσοτάκη για τις ευρωεκλογές που ήταν κατά πολύ υποπολλαπλάσια της συγκέντρωσης για τα θέματα των Τεμπών.
Έκτο και κυριότερο: Κοινωνική αντιπολίτευση υπάρχει και το έδειξε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την κάθε πόλη της Ελλάδας. Με την πολιτική αντιπολίτευση όμως τι γίνεται; Η χώρα βρίσκεται σε κρίση και παρακμή και απαιτείται το ξεπέταγμα δυνάμεων που θα ανατρέψουν αυτή την πορεία. Και που δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχουν στο βαθμό που απαιτείται!
