Οι κρίσεις πανικού επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μπορεί να είναι πολύ τρομακτικές για αυτόν που τις βιώνει, αλλά όσοι είναι δίπλα του μπορούν να τον βοηθήσουν.
Οι New York Times απευθύνθηκαν σε ειδικούς, που δίνουν μερικές απλές συμβουλές για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης.
Τι είναι η κρίση πανικού
Πρόκειται για ένα ξαφνικό κύμα σαρωτικού φόβου και άγχους, που συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα. Σε κάποιους ανθρώπους, μπορεί να δημιουργήσει την ίδια αίσθηση με το έμφραγμα, μεταξύ άλλων με πόνο και σφίξιμο στο στήθος, ή ταχυπαλμία, επισημαίνει η δρ. Άρμονι Ρέινολντς, καρδιολόγος στο NYU Langone Health στη Νέα Υόρκη.
Τόσο η κρίση πανικού όσο και το έμφραγμα μπορεί επίσης να προκαλέσουν δυσκολία στην αναπνοή, την αίσθηση ότι μπορεί να λιποθυμήσουμε, ναυτία, εφίδρωση και μούδιασμα στα χέρια.
Κάποιος μπορεί να παθαίνει κρίση πανικού αλλά η εξωτερική εμφάνισή του να μην προδίδει τη δυσφορία που νιώθει. «Συχνά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι κάποιος παθαίνει κρίση πανικού αν δεν μας το πει», αναφέρει χαρακτηριστικά η Λιν Μπάφκα, κλινική ψυχολόγος.
Πότε πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο
Μπορεί να είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε μία κρίση πανικού από ένα έμφραγμα. Αν υπάρχει όποια αμφιβολία, τότε το καλύτερο είναι να πάμε σε νοσοκομείο, συμβουλεύουν οι ειδικοί.
Συνήθως οι κρίσεις πανικού διαρκούν περίπου 15 λεπτά. Τα συμπτώματα του εμφράγματος μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο, ή να σταματήσουν και να επανέλθουν. Οπότε, αν τα συμπτώματα επιμένουν, αναζητήστε ιατρική βοήθεια, τονίζει η δρ. Ρέινολντς.
Αν κάποιος βιώνει παρόμοια συμπτώματα σε συγκεκριμένες καταστάσεις, για παράδειγμα όταν είναι ανάμεσα σε πολύ κόσμο ή απευθύνει κάποια ομιλία, τότε είναι πιο πιθανό να πρόκειται για κρίση πανικού, συμπληρώνει. Επίσης, βοηθά να εντοπίσει κανείς τα προειδοποιητικά σημάδια μιας κρίσης, προκειμένου να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τα συμπτώματά της.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε σε μια κρίση πανικού
Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα είναι να μείνουμε δίπλα στον άνθρωπο που παθαίνει κρίση πανικού, προκειμένου να τον κρατήσουμε ήρεμο, τονίζει ο δρ. Ραμασουάμι Βισουανάθαν, πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης.
Θα πρέπει να του μιλάμε αργά, να χρησιμοποιούμε καθησυχαστικές λέξεις που θα τον κάνουν να καταλάβει ότι είναι ασφαλής και πως η κρίση πανικού δεν θα κρατήσει πολύ, συμβουλεύει ακόμα.
Καλό είναι να ζητήσουμε από το άτομο που είναι σε αυτή την κατάσταση να επικεντρωθεί στην αναπνοή του. Μπορούμε να κάνουμε κάποιες ασκήσεις αναπνοής μαζί του. Στόχος είναι να αναπνέει αργά από την κοιλιά, όχι από το στήθος.
Σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με τον δρ. Βισουανάθαν, μπορεί να βοηθήσουν κάποιες επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως να σηκώσει τα χέρια του πάνω από το κεφάλι ή να χτυπήσει κάτω τα πόδια του.
Συνήθως οι κρίσεις πανικού γίνονται λιγότερο δύσκολες όταν αυτός που της παθαίνει μάθει κάποιες στρατηγικές αντιμετώπισής τους, σύμφωνα με την δρ. Μπάφκα.
