Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί αυτός ο φόνος να δικαιολογηθεί παρά μόνο να αναγνωριστεί. Σύμφωνα με το news4health, υπάρχουν περιπτώσεις κακοποίησης στην οικογένεια από τον πατέρα προς τη μητέρα και τα παιδιά κατά τις οποίες η ψυχολογική κατάσταση της μητέρας μπορεί να «οπλίσει» τα χέρια της και να την οδηγήσουν να σκοτώσει τα παιδιά της γιατί στο δικό της νοσηρό μυαλό έτσι θα τα απαλλάξει από τις δυστυχίες τους.
Επίσης, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δεν έχει καμία ανάμειξη ο άλλος γονιός,( μητέρα ή πατέρας) αλλά η στρεβλή πραγματικότητα του γονέα τον οδηγεί στο εγκλημα. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις απόρροια ψυχικής νόσου όμως και καλό θα είναι να γνωρίζει ο κόσμος ότι είναι διαφορετική η διαταραχή προσωπικότητας από την ψυχιατρική νόσο. Σε κάθε περίπτωση έρενες δείχουν ότι υπάρχουν νοσηρά κίνητρα τα οποία εντάσσονται σε πέντε κατηγορίες.
Πέντε κατηγορίες πίσω από την παιδοκτονία
Έρευνες αναγνώριζουν πέντε κίνητρα πίσω από τις παιδοκτονίες όπως αναφέρει το psychologytoday.com και τα χωρίζουν σε πέντε κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αναφέρεται στον αλτρουϊσμό καθώς οι γονείς αυτοί θεωρούσαν ότι έτσι θα απαλλάξουν το παιδί τους από έναν πραγματικό ή φανταστικό πόνο, για να σταματήσει να υποφέρει δηλαδή.
Η άλλη κατηγορία εμπίμπτει στην κατηγορία των ψυχώσεων (οξεία ψύχωση) και αφορά τα άτομα που σκοτώνουν με βάση κάποιο παράλογο κίνητρο. Η άλλη κατηγορία αφορά την θανατηφόρα κακοποίηση και σχετίζεται με τα παιδιά που πέθαναν σαν απόρροια παραμέλησης ή κακομεταχείρισης.
Τέλος, στην τελευταία κατηγορία είναι τα άτομα που σκοτώνουν για λόγους εκδίκησης του συζύγου τους. Κάποιοι δε το κάνουν για να επιστρέψει κοντά τους ένας σύζυγος ή σύντροφος. Το πιο σύνηθες είναι να σκοτώνουν τα παιδιά τους για αλτουϊστικούς ή ψυχωτικούς λόγους και αυτές οι κατηγορίες συνήθως κάνουν τους δικαστές να βλέπουν τις μητέρες (συνήθως) αυτές συνήθως με πιο ενσυναισθητική ματιά καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που εμπλέκονται και ορμονολογικοί λόγοι.
Άλλος ένας λόγος που έχει αναφερθεί είναι όταν κάποια κοπέλα, συνήθως νεαρή προσπαθεί να κρύψει την εγκυμοσύνη της όπως αναφέρει το www.nola.com. Έτσι, όταν έρχεται στη ζωή το μωρό της το σκοτώνει για να μην φανεί το μυστικό της. Τα άτομα αυτά δεν έχουν καμία υποστήριξη από το οικογενειακλο τους περιβάλλον.
Αυτό το είδος παιδοκτονίας είναι γνωστό ως βρεφοκτονία και συνήθως συμβαίνει εντός 24 ωρών από την γέννηση του παιδιού. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Αμερικανική Ακαδημίας Ψυχιατρικής και Νομικής οι γυναίκες αυτές πάσχουν συνήθως από κατάθλιψη ή κάποια μορφής ψύχωση και συχνά έχουν και αυτοκτονικό ιδεασμό σε σύγκριση με αυτές που σκοτώνουν τα παιδιά τους όταν αυτά είναι σε μεγαλύτερη ηλικία.
Πώς εξηγεί κανείς στα παιδιά τι έχει συμβεί
Αρκετά οδυνηρό είναι πώς να εξηγήσες ο άλλος γονέας ή κηδεμόνας στα παιδιά που μπορεί να έχουν μείνει πίσω τι ακριβώς συνέβη. Δεν είναι καλή ιδέα να μην δώσει βάση κανείς στην στεναχώρια του παιδιού που θρηνεί για το αδερφάκι του. Ο γονεάς η ο κηδεμόνας πρέπει να ρωτά το παιδί τι έχει ακούσει ότι έχει συμβεί και να ζητά τη γνώμη ψυχολόγου σχετικά με το τι θα πει ανάλογα με την ηλικία του.
Δεν είναι σίγουρα καλή ιδέα να μετριάζει κανείς το τραγικό γεγονός καθώς δεν πρόκειται για μια υγιή συμπεριφορά να συμπεριφέρεται κανείς σαν να μην συνέβη τίποτα.
Σε κάθε περίπτωση αν κάποιος που γνωρίζετε θεωρείται ότι δυνητικά μπορεί να βλάψει τον ίδιο και τα παιδιά του καλό θα είναι να ειδοποιήσετε τις αρχές. Καλό είναι να έχουν κατά νου ότι υπάρχει και Γραμμή SOS 1056 για Παιδιά, Έφηβους και Γονείς η οποία μπορεί να κάνει παρέμβαση και αντιμετώπιση περιστατικών παιδιών σε κίνδυνο όπως και η γραμμή 11525 της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί»
Δεν είναι όλες οι μητέρες και οι πατέρες όμως που δολοφονούν ψυχικά άρρωστοι. Έρευνες μάλιστα δείχνουν ότι πολλοί είναι εκείνοι που χρησιμοποιούν αυτές τις παθήσεις για να γλιτώσουν τη...φυλακή.
