Δύο Αυστραλοί μαθηματικοί ισχυρίζονται ότι κατέρριψαν το θεώρημα των άπειρων πιθήκων, σύμφωνα με το οποίο, αν δινόταν σε μια μαϊμού μία γραφομηχανή για ένα άπειρο χρονικό διάστημα θα μπορούσε «σχεδόν βέβαια» να παραγάγει ένα δεδομένο κείμενο όπως για παράδειγμα τα άπαντα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Στο πλαίσιο του πειράματος το «σχεδόν βέβαια» είναι μαθηματικός όρος με συγκεκριμένη έννοια, και ως «πίθηκος» δεν νοείται ένας πραγματικός πίθηκος, αλλά χρησιμοποιείται μεταφορικά ως μία αφηρημένη συσκευή που παράγει μία τυχαία σειρά γραμμάτων επ' άπειρον.
Ωστόσο, μια νέα μελέτη με επικεφαλής τους ερευνητές Stephen Woodcock και Jay Falletta από το Σίδνεϊ, διαπίστωσε ότι ο χρόνος που θα χρειαζόταν ένας πίθηκος που δακτυλογραφεί για να αναπαράγει τα έργα, τα σονέτα και τα ποιήματα του Σαίξπηρ θα ήταν μεγαλύτερος από τη διάρκεια ζωής του σύμπαντός μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πράγμα που σημαίνει ότι, αν και μαθηματικά αληθές, το θεώρημα είναι «παραπλανητικό», λένε οι ίδιοι.
Εκτός από την εξέταση των ικανοτήτων ενός μόνο πιθήκου, η μελέτη έκανε επίσης μια σειρά υπολογισμών με βάση τον σημερινό παγκόσμιο πληθυσμό των χιμπατζήδων, ο οποίος είναι περίπου 200.000.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ακόμη και αν κάθε χιμπατζής στον κόσμο στρατολογούνταν και ήταν σε θέση να πληκτρολογεί με ρυθμό ένα πλήκτρο ανά δευτερόλεπτο μέχρι το τέλος του σύμπαντος, δεν θα πλησίαζαν καν να δακτυλογραφήσουν τα έργα του.
Θα υπήρχε 5% πιθανότητα ένας χιμπατζής να πληκτρολογήσει επιτυχώς τη λέξη «μπανάνες» κατά τη διάρκεια της ζωής του. Και η πιθανότητα ένας χιμπατζής να κατασκευάσει μια τυχαία πρόταση -όπως «είμαι χιμπατζής, άρα είμαι» - ανέρχεται σε μία στα 10 εκατομμύρια δισεκατομμύρια δισεκατομμύρια δισεκατομμύρια, σύμφωνα με την έρευνα.
Σημειώνεται πως το θεώρημα εξαρχής καταδεικνύει τους κινδύνους στους συλλογισμούς για το άπειρο όταν υπεισέρχεται η υπόθεση τεράστιου αλλά πεπερασμένου αριθμού και αντίστροφα.
