Σε μια ανάλυση περισσότερων από 300 μελετών, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Stony Brook κατέληξαν σε τρεις ξεχωριστές μορφές απιστίας, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν σεξουαλική δραστηριότητα. Εκτός από το σεξ, οι άπιστες/οι μπορεί να είναι ένοχοι για «ηλεκτρονική απιστία» κάνοντας sexting ή συμμετέχοντας σε διαδικτυακές σχέσεις ή να δημιουργούν βαθιά συναισθηματικούς δεσμούς με κάποιον/α εκτός της σχέσης τους. Αυτή η μορφή απιστίας βρέθηκε ότι είναι ακόμη πιο συχνή από τη σεξουαλική, με το 35% των ανδρών και το 30% των γυναικών να παραδέχονται ότι έχουν υποκύψει σε μια τέτοια «ρομαντική προδοσία».
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση στους συντρόφους σχετικά με το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας και η καθεμιά την απιστία. Όσο απλή και αν φαίνεται η απιστία, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι οι ορισμοί και οι κατανοήσεις της μπορεί να διαφέρουν πολύ.
Η απιστία είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο που επηρεάζει τις σχέσεις σε διαφορετικούς πολιτισμούς και κοινωνικά πλαίσια. Συχνά οδηγεί σε καταρρεύσεις των σχέσεων και μπορεί να έχει βαθύ αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική υγεία των εμπλεκομένων. Ωστόσο, το ερευνητικό τοπίο για την απιστία είναι κατακερματισμένο, με πολλές μελέτες να παρέχουν αντικρουόμενες εκτιμήσεις επικράτησης.
Οι μορφές απιστίας που δεν περιλαμβάνουν σεξ είναι εξίσου διαδεδομένες
Σε μια μετα-ανάλυση έρευνας για το θέμα της απιστίας, οι ερευνητές συνέλεξαν 305 διαφορετικές εργασίες που περιείχαν δεδομένα για απιστία σε δείγμα περισσότερων από 500.000 ατόμων από 45 χώρες. Από τους ερωτηθέντες/ερωτηθείσες, το 25% των ανδρών και το 14% των γυναικών παραδέχθηκαν ότι υπήρξαν σεξουαλικά άπιστες και άπιστοι.
Ωστόσο, οι ερευνητές στην εργασία τους που δημοσιεύτηκε στο Personal Relationships, αναφέρουν πως: «Οι μορφές απιστίας που δεν περιλαμβάνουν σεξ είναι εξίσου διαδεδομένες, αν όχι πιο διαδεδομένες από την απιστία που είναι καθαρά σεξουαλικής φύσης».
Από το εν λόγω δείγμα, το 23% των ανδρών και το 14% των γυναικών παραδέχθηκαν πως είχαν διαπράξει ηλεκτρονική απιστία, η οποία περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως το διαδικτυακό φλερτ ή τη σεξουαλική συνομιλία μέσω ίντερνετ. Σύμφωνα με τη μελέτη, αυτό έχει γίνει πιο συνηθισμένο τα τελευταία χρόνια με την αυξανόμενη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ψηφιακών τεχνολογιών. Ομοίως, διπλάσιες γυναίκες παραδέχθηκαν ότι υπήρξαν μόνο «ρομαντικά άπιστες» χωρίς να έχουν σεξουαλική σχέση με κάποιον άλλο εκτός από τον σύντροφό τους.
Ένα από τα βασικά ευρήματα της μελέτης είναι ότι οι μη σεξουαλικές μορφές απιστίας, όπως η συναισθηματική και η ηλεκτρονική προδοσία, δεν έχουν διερευνηθεί στην ερευνητική βιβλιογραφία. Παρά τις δυνατότητές τους να βλάψουν τις σχέσεις, οι περισσότερες μελέτες τείνουν να επικεντρώνονται στη σεξουαλική απιστία. Η συναισθηματική απιστία αντιπροσώπευε μόνο το 9,5% των μελετών που αναλύθηκαν, ενώ η ηλεκτρονική απιστία εμφανίστηκε μόλις στο 5,6% της έρευνας.
Αυτό που το κάνει ιδιαίτερα προβληματικό είναι ότι τόσο η ψηφιακή όσο και η συναισθηματική απιστία μπορεί να είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, επιβλαβείς από την σεξουαλική μορφή απιστίας. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ένας ή μια σύντροφος μπορεί να αισθάνεται πιο προδομένος/η όταν ανακαλύψει ότι ο/η σύντροφός του έχει μια μακροχρόνια ρομαντική σχέση από ό,τι θα μάθαινε για μια στιγμιαία σεξουαλική περιπέτεια.
Διαφορετικές αντιλήψεις για την απιστία
Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτήν την ανάλυση δείχνουν επίσης μια εκπληκτική έλλειψη ταμπού σχετικά με τις μη σεξουαλικές μορφές απιστίας. Προηγούμενες έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πιθανό να παραδεχτούν τη σεξουαλική απιστία ανώνυμα παρά κατά τη διάρκεια προσωπικών ή τηλεφωνικών συνεντεύξεων. Ωστόσο, όταν συζητούν για ρομαντική απιστία, δεν υπάρχει διαφορά, γεγονός που υποδηλώνει ότι η συναισθηματική απιστία είναι λιγότερο στιγματισμένη από τη σεξουαλική.
Όμως το τι θεωρεί ο καθένας και η καθεμιά ως απιστία, θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα σχέσης. Η έρευνα έχει δείξει στο παρελθόν ότι τα άτομα έχουν πολύ διαφορετικές αντιλήψεις για το τι σημαίνουν αυτοί οι όροι. Αυτό που ένα άτομο θεωρεί ως «απιστία» μπορεί να διαφέρει από αυτό που κατανοεί ο/η σύντροφός του. Ωστόσο, το πρόβλημα του ορισμού της απιστίας δεν επηρεάζει μόνο τις ανθρώπινες σχέσεις τους αλλά και τους επιστήμονες που προσπαθούν να κατανοήσουν την ψυχολογία της απιστίας.
Από τις 305 εργασίες που μελετήθηκαν, περίπου το 30% χρησιμοποίησε εξαιρετικά ασαφείς όρους όπως «απατημένος/η» ή «άπιστος/η». Αυτό δεν διασαφηνίζει εάν η εν λόγω απιστία ήταν σεξουαλικής, ηλεκτρονικής ή συναισθηματικής φύσης.
