Αυτή του ασθενούς Μ, ο οποίος πυροβολήθηκε στο κεφάλι το 1938 κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και όταν ξύπνησε έβλεπε τον κόσμο ανάποδα.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Neurologia» και σε αυτή αναφέρεται το sciencealert.com.
Πώς έβλεπε τον κόσμο ο ασθενής Μ
Οι άνθρωποι και τα αντικείμενα έμοιαζαν να έρχονται από την αντίθετη πλευρά από εκείνη στην οποία βρίσκονταν στην πραγματικότητα, κάτι που επεκτεινόταν και στην ακοή και την αφή του ασθενή Μ.
Ο ίδιος μπορούσε να διαβάσει γράμματα και αριθμούς τυπωμένα κανονικά αλλά και ανάποδα, χωρίς ο εγκέφαλός του να καταλαβαίνει κάποια διαφορά ανάμεσα στα δύο. Ο κόσμος του φαινόταν επίσης ανάποδα. Για παράδειγμα, μπερδευόταν όταν έβλεπε τους εργάτες στις σκαλωσιές που εργάζονταν κρεμασμένοι ανάποδα.
Ο ασθενής Μ μπορούσε, επίσης, να διαβάσει την ώρα σε ρολόι χειρός από οποιαδήποτε πλευρά.
Ο άνδρας που πυροβολήθηκε εμφάνιζε και άλλα συμπτώματα. Για παράδειγμα έβλεπε χρώματα που δεν εφάπτονταν στα αντικείμενα, αντικείμενα που εμφανίζονταν τριπλά, ενώ εμφάνισε και αχρωματοψία. Ωστόσο, η μελέτη αναφέρει ότι ο ασθενής Μ τα αντιμετώπισε όλα αυτά με αρκετή ψυχραιμία.
Σημαντική αλλαγή
Ο Ισπανός νευροεπιστήμονας Ζούστο Γκονσάλο μελέτησε την περίπτωση του ασθενούς Μ για σχεδόν 50 χρόνια. Η ανάλυσή του οδήγησε σε μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε σήμερα τον εγκέφαλο.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, ο νευροεπιστήμονας πρότεινε ότι ο εγκέφαλος δεν είναι μια συλλογή διακριτών τμημάτων, αλλά έχει τις διάφορες λειτουργίες του απλωμένες σε όλο το όργανο.
«Τότε ο εγκέφαλος αντιμετωπιζόταν σαν μικρά κουτάκια», εξήγησε στην El País ο νευροψυχολόγος Αλμπέρτο Γκαρσία Μολίνα, από το Ινστιτούτο Guttmann στην Ισπανία.
«Όταν τροποποιούσες ένα κουτί, υποτίθεται ότι προέκυπτε μια συγκεκριμένη επίπτωση. Για τον δρ Γκονσάλο, αυτή η θεωρία δεν μπορούσε να απαντήσει στα ερωτήματα που προέκυψαν με τον ασθενή Μ, οπότε άρχισε να δημιουργεί τη δική του θεωρία για τη δυναμική του εγκεφάλου, αμφισβητώντας την τότε τρέχουσα θεωρία για το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος», δήλωσε ο ερευνητής.
Από τι εξαρτώνται οι επιπτώσεις
Μελετώντας τον ασθενή Μ και άλλους ασθενείς με εγκεφαλικές βλάβες, ο Γκονσάλο πρότεινε ότι οι επιπτώσεις εξαρτώνται από το μέγεθος και τη θέση της βλάβης. Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι οι τραυματισμοί αυτοί δεν καταστρέφουν συγκεκριμένες λειτουργίες, αλλά επηρεάζουν την ισορροπία διαφόρων λειτουργιών, όπως δηλαδή συνέβη στην περίπτωση του ασθενούς Μ.
Τα τρία σύνδρομα
Ο νευροεπιστήμονας χώρισε τον εγκέφαλο σε τρία σύνδρομα. Το κεντρικό (διαταραχές σε πολλές αισθήσεις), το παρακεντρικό (όπου οι επιπτώσεις δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες) και το οριακό (επηρεάζει τις εγκεφαλικές οδούς για συγκεκριμένες αισθήσεις).
Όπως τονίζει το sciencealert.com, επρόκειτο για μια πρωτοποριακή μελέτη στηριγμένη πάνω σε μια εξαιρετική περίπτωση, αλλά δεν είχε φτάσει μέχρι εκεί που μπορούσε. Έτσι, τώρα η κόρη του Γκονσάλο συνεργάζεται με τον Γκαρσία Μολίνα πάνω σε αυτή τη νέα έρευνα.
