«Η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, οι μισθοί δεν επαρκούν, το ιδιωτικό χρέος αυξάνεται, οι μικρομεσαίοι δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Όταν η πραγματική οικονομία ασφυκτιά, όταν η καθημερινότητα γίνεται δυσκολότερη, τότε οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί μένουν στα χαρτιά», ανέφερε ο Σωκράτης Φάμελλος στο πλαίσιο της ομιλίας του στο 7ο Διεθνές Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
«Το ουσιαστικό ερώτημα που δεν μπορεί να απαντήσει η κυβέρνηση και το μεγάλο πρόβλημα σήμερα είναι ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο και το σχέδιο της οικονομίας», συνέχισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε: «Το οξυγόνο της οικονομίας είναι οι θεσμοί διαφάνειας και ισονομίας. Σοβαρές επενδύσεις δεν προχωράνε σε μία χώρα όπου οι θεσμοί αμφισβητούνται, όπου η Δικαιοσύνη χειραγωγείται, όπου το Σύνταγμα καταπατείται, όπου δεν υπάρχει διαφάνεια. Και η εμπιστοσύνη χτίζεται μόνο όταν οι κανόνες ισχύουν για όλους».
{https://www.facebook.com/sfamellos/videos/1493570525323324/}
Αναλυτικά η ομιλία του Σωκράτης Φάμελλου:
«Πέρυσι μας είχατε καλέσει στον ίδιο χώρο να συναξιολογήσουμε τις κατακλυσμιαίες γεωπολιτικές αλλαγές.
Είχε ξεκινήσει τότε ο πόλεμος των δασμών της διοίκησης Τραμπ και η στροφή στην οικονομία του πολέμου της ΕΕ.
Είχα αναφερθεί τότε στους κινδύνους από την απομάκρυνση του δυτικού κόσμου από τις αρχές του ορθολογισμού και της Δημοκρατίας
Τους κινδύνους από την αποδόμηση διεθνών οργανισμών και την παραβίαση του διεθνούς δικαίου,
Που συντελούν σε μία γενικευμένη κρίση ανασφάλειας και σε μεγάλες αβεβαιότητες για το αύριο.
Η σημερινή κρίση στη Μέση Ανατολή και στον Περσικό Κόλπο και το καθοδικό σπιράλ στο οποίο έχει εισέλθει η παγκόσμια ασφάλεια και η παγκόσμια οικονομία αποδεικνύουν ότι η υφήλιος δεν βρίσκεται απλά σε αναστάτωση αλλά οδεύει στο πιο αρνητικό σενάριο.
Και σε αυτή την παγκόσμια περιδίνηση βρισκόμαστε με μία αδύναμη και ασύντακτη Ευρώπη.
Και με μία ακόμα πιο αδύναμη Ελλάδα,
με πληγωμένη δημοκρατία, αδύναμους θεσμούς, με φτωχή κοινωνία και χωρίς πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Η καταπάτηση του διεθνούς δικαίου, η επιβολή του κανόνα του ισχυρού και η κυριαρχία του τραμπισμού, που συνδέεται με ένα μη βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, περιγράφει ένα ζοφερό μέλλον για όλους.
Γι αυτό και επιβάλλεται σε όλους και όλες να πάρουμε θέση και να συνθέσουμε ένα εναλλακτικό και βιώσιμο από όλες τις πλευρές μοντέλο.
Και η πρώτη προτεραιότητα είναι η Ειρήνη, γιατί χωρίς ειρήνη, δεν υπάρχει ούτε οικονομική ασφάλεια ούτε πρόοδος ούτε κοινωνική συνοχή.
Επισημαίνω ότι είναι επικίνδυνο σε αυτή τη χρονική στιγμή η κυβέρνηση να επιλέγει να αλλάζει την πάγια εθνική γραμμή εδώ και δεκαετίες για μία εξωτερική πολιτική ενεργητική, πολυπαραμετρική και πρωτοβουλιακή και να περιορίζεται στο ρόλο του δεδομένου συμμάχου και του προκεχωρημένου φυλάκιου του Τραμπ.
Αντίθετα η Ελλάδα οφείλει αξιοποιώντας τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να αναλάβει πρωτοβουλίες που προωθούν την αποκλιμάκωση, την ασφάλεια και την ειρήνη, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Στο ίδιο πλαίσιο η Ευρώπη οφείλει το συντομότερο να δομήσει μία στρατηγική αυτονομίας έναντι των επιλογών των ΗΠΑ. Και αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν υπάρχουν επιλογές πολιτικής ενοποίησης σε όλα τα πεδία της πολιτικής, και της ασφάλειας και της οικονομίας.
Η ασφάλεια δεν είναι μόνο θέμα άμυνας. Είναι ενεργειακή, ψηφιακή, κοινωνική, θεσμική.
Χωρίς ισχυρό κοινωνικό κράτος, χωρίς παραγωγικό σχέδιο, χωρίς διπλωματικές πρωτοβουλίες, χωρίς μία νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για όλη την Ευρώπη, ούτε η Ελλάδα ούτε καμία άλλη χώρα, δεν μπορεί να είναι πραγματικά ασφαλής.
Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την τραμπική επιλογή των εξοπλισμών. Δεν είναι δυνατόν να θυσιάζουμε το κοινωνικό κράτος, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την πράσινη κλιματική μετάβαση για να στηρίξουμε την οικονομία του πολέμου.
Έχουμε ανάγκη μία άλλη Ευρώπη, που θα έχει λόγο και ισχύ στο νέο πολυπολικό κόσμο.
Και με ένα συνεκτικό σχέδιο με αξιοποίηση της καινοτομίας για την βιωσιμότητα και παραγωγικότητα της οικονομίας που όμως θα εξασφαλίζει και τη βιωσιμότητα της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.
Και δεν θα υποκλίνεται στη συγκέντρωση ισχύος των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, που ελέγχουν τον παγκόσμιο ιδιωτικό πλούτο, σε κρίσιμους τομείς όπως στην ενέργεια, στις ψηφιακές πλατφόρμες, στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.
Μπροστά στην προφανή μετατόπιση εξουσίας από τη δημοκρατία προς τα ιδιωτικά κέντρα ισχύος θέλουμε μία Ευρώπη που να ρυθμίζει, να προστατεύει και να εξισορροπεί την ισχύ των αγορών, προς όφελος των κοινωνιών.
Σε αυτό το ασταθές πλαίσιο, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά μπροστά σε παλιά αδιέξοδα, που μας είχαν οδηγήσει σε χρεωκοπία, αλλά και σε νέα.
Η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης, η αύξηση του πληθωρισμού, η χαμηλή παραγωγικότητα και η αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου κατά 14,3% τον Φεβρουάριο, με την πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ,
συναντιώνται με την ενεργειακή ανασφάλεια και εξάρτηση, τη σοβαρή υστέρηση στην κλιματική προσαρμογή – και στον μετριασμό των εκπομπών άνθρακα και στην ανθεκτικότητα, επικίνδυνη δημογραφική πίεση και ερήμωση της υπαίθρου και μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες.
Η κοινωνία δεν νιώθει τις επικοινωνιακές εξαγγελίες της κυβέρνησης. Μιλάνε για αριθμούς αλλά:
Η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, οι μισθοί δεν επαρκούν, το ιδιωτικό χρέος αυξάνεται, οι μικρομεσαίοι δυσκολεύονται να επιβιώσουν.
Όταν η πραγματική οικονομία ασφυκτιά, όταν η καθημερινότητα γίνεται δυσκολότερη, τότε οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί μένουν στα χαρτιά.
Το ουσιαστικό ερώτημα που δεν μπορεί να απαντήσει η κυβέρνηση και το μεγάλο πρόβλημα σήμερα είναι ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο και το σχέδιο της οικονομίας.
Δεν είναι παραγωγικές επενδύσεις οι αγορές κόκκινων δανείων, η μονομερής στόχευση στον τουρισμό χαμηλού κόστους εργασίας και το real estate.
Δεν είναι επενδύσεις οι αμοιβές σε συμβούλους, η συμβουλοκρατία, ούτε τα υπερκέρδη λίγων ομίλων και οι χρηματιστηριακές εκλάμψεις.
Χρειαζόμαστε επενδύσεις με καινοτομία, υψηλή υπεραξία που να αποδίδεται στην εργασία, μακροπρόθεσμη στόχευση και κοινωνικό πρόσημο.
Δηλαδή επενδύσεις που υπηρετούν εθνικούς και κοινωνικούς στόχους.
Και όχι δήθεν επενδυτές που με τις πλάτες της κυβέρνησης επιχειρούν να μετατρέψουν το κράτος σε εργαλείο ιδιωτικών συμφερόντων. Δεν μπορεί η οικονομία να στηρίζεται σε σχέσεις εξάρτησης με την κυβέρνηση και στην αναπαραγωγή της οικογενειοκρατίας και του ρουσφετιού. Αυτό είναι η συνταγή της χρεωκοπίας. Οικονομικής και κοινωνικής
Χρειαζόμαστε τεχνολογία που ενισχύει την ελληνική παραγωγική βάση και όχι μεταφορά κερδών στο εξωτερικό.
Παράδειγμα για να είμαι σαφής: Χρειαζόμαστε ενεργειακές επενδύσεις για να έχουμε φτηνή ενέργεια, αλλά όχι για να κερδοσκοπούν αμερικανικές εταιρείες LNG και εμείς να πετάμε πράσινη φτηνή ενέργεια στα σκουπίδια γιατί δεν έχουμε αποθήκευση και ενεργειακή ασφάλεια. Αυτό είναι απλά πλάτη στον στον τραμπισμό.
Η βιώσιμη ανάπτυξη απαιτεί σχεδιασμό που είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με το κράτος δικαίου.
Ο αναπτυξιακός και χωροταξικός σχεδιασμός, το κτηματολόγιο, οι δασικοί χάρτες, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός είναι συνιστώσες του κράτους δικαίου, στοιχεία του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Το οξυγόνο της οικονομίας είναι οι θεσμοί διαφάνειας και ισονομίας.
Σοβαρές επενδύσεις δεν προχωράνε σε μία χώρα όπου οι θεσμοί αμφισβητούνται, όπου η Δικαιοσύνη χειραγωγείται, όπου το Σύνταγμα καταπατείται, όπου δεν υπάρχει διαφάνεια.
Και η εμπιστοσύνη χτίζεται μόνο όταν οι κανόνες ισχύουν για όλους.
Αντίθετα στη χώρα μας σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, η θεσμική λειτουργία υποβαθμίζεται και τα σκάνδαλα και η διαφθορά δημιουργούν αβεβαιότητα,
αλλά και απώλεια εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων!
Η κατάσταση δεν πάει άλλο, όταν ακόμα και η Βουλή δεν αφήνεται να επιτελέσει τις υποχρεώσεις της και τα δικαιώματά της, όταν δικογραφίες της Ευρωπαϊκής εισαγγελίας για υπουργούς αρχειοθετούνται και υπουργοί επιτίθενται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όταν οι δικογραφίες αφορούν τα πεπραγμένα της Νέας Δημοκρατίας.
Και τολμάει και μιλάει για παλαιοκομματισμό και τoξικότητα σήμερα ο Κυριακος Μητσοτακης για την αντιπολίτευση.
Για παλαιοκομματισμό μετά τα όσα αποκαλύπτονται για τα ρουσφέτια και ενδεχόμενες παράνομες πράξεις από την Ευρωπαία Εισαγγελέα. Όταν Υπουργοί του επιμένουν να μας πείσουν ότι τα ρουσφέτια είναι νόμιμα.
Και για τοξικότητα ο Κυριάκος Μητσοτάκης των αποδεδειγμένων πλέον τρολς της ΝΔ και του παρακρατικού μηχανισμού fake News γύρω από τη λεγόμενη Ομάδα Αλήθειας.
Όλα αυτά είναι σημάδια μίας βαθιάς κυβερνητικής κρίσης, όπως αποδείχτηκε και με τη δημόσια τοποθέτηση κυβερνητικών βουλευτών για το «επιτελικό» κράτος.
Που σήμερα έφτασε, για να κατευνάσει την εσωκομματική αντίδραση, να κλείσει το μάτι σε όσα στελέχη ελέγχονται, υποσχόμενος θέση στα ψηφοδέλτια. Και τον ρωτώ σε πόσες δικογραφίες καίγεται ένας βουλευτής ή υπουργός του;
Από τη μία χρησιμοποιεί πολλαπλώς το άρθρο 86 για να κρύψει από τη δικαιοσύνη ελεγχόμενους υπουργούς, ενώ παράλληλα θέτει το άρθρο 86 στην πρότασή του για αναθεώρηση, χωρίς όμως να το απεξαρτά από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία
Και προσπαθεί να μεταφέρει την ευθύνη για τα αδιέξοδα που ο ίδιος δημιούργησε στην αντιπολίτευση μέσα από τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Σας ρωτώ όμως:
Με ποια αξιοπιστία θα ξεκινήσει μία τέτοια συζήτηση όταν ο ίδιος και η κυβέρνησή του βαρύνεται με σοβαρές και πολλές παραβιάσεις του Συντάγματος;
Και όταν ο ίδιος επέλεξε το 2019 να παραβιάσει το πνεύμα της προτείνουσας Βουλής για την αναθεώρηση για αλλαγές μόνο με ψήφους του κόμματός του, που περιελάμβαναν και την εκλογή κομματικού ΠτΔ;
Οι διαθέσεις του όμως είναι προφανείς και στην αναθεώρηση.
Ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και άρση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων σε μία περίοδο που πρέπει να ενισχύσουμε την ασφάλεια όλων των εργαζομένων και την ανεξαρτησία των δημόσιων λειτουργών.
Η απάντησή μας έχει ήδη δοθεί: Η αναθεώρηση πρέπει να προχωρήσει με ισχυρή εντολή σε μία προοδευτική πλειοψηφία που θα κάνει τις αλλαγές στην αναθεωρητική βουλή και θα πετύχει συναινέσεις άνω των 180 βουλευτών. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συναίνεσης με το καθεστώς Μητσοτάκη.
Κυρίες και κύριοι,
Απαιτείται μία διπλή Αναγέννηση της χώρας μας, Δημοκρατική και Αναπτυξιακή.
Γιατί μόνο αυτό εξασφαλίζει την πραγματική σταθερότητα, η ισχυρή Δημοκρατία και η ισχυρή Οικονομία που υπηρετεί μία ισχυρή Κοινωνία.
Κυρίες και κύριοι,
το 2026 βρίσκει την ελληνική οικονομία σε μια κατάσταση, που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί.
Σημειώνω ενδεικτικά, σε πρόσφατες έρευνες της Eurostat, η Ελλάδα εμφανίζεται:
- 2η πρωταθλήτρια σε εργατοώρες
- Τελευταία σε αγοραστική δύναμη και
- 2η αρνητική πρωταθλήτρια σε πλήθος πολιτών, που ζουν σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
- 2η χειρότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τον μέσο ετήσιο μισθό πλήρους απασχόλησης
- Αρνητική Πρωταθλήτρια στο κόστος στέγασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η κυβερνητική πολιτική εδώ και επτά χρόνια διαμορφώνει μια πραγματικότητα ασφυκτική για τα νοικοκυριά, αποθαρρυντική για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Στην αγορά εργασίας, πίσω από τη στατιστική μείωση της ανεργίας, η ΕΛΣΤΑΤ και η Eurostat αποδεικνύουν ότι πάνω από το ένα τρίτο των νέων συμβάσεων τα τελευταία χρόνια αφορά μερική ή εκ περιτροπής εργασία.
Η «ανάπτυξη της απασχόλησης» δεν συνοδεύεται από ποιοτική αναβάθμιση των εισοδημάτων. Αντίθετα, δημιουργεί μια γενιά εργαζομένων χωρίς σταθερότητα, χωρίς προοπτική και χωρίς αγοραστική δύναμη.
Τέσσερις λέξεις περιγράφουν τη ζωή της πλειοψηφίας των εργαζομένων:
Φθηνή Εργασία, Ακριβή ζωή
Αυτή είναι η καθημερινότητα του πολίτη που δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο και τους λογαριασμούς και να γεμίσει το καλάθι του σούπερ μάρκετ.
Ο πληθωρισμός, ιδιαίτερα στον τομέα των τροφίμων και της στέγασης, έχει επιβαρύνει δραματικά αυτή την κατάσταση, επανειλημμένα πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Ενοίκια και τιμές κατοικιών αυξάνονται με ρυθμούς που δεν συμβαδίζουν με τα εισοδήματα. Το αποτέλεσμα είναι μια βαθιά στεγαστική κρίση, που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους, τις οικογένειες και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
Και ενώ τα νοικοκυριά ασφυκτιούν, οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα βουνό υποχρεώσεων. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία εκτοξεύονται [160 δισεκ. ευρώ]!
Δεν είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές.
Είναι επαγγελματίες που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενου κόστους και μειωμένης ζήτησης.
Η χαμηλή αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώνει τον τζίρο των επιχειρήσεων, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ύφεσης στην πραγματική οικονομία.
Και αυτή η πίεση μεταφέρεται και ως επισφάλεια εργασίας στους εργαζομένους αυτών των επιχειρήσεων που είναι η πλειοψηφία της ελληνικής αγοράς.
Στον αντίποδα, το 2025 οι τράπεζες καταγράφουν σημαντικά κέρδη τάξης 4,9 δισ. Ευρώ και θα αποδώσουν μερίσματα με προκλητικά χαμηλή φορολόγηση 2,8 δισεκ. ευρώ!
Κέρδη τα οποία στην ουσία, δεν προήλθαν από επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά από την ψαλίδα επιτοκίων και τις πολύ υψηλές προμήθειες, οι οποίες εξακολουθούν να υφίστανται παρά τα ψέματα της κυβέρνησης.
Αντίστοιχα άδικα υπερκέρδη καταγράφουν οι εταιρείες ενέργειας, ιδιαίτερα η ΔΕΗ και τα διυλιστήρια, ενώ το κόστος ενέργειας και καυσίμων αυξάνει και πιέζει όλη την αγορά.
Πρακτικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δουλεύουν ώστε το κέρδος τους να το κλέβουν οι τράπεζες και οι εταιρείες ενέργειας, σε μία ολιγοπωλιακή αγορά χωρίς ρύθμιση και έλεγχο από το κράτος.
Το ίδιο αντιμετωπίζουν και οι εργαζόμενοι και οι αγρότες. Μία καθαρή κλοπή με την ευχή της κυβέρνησης.
Και το κόστος μετακυλίεται στον καταναλωτή, σε ένα φαύλο κύκλο ακρίβειας.
Οι επιπτώσεις είναι επικίνδυνες και ορατές στον πρωτογενή τομέα, που απειλείται με εξαφάνιση πλέον στη χώρα μας.
Η αγροτική, κτηνοτροφική και αλιευτική παραγωγή αντιμετωπίζει αυξημένα κόστη παραγωγής, καυσίμων και ενέργειας, οι παραγωγοί έχουν χάσει μεγάλο ποσοστό των επιδοτήσεων, λαμβάνουν χαμηλές τιμές για τα προϊόντα τους, ενώ οι καταναλωτές πληρώνουν υψηλές τιμές στο ράφι.
Αυτό αποκαλύπτει δομικές στρεβλώσεις στην αλυσίδα αξίας, τις οποίες η κυβερνητική πολιτική δεν έχει καταφέρει να διορθώσει.
Για την αντιμετώπιση της νέας κρίσης ακρίβειας που συνδέεται με την στρατιωτική επέμβαση ΗΠΑ και Ισραήλ στη Μέση Ανατολή καταθέσαμε συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες δημοσιονομικά προτάσεις.
- Αναστολή του ΦΠΑ σε τρόφιμα φάρμακα για ένα 6μηνο
- Μόνιμη μείωση του ΦΠΑ σε όλα τα νησιά
- Μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα
- Πλαφόν κέρδους διύλισης
- Έλεγχος κέρδους στην εφοδιαστική αλυσίδα
- Επιστροφή της 13ης σύνταξης
- Επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο.
- Δημόσια πολιτική στέγης, προσφορά κοινωνικής κατοικίας και ρύθμιση της αγοράς στέγης και του Airbnb.
Ο κ. Μητσοτάκης κρύφτηκε και από τη Βουλή και δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις για την άρνησή του για αυτά τα μέτρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εργαλείο μετασχηματισμού της οικονομίας.
Όμως όπως είχαμε προβλέψει εξελίχθηκε σε μία μεγάλη χαμένη ευκαιρία για τους πολλούς.
Οι εκταμιεύσεις υπολείπονται των στόχων, δεν απευθύνονται στην πραγματική οικονομία, ενώ ένας περιορισμένος αριθμός μεγάλων εταιρειών απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών πόρων.
Ενώ η χώρα στερήθηκε επενδύσεις στη στέγη, στην περιφέρεια, στην κλιματική προσαρμογή, στην καινοτομία.
Και επιπλέον μαθαίνουμε ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέας ερευνά πως μοιράστηκαν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.
Την ίδια στιγμή, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης προβλέπει περιορισμό δαπανών σε κρίσιμους τομείς και επικίνδυνη επιβράδυνση της ανάπτυξης μέχρι το 2029.
Κυρίες και κύριοι,
Όλα τα παραπάνω δεν είναι αποσπασματικά προβλήματα. Συνθέτουν μια συνολική εικόνα μίας οικονομίας που στερείται σχεδίου, κοινωνικής ισορροπίας και παραγωγικού βάθους.
Αλλά και μίας χώρας με σοβαρό έλλειμμα περιφερειακής στόχευσης, με αποτέλεσμα πολλές ελληνικές περιφέρειες να βρίσκονται στον κατάλογο με τις φτωχότερες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στον αντίποδα αυτή της ανάγκης, διαπιστώνουμε για τουλάχιστον 3η συνεχόμενη χρονιά την επανάληψη της επικίνδυνης επιλογής των θηριωδών πλεονασμάτων.
Τα 12 δισεκατομμύρια πλεονάσματος το 2025 και ιδιαίτερα το υπερπλεόνασμα μαζί με τα πολλά δισεκατομμύρια των υπερκερδών των ολιγοπωλίων, λείπουν από την αγορά, τις επενδύσεις, το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.
Δεν αποτελούν επιτυχία αλλά μειονέκτημα.
Ιδιαίτερα μέσα σε αυτές τις εξωτερικές συνθήκες ανασφάλειας.
Το θηριώδες πλεόνασμα, ακόμα μία χρονιά, πέρα από απόδειξη κυβερνητικής ανεπάρκειας στη δημοσιονομική διαχείριση αποδεικνύει και την υποκρισία του κ. Μητσοτάκη που επανειλημμένα μιλούσε για την άδικη πολιτική υπερπλεονασμάτων.
Και δεν προέρχεται από την αναγκαία φορολόγηση της αισχροκέρδειας και των άδικων υπερκερδών, αλλά από αύξηση εσόδων από φόρους και κυρίως έμμεσους άδικους φόρους, όπως τον ΦΠΑ που πλήττει τις ευάλωτες κυρίως κοινωνικές ομάδες.
Η κυβέρνηση όμως δεν προχωρά σε αλλαγή συντελεστών έμμεσων φόρων όπως πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες,
άρα δεν αντίκειται σε κανένα κανόνα, αντίθετα το προτείνει η ΕΕ.
Έχει άλλες προτεραιότητες η κυβέρνηση είναι προφανές.
Τα σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ με γαλάζια στελέχη, τις απευθείας αναθέσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και της αυτοδιοίκησης, το ρουσφέτι και τη συγκάλυψη που φτάνει σε παραβίαση κανόνων δημοκρατίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εδώ και 1,5 χρόνο έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση παραγωγικού σχεδίου:
με βασικές διαφορές
- μία ισχυρή πολιτεία με αναπτυξιακό σχέδιο, περιφερειακό με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές της βιωσιμότητας και τις δυνατότητες της επιστήμης, και
- τον πλουραλισμό της οικονομίας, σε αντίθεση με το σημερινό οικονομικό και πολιτικό μοντέλο, που στηρίζει τα υπερκέρδη των ολιγοπωλίων.
Ένα σχέδιο ενίσχυσης της παραγωγικότητας, προώθησης της καινοτομίας, αποκεντρωμένο, στοχευμένο στην εξωστρέφεια με παραγωγή υψηλής προστιθέμενης αξίας,
με έλεγχο και ρύθμιση της αγοράς, ιδιαίτερα σε κρίσιμους τομείς, όπως η δημόσια ΔΕΗ και η ενίσχυση του ρόλου του δημοσίου στις τράπεζες.
Ιδιαίτερα για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είναι προτεραιότητα επιβίωσης ένα οριζόντιο πρόγραμμα ψηφιακής και ενεργειακής αναβάθμισης και εξοικονόμησης.
Σε αυτό το πλαίσιο έχουμε προτείνει ένα νέο Εθνικό Ταμείο Ανάκαμψης.
Που σε εθνικό επίπεδο μπορεί να χρηματοδοτηθεί και με την αξιοποίηση των υπερκερδών, όπως των σχεδόν 5 δισεκατομμυρίων των συστημικών τραπεζών για 2η χρονιά,
Που θα έπρεπε να επιστραφούν στη χρηματοδότηση της καινοτομίας των ΜμΕ της χώρας μας, στοχεύοντας σε ένα δυναμικό σχεδόν 800.000 επιχειρήσεων.
Με προτεραιότητες, όπως η κυκλική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία, η αγροτοδιατροφική αλυσίδα, οι συμπράξεις και τα συνεργατικά - συνεταιριστικά σχήματα, η υψηλή τεχνολογία, η ποιοτική εξειδίκευση και οι υψηλές αμοιβές της εργασίας.
Και ειδικότερα για το επιχειρείν απαιτείται από την πλευρά της πολιτείας και ένα πακέτο μέτρων στήριξης της λειτουργίας τους σήμερα
- Με μακροχρόνιες ρυθμίσεις αυτοματοποιημένες γιατί παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση των χρεών προς Δημόσιο και ΕΦΚΑ
- Πραγματική ψηφιοποίηση του δημοσίου και όχι ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας του δημοσίου, χωρίς το δυσκίνητο και έγχαρτο σύστημα
- Μία σοβαρή φορολογική μεταρρύθμιση, που θα λειτουργεί προωθητικά για τις επιχειρήσεις, με ενίσχυση του παρεχόμενου έργου του Δημοσίου που δεν θα μεταφέρει μόνο κόστη και υποχρεώσεις στις μικρές επιχειρήσεις
- Ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης και ανάπτυξη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, που θα έχει και καλύτερες αμοιβές.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια πολιτική, που θα δίνει έμφαση στην παραγωγή προϊόντων, στην ποιότητα της εργασίας και στην αύξηση των αμοιβών.
Μία πολιτική που θα αξιοποιεί τους ευρωπαϊκούς πόρους με τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό.
Το διακύβευμα δεν είναι απλώς οικονομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και δημοκρατικό.
Διότι μια κοινωνία που διευρύνει τις ανισότητες και περιορίζει τις ευκαιρίες, υπονομεύει την ίδια τη συνοχή της.
Και σας καλώ να αξιολογήσουμε τις πολιτικές που δίνουν προοπτική και λύσεις.
Εμείς δεν θέλουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε φτώχεια ή ανασφάλεια.
Και οι προτάσεις μας συντάχθηκαν με βάση τα αιτήματα των οικονομικών παραγωγών και τις δυνατότητες της επιστήμης. Για να δώσουν μία παραγωγική προοδευτική, δηλαδή δίκαιη, διέξοδο.
Σε αυτό το διάλογο δίνουμε μεγάλη σημασία στο ρόλο και στη συμβολή των επιμελητηρίων και των μελών τους.
Και για το λόγο αυτό σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την ευκαιρία που μου δώσατε σήμερα.
