Ο Θανάσης Κουκάκης στις δηλώσεις του συνόψισε το πολιτικό νόημα της σημερινής δικαστικής απόφασης για το σκάνδαλο των υποκλοπών. «Ένα ταπεινό μονομελές πλημμελειοδικείο, κατ’ εντολή του συντάγματος, υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των θυμάτων των υποκλοπών, στέλνοντας το μήνυμα ότι η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων δεν μένουν ατιμώρητες. Δυστυχώς, ο Άρειος Πάγος πριν δύο χρόνια δεν έπραξε το ίδιο, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος», δήλωσε ο δημοσιογράφος από τον οποίο άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι του σκανδάλου.
Οι βαριές καταδίκες σε 126 χρόνια φυλάκιση των Λαβράνου, Μπίτζιου, Χάμου και Ντίλαν αποτελούν μια πρώτη δικαίωση για τα θύματα των υποκλοπών.
Εξίσου σημαντική με τις καταδίκες είναι η απόφαση του δικαστηρίου να υιοθετήσει την πρόταση του εισαγγελέα για «διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας για διερεύνηση ποινικών ευθυνών των παρόντων κατηγορούμενων και άλλων προσώπων». Απόφαση που αποτελεί κόλαφο για τον Άρειο Πάγο που επιχείρησε να υποβαθμίσει και να κλείσει άρον άρον την υπόθεση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κόλαφος για την κυβέρνηση
Η απόφαση του Πλημμελειοδικείου αποτελεί επίσης κόλαφο για την κυβέρνηση για έξι λόγους:
1. Με τις βαριές καταδίκες αποδείχτηκε ότι οι υποκλοπές συνιστούν μέγα σκάνδαλο καθώς και ότι έχουν διαπραχθεί πολύ σοβαρές παράνομες πράξεις που παραβίασαν βάναυσα τα ατομικά δικαιώματα και υπονόμευσαν τη λειτουργία της δημοκρατίας.
2. Η διερεύνηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών όχι μόνο δεν κλείνει όπως θα ήθελε η κυβέρνηση, αλλά αναβαθμίζεται.
3. Κανείς και καμιά δεν μπορεί να πιστέψει ότι οι Λαβράνος, Μπίτζιος κτλ παρακολούθησαν δεκάδες αξιωματούχους και πολίτες χάριν γούστου, χωρίς να έχουν δηλαδή πολιτικό εντολοδόχο.
4. Κατά τη διάρκεια της δίκης, έγινε σαφές ότι ιδιωτικές εταιρίες έχουν στα αρχεία τους συνομιλίες ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων, κάτι που αποτελεί τον ορισμό του «ρήγματος στην εθνική ασφάλεια».
5. Μείζον ζήτημα επίσης αποτελεί η κατάθεση του αχυρανθρώπου της Krikel Σταμάτη Τρίμπελ ότι ήταν ενήμερος εκ των προτέρων για τις ερωτήσεις που θα του έκαναν στην Εξεταστική οι βουλευτές.
6. Τέλος, ακόμα και αν η διερεύνηση του σκανδάλου δεν προχωρήσει, ο πρωθυπουργός είναι ήδη βαρύτατα εκτεθειμένος, δεδομένου και του ρόλου του Γρηγόρη Δημητριάδη.
Η στάση του Μαξίμου
Το Μαξίμου επιχειρεί να υποβαθμίσει επικοινωνιακά την απόφαση-κόλαφο του δικαστηρίου. Οι κυβερνητικοί παράγοντες αποφεύγουν τα σχόλια, ενώ τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ «θάβουν» το θέμα, πέρα από κάθε δημοσιογραφική λογική. Η στόχευση είναι προφανής: Να μάθουν όσοι λιγότεροι γίνεται για τις καταδίκες, να περιοριστεί η δημόσια συζήτηση και, κυρίως, να φτιαχτεί μια «υγειονομική ζώνη προστασίας» για τον πρωθυπουργό.
Σε συνέντευξή του στην ERTNEWS ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν απάντησε σε κανένα από τα μεγάλα ερωτήματα που θέτει η δικαστική απόφαση. Ο Παύλος Μαρινάκης περιορίστηκε να πει ότι «η συγκεκριμένη δίκη και η συγκεκριμένη απόφαση σε πρώτο βαθμό αφορά ιδιώτες και μάλιστα είναι σε συνέχεια έρευνας του Αρείου Πάγου, για την οποία τότε είχαν κάνει λόγο για συγκάλυψη από την αντιπολίτευση (εν συνόλω από την αντιπολίτευση) η οποία είχε καταλήξει ότι δεν υπάρχουν ευθύνες για τους κρατικούς λειτουργούς και φορείς και είχε παραπέμψει τους εν λόγω ιδιώτες σε δίκη».
Ο ισχυρισμός ότι η παρακολούθηση σχεδόν ολόκληρης της κυβέρνησης και της ηγεσίας του στρατού αποτελεί μια υπόθεση που αφορά ιδιώτες, στερείται στοιχειώδους πειστικότητας.
Το πετραδάκι στο σακούλι
Μέχρι τώρα το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν είχε προκαλέσει ιδιαίτερη ζημιά στην κυβέρνηση. Από τη μια μεριά πέρασε σε μεγάλο βαθμό η γραμμή «αυτά πάντα γίνονταν από τις κυβερνήσεις» -αν και ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσο μαζικές παρακολουθήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων. Από την άλλη, δεν ήταν λίγοι οι πολίτες που θεώρησαν ότι το σκάνδαλο δεν τους θίγει άμεσα, αφού η μεγάλη πλειονότητα των θυμάτων ανήκει στην πολιτική ελίτ -στην πραγματικότητα όταν παραβιάζονται οι ελευθερίες κάποιων πολιτών, φαλκιδεύεται η ελευθερία του κοινωνικού συνόλου.
Ωστόσο, υπάρχει πλέον μια σοβαρή διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Οι σημερινές καταδίκες συνιστούν «ένα ακόμα πετραδάκι που μπαίνει στο σακούλι» των κυβερνητικών αυθαιρεσιών και ατασθαλιών. Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν κρίνεται πια μόνο του αλλά συνεκτιμάται με τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το ρεκόρ απευθείας αναθέσεων, τη φαλκίδευση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, τα συνεχή κρούσματα αυταρχισμού και αλαζονείας. Το σακούλι έχει πια γεμίσει και γι’ αυτό οι υποκλοπές ασκούν μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου. Άλλωστε, τώρα πια υπάρχει δικαστική καταδίκη.
