Τις ραγδαίες γεωπολιτικές και πολιτικές εξελίξεις μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του Donald Trump ανέλυσε η Έφη Αχτσιόγλου σε διάλεξή της στο Λονδίνο, σε εκδήλωση των Σχολών Νομικής και Πολιτικών Επιστημών του Queen Mary University of London. Όπως τόνισε, το διεθνές σύστημα οικονομικών, νομικών και γεωπολιτικών σχέσεων βρίσκεται σε «πρωτοφανή κλυδωνισμό», υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική Τραμπ «δεν είναι ανορθολογική, ακόμη κι αν έτσι μοιάζει», αλλά υπηρετεί συγκεκριμένους στόχους διατήρησης της ηγεμονικής θέσης των ΗΠΑ σε ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμιο περιβάλλον.
«Η πολιτική Τραμπ δεν είναι μία ανορθολογική πολιτική ακόμα και αν μας μοιάζει ως τέτοια. Υπηρετεί πολύ συγκεκριμένους στόχους για την εξασφάλιση της ηγεμονικής θέσης των ΗΠΑ σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές σκηνικό», πρόσθεσε.
Κύρια σημεία της τοποθέτησής της
«Η στροφή προς ακροδεξιά, υπερσυντηρητικά ή και ανοιχτά φασιστικά κόμματα δεν συνεπάγεται ότι όλος ο κόσμος ξαφνικά τρελάθηκε ή παραλογίζεται. Αυτή βεβαίως η εξήγηση είναι αρκετά βολική για μια πολιτική γραφειοκρατία καθώς δεν τους επιβάλλει καμία πρωτοβουλία για να διορθώσουν την κατάσταση. Αυτός, όμως, είναι ο χειρότερος δυνατός τρόπος να απαντήσουμε στους πολύ πραγματικούς κινδύνους του σημερινού κόσμου, κινδύνους που προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την άκρα δεξιά», σημείωσε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Η εξέλιξη αυτή ήταν προδιαγεγραμμένη. Διότι η αριστερά με την ευρύτερη δυνατή έννοια καθ’ όλη τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών και προοδευτικά αποδέχτηκε ως μονόδρομο τις πολιτικές απορρύθμισης, απέτυχε να δώσει λύσεις στις αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, κυρίως τη συμπίεση των εισοδημάτων, την απώλεια θέσεων εργασίας, την απαξίωση του κοινωνικού κράτους, το πρόβλημα της στέγης και άλλα. Συνέπεια αυτής της αδυναμίας να δοθούν λύσεις αλλά και της οργανωμένης και συστηματικής ιδεολογικής μάχης που δινόταν από την άκρα δεξιά ήταν η σταδιακή απώλεια των ερεισμάτων της αριστεράς στις λαϊκές τάξεις», επισήμανε.
Επικαλούμενη την εμπειρία της διακυβέρνησης 2015-2019 στην Ελλάδα, με μέτρα όπως η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, η ουσιαστική αύξηση του κατώτατου μισθού, οι ρυθμίσεις προστασίας από τις απολύσεις και την επισφαλή εργασία, η στήριξη του κοινωνικού κράτους, η καταπολέμηση της φτώχειας, ανέφερε ότι «υπάρχουν αλλαγές που μπορούν να υλοποιηθούν σήμερα, άμεσα, και να αλλάξουν ουσιαστικά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Μπορούν να βελτιώσουν τους υλικούς όρους διαβίωσής τους, όπως αποδείχτηκε ακόμα και εκείνη την περίοδο αυστηρής επιτήρησης και σκληρής λιτότητας για την Ελλάδα».
Η κ. Αχτσιόγλου υπογράμμισε κλείνοντας ότι: «Αν οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις δεν αφήσουν στην άκρη τις εύκολες εξηγήσεις για την επέλαση και την ιδεολογική κυριαρχία της άκρας δεξιάς,
αν επιμένουν να χαρακτηρίζουν τρελό όποιον αμφισβητεί τις εμπεδωμένες συστημικές προτεραιότητες της επιχειρηματικότητας και του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ,
αν δεν επικεντρωθούν σε αλλαγές που αφορούν τους υλικούς όρους διαβίωσης των εργαζομένων - το εισόδημα, τους μισθούς, τη στέγη,
αν δεν επιχειρήσουν να ανακτήσουν τα ερείσματα τους στην εργατική τάξη, οργανωτικά, πολιτικά, ιδεολογικά και πολιτισμικά,
αν δεν κατανοήσουν ότι η καταγγελία της άκρας δεξιάς ως άκρας δεξιάς δεν αποτελεί πλέον επαρκές πολιτικό επιχείρημα, ούτε προκαλεί τον φόβο που κάποτε προκαλούσε σε ΗΠΑ και Ευρώπη, γιατί ο πολύς κόσμος φοβάται περισσότερο τη σημερινή του ζωή απ’ ό,τι φοβάται την άκρα δεξιά,
αν δεν κατανοήσουμε ότι πλέον ο μεγάλος αγώνας της εποχής μας είναι η λαϊκή δυσαρέσκεια να μην εκτραπεί σε πολιτικές εκφράσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και την παγκόσμια ειρήνη,
τότε αυτό που μας περιμένει θα είναι απλώς και μόνο η αυτοεκπληρούμενη προφητεία της δυστοπίας».
