Ένα κλασικό ρητό της αριστεράς λέει πως τα συνέδρια κρίνονται πολύ πριν διεξαχθούν. Όπερ σημαίνει ότι οι αποφάσεις, άρα και οι συσχετισμοί που θα τις επιβάλλουν, έχουν οριστικοποιηθεί πριν από το χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου. Στη βάση αυτή οι προσεχείς εβδομάδες έχουν ξεχωριστή σημασία για το ΠΑΣΟΚ, καθώς στα τέλη Μαρτίου (26-29) θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο του κόμματος.
Είναι το δεύτερο που θα διεξαχθεί επί των ημερών Ανδρουλάκη, το προηγούμενο, του Μαΐου του 2022, ήταν αρκούντως πανηγυρικό, καθώς είχε γίνει λίγους μήνες μετά την (πρώτη) εκλογή του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Τώρα τα πράγματα δεν είναι πολύ ευοίωνα για την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς οι δημοσκοπήσεις είναι κολλημένες, οι μουρμούρες είναι έντονες για τις προοπτικές του ΠΑΣΟΚ, ενώ στον ορίζοντα υπάρχει και η δημιουργία κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Παρά ταύτα, οι αντιπολιτευτικές φωνές δεν είναι εύκολο να ισχυροποιηθούν από τη στιγμή που διανύουμε τον (προ)εκλογικό χρόνο και υπάρχουν οι φήμες-διαρροές για το ενδεχόμενο κοψίματος από τα πράσινα ψηφοδέλτια τουλάχιστον δυο βουλευτών, του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη.
Τα φώτα επικεντρώνονται σε Δούκα και Γερουλάνο
Διαχρονικά τα συνέδρια καθορίζονται αφενός από τους συσχετισμούς, αφετέρου από τις αποφάσεις που θα ληφθούν, με τα δυο αυτά να είναι αλληλένδετα. Με βάση τις εκτιμήσεις των κομματικών στελεχών, η προεδρική φρουρά θα ελέγξει περίπου το 55% με 60%. Ποντάροντας και στο γεγονός ότι οι φωνές που ακούγονται δεν είναι ενιαίες αλλά μεμονωμένες. Δηλαδή δεν υπάρχει μια ενωμένη εσωκομματική αντιπολίτευση, αλλά μια σειρά στελεχών που εκφράζουν τις ενστάσεις τους. Τα φώτα επικεντρώνονται πρωτίστως στους κυρίους Δούκα και Γερουλάνο. Με τον πρώτο να βάζει περισσότερο ζητήματα πολιτικής γραμμής και τον δεύτερο να εστιάζει περισσότερο στην κομματική λειτουργία και στον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Ο δήμαρχος Αθηναίων είναι ο μόνος που με τόσο σθεναρό τρόπο βάζει τα ζητήματα του προοδευτικού μετώπου και των συνεργασιών. Ιδίως με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Νέα Αριστερά, αλλά χωρίς να εξαιρεί και τον Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που ενεργοποιεί έντονα ανακλαστικά όπως αυτά που εκφράστηκαν από τον μέχρι πρότινος σημαντικό σύμμαχό του Μανώλη Χριστοδουλάκη. Επιπλέον, ο κ. Δούκας θέτει και το θέμα της δεσμευτικής απόφασης από το συνέδριο πως δεν θα υπάρξει καμία συνεργασία με την ΝΔ. Σε ότι αφορά στον κ. Γερουλάνο αποφεύγει αυτές τις συζητήσεις και, όπως προείπαμε, στέκεται περισσότερο στα διαδικαστικά θέματα, μάλιστα σε προγενέστερο άρθρο του είχε μιλήσει για την ανάγκη «έκρηξης δημοκρατίας» στο ΠΑΣΟΚ.
Μπορεί να πάνε μαζί;
Το ερώτημα είναι αν μπορούν οι δυο βασικοί διεκδικητές της ηγεσίας κατά την εσωκομματική αναμέτρηση του Οκτωβρίου του 2024, να βρουν κοινό βηματισμό και να πάνε μαζί στο συνέδριο. Κάτι τέτοιο δεν μοιάζει πολύ εύκολο στην παρούσα φάση, έστω και αν η σχέση τους είναι σε καλύτερο σημείο από ότι το προηγούμενο διάστημα.
Στους σημαντικούς παράγοντες του συνεδρίου από την πλευρά της «αντιπολίτευσης» είναι και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο οποίος θα επιδιώξει να κάνει επίδειξη δύναμης, εκλέγοντας όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη στην νέα Κεντρική Επιτροπή.
Πώς θα κινηθούν οι «αυθύπαρκτοι»
Στο γήπεδο της εσωκομματικής αντιπολίτευσης αλλά και των λεγόμενων αυθύπαρκτων στελεχών θα έχει επίσης ενδιαφέρον πώς θα κινηθούν βουλευτές αλλά και στελέχη όπως ο Μιχάλης Κατρίνης (σ.σ: ο μόνος βουλευτής που μιλάει για τις προοδευτικές συγκλίσεις), ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, η Ευαγγελία Λιακούλη, η Χριστίνα Σταρακά, ο Απόστολος Πάνας, η Νάντια Γιαννακοπούλου, ο Θόδωρος Μαργαρίτης, ο Φίλιππος Σαχινίδης, ο Δημήτρης Οικονόμου, η Τόνια Αντωνίου κ.α.
Προεδρικές συμμαχίες - Ο ρόλος της Άννας
Το «Ανδρουλακικό μπλοκ» θα επιδιώξει από την άλλη ευρύτερες συμμαχίες, με πιο χαρακτηριστική αυτή με την Άννα Διαμαντοπούλου. Ο κ. Ανδρουλάκης θα θελήσει να βάλει κάτω από τις προεδρικές φτερούγες όλες τις εκσυγχρονιστικές δυνάμεις που στήριξαν την πρώην Επίτροπο στις εσωκομματικές εκλογές. Πρόκειται για μια κίνηση win win, καθώς και ο Ανδρουλάκης έτσι θα ενισχυθεί και η Άννα Διαμαντοπούλου θα μπορέσει να εκλέξει περισσότερα μέλη στην Κεντρική Επιτροπή (πχ Γιάννης Μεϊμάρογλου, Χαρά Κεφαλίδου, Βαγγελιώ Σχοιναράκη κ.α). Στα ατού του κ. Ανδρουλάκη είναι πως ελέγχει σημαντικό μέρος των κομματικών οργανώσεων, τα οποία παραμένουν ίδια εδώ και τέσσερα χρόνια. Όπως επίσης και το γεγονός ότι θα «τρέξουν» στο πλευρό του κορυφαίοι βουλευτές, κομματικοί παράγοντες και οργανωτικά στελέχη, μεταξύ αυτών ο Ανδρέας Σπυρόπουλος, ο Παύλος Χρηστίδης, ο Δημήτρης Μάντζος, ο Παναγιώτης Δουδωνής, ο Λευτέρης Καρχιμάκης, ο Θανάσης Γλαβίνας, ο Γιάννης Βαρδακαστάνης, ο Δημήτρης Κωνσταντό πουλος, ο Μιχάλης Καλαντζόπουλος, ο Γιώργος Καραμπιζιώτης, ο Ηρακλής Δρούλιας, ο Κώστας Παπαδημητρίου κ.α.
Ο Κ. Σκανδαλίδης
Αξίζει, τέλος, να επισημανθεί ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις του με ιστορικά στελέχη της παράταξης που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Πρώτα και κύρια με τον Κώστα Σκανδαλίδη, που ανέλαβε επικεφαλής της επιτροπής διεύρυνσης, ενώ μόνο απαρατήρητο δεν πέρασε το γεγονός ότι έχρισε επικεφαλής της επιτροπής ψηφοδελτίων τον Πέτρο Λάμπρου, στενό πολιτικό φίλο του Κώστα Λαλιώτη.
