«Να φύγει και να μην ξαναγυρίσει». Αυτό λένε τα στελέχη όλων των κομμάτων που τοποθετούνται στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο για τη χρονιά που πέρασε, καθώς η κρίση που μαστίζει την παράταξη τα τελευταία χρόνια, κορυφώθηκε μέσα στο 2025, κάνοντας αβέβαιη ακόμα και την συνέχιση της ύπαρξης τους.
Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να βρει τρόπο να βγει από τη δημοσκοπική στασιμότητα στην οποία έχει περιέλθει, αλλά και να αντιμετωπίσει τη διαφαινόμενη επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, αν θέλει να επιστρέψει σε ρόλο πρωταγωνιστή και να καταστεί εκ νέου κόμμα εξουσίας.
Η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ
Στη Χαριλάου Τρικούπη, πίστευαν ότι τα δύσκολα τα άφησαν πίσω τους, το 2024, όταν και το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να βρεθεί στη δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές και όταν τέθηκε θέμα ηγεσίας. Μετά την εκ νέου επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη, τα πάντα προμήνυαν τη δυναμική επιστροφή του πάλαι ποτέ κραταιού κινήματος.
Η κρίση και η νέα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, προκάλεσαν τη δημοσκοπική «έκρηξη» του ΠΑΣΟΚ, το οποίο έφτασε να μετριέται ακόμα και στη «ζώνη» του 20%. Το πρώτο τρίμηνο του 2025, η δυναμική αυτή άρχισε να «ξεφουσκώνει», με αποτέλεσμα, για μεγάλο χρονικό διάστημα να εντοπίζεται στις μετρήσεις δεύτερο, το «μονοπρόσωπο» κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Εν τέλει, η Χαριλάου Τρικούπη επέστρεψε στη δεύτερη θέση. Τα ποσοστά της παγιώθηκαν στο 13 - 14%, όμως ο στρατηγικός στόχος που έθεσε ο Νίκος Ανδρουλάκης να είναι πρώτο το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, έστω και με μια ψήφο διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία, έτσι ώστε να σχηματίσει «προοδευτική κυβέρνηση», δεν μοιάζει ρεαλιστικός. Τουλάχιστον, με τα σημερινά δεδομένα.
Παρά το γεγονός ότι προχώρησε σε σημαντικές προγραμματικές επεξεργασίες, δεν φαίνεται να «συγκίνησε» τους προοδευτικούς πολίτες, αλλά ούτε εκείνους που αυτοαποκαλούνται «κεντρώοι» και τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στην «αγκαλιά» του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η χαμένη ευκαιρία
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δείχνει να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην «αριστερή» και τη «δεξιά» πτέρυγα του κόμματος. Μάλιστα, η δεύτερη, προσπάθησε -και ακόμα προσπαθεί, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση- να κόψει κάθε πιθανότητα προεκλογικής συνεργασίας με τα υπόλοιπα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Χρησιμοποιεί την πρόφαση της συνεδριακής απόφασης περί «αυτόνομης πορείας», η οποία ελήφθη σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.
Σύμφωνα, όμως, με τα στελέχη της «αριστερής» πτέρυγας, στόχος της είναι το να διατηρηθεί το ΠΑΣΟΚ ένα μικρομεσαίο κόμμα και έτσι, να οδηγηθεί σε κυβερνητική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία – η οποία δείχνει να βρίσκεται αρκετά μακριά από τον στόχο της αυτοδυναμίας.
Από την «αριστερή» πτέρυγα ισχυρίζονται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έχασε πολύτιμο χρόνο. Αντί την περίοδο που είχε το «πάνω χέρι» να εμφανιστεί ως ο αρχηγός της «όλης παράταξης», προχωρώντας σε γενναία ανοίγματα που θα έδιναν δυναμική και «αέρα» κυρίαρχου, εγκλωβίστηκε σε μια πολιτική «απομονωτισμού», που απογοήτευσε τους κεντροαριστερούς πολίτες.
Τα «δειλά» ανοίγματα των τελευταίων εβδομάδων, δύσκολα θα αποδώσουν «καρπούς». Και αυτό, διότι είναι πιθανό το σενάριο να εμφανιστεί στον χώρο νέος «σερίφης», που δεν είναι άλλος από τον Αλέξη Τσίπρα. Η στρατηγική του «διμέτωπου» απέναντι σε ΝΔ και τον πρώην πρωθυπουργό, μάλλον περισσότερα προβλήματα από τα ήδη υπάρχοντα θα προκαλέσει, παρά θα λύσει.
