Μια εντελώς νέα κατάσταση στην ευρύτερη Κεντροαριστερά προκαλεί η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, στην παρουσίαση της «Ιθάκης». Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού ανακατεύει για τα καλά την «τράπουλα» σε ολόκληρη την παράταξη, οδηγώντας τα κόμματα του χώρου στην ανάγκη αναπροσαρμογής της στρατηγικής τους.
ΣΥΡΙΖΑ
Η αλήθεια είναι πως στην Κουμουνδούρου δεν ακούστηκαν καθόλου ευχάριστα τα όσα είπε ο κ.Τσίπρας, σχετικά με την ολοκλήρωση του κύκλου ζωής των κομμάτων της Κεντροαριστεράς. Ούτε η κριτική για «κόμματα περίκλειστα στην αυταρέσκεια τους, που οι ηγεσίες που δίνουν την αίσθηση ότι λίγο τους απασχολεί αν η σημερινή κυβέρνηση κερδίσει και μια τρίτη τετραετία».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Σωκράτης Φάμελλος έδωσε μεν μια απάντηση από το βήμα της Βουλής, αλλά σε ήπιο τόνο, χωρίς να «γκρεμίζει» τις «γέφυρες» με την Αμαλίας. Όμως, η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει άμεσα να επανεκτιμήσει όχι απλά τη στάση του, αλλά ακόμα και την ύπαρξή του.
Είναι δεδομένο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών και των στελεχών του θα επιχειρήσουν να συναντηθούν με τον Αλέξη Τσίπρα. «Προσκλητήριο» υπάρχει, έστω και αν δεν είναι για την πρώτη θέση.
Παράλληλα, οι «κομμένοι» από το νέο εγχείρημα, δύσκολα θα μπορέσουν να βρουν πολιτική «στέγη» αλλού. Επομένως, θα δώσουν σκληρή «μάχη» για να κρατήσουν τη «μαρκίζα» και τα περιουσιακά στοιχεία του, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν το 3% που θα τους προσφέρει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ είτε δεν θα υπάρχει στις επόμενες εκλογές, είτε θα είναι ένα κόμμα που θα μοιάζει περισσότερο με «bad bank» στελεχών, «στεγάζοντας» όσους και όσες δεν θα βρουν χώρο στην πρωτοβουλία Τσίπρα.
Νέα Αριστερά
Στην Πατησίων τα πράγματα είναι πιο ευδιάκριτα, σε σχέση με την Κουμουνδούρου. Η Νέα Αριστερά είναι, σχεδόν, διχοτομημένη και η πάθε πλευρά υποστηρίζει ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο. Η παρούσα πλειοψηφία διεκδικεί να καταστεί κομμάτι της λεγόμενης «Ριζοσπαστικής Αριστερής» ή ακόμα και να επιχειρήσει αυτόνομη εκλογική κάθοδο.
Η ηγεσία, από την πλευρά της, θέλει να αποτελέσει τμήμα της ανασύνθεσης της «Κυβερνώσας Αριστεράς». Πρόσωπα όπως ο Αλέξης Χαρίτσης, η Έφη Αχτσιόγλου και ο Νάσος Ηλιόπουλος θα μπορούσαν να έχουν θέση στη νέα προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα, ενώ τα ενδοπαραταξιακά «πυρά» που εξαπέλυσε ο πρώην πρωθυπουργός, προφανώς και δεν είχαν ως βασικό στόχο το μικρότερο κόμμα του χώρου.
Όλα δείχνουν ότι στη Νέα Αριστερά, η κάθε πλευρά θα τραβήξει σύντομα τον δικό της δρόμο, με τα στελέχη της να αναζητούν τη φόρμουλα για ένα «βελούδινο» διαζύγιο.
ΠΑΣΟΚ
Το κόμμα που θα αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο πρόβλημα με την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή, είναι δεδομένα το ΠΑΣΟΚ. Η Χαριλάου Τρικούπη, μέχρι στιγμής, δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το «δώρο» της αξιωματικής αντιπολίτευσης που της προσέφερε η «αποστασία» του Στέφανου Κασσελάκη.
Τα περί «νίκης έστω και με μια ψήφο διαφορά» στις επόμενες εκλογές -με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα- δεν φαίνεται να αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.
Η αιχμή Τσίπρα για την ηγεσία που επιδιώκει να είναι «πρώτη στο χωριό», αντί να διεκδικήσει μια μεγάλη, ενιαία παράταξη που μπορεί να έχει νικηφόρα πορεία, είναι σαφές ότι απευθύνεται προς τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Πλέον, το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να διαχειριστεί τις νέες συνθήκες. Η επιλογή της ηγεσίας του σε αυτή την πρώτη φάση, είναι το να καταστήσει τον Αλέξη Τσίπρα «εχθρό» και υπονομευτή της «πορείας προς την εξουσία, προς όφελος της δεξιάς». Πρόκειται για μια γραμμή - «ανάχωμα», προκειμένου μην υπάρξουν άμεσες εκροές στις δημοσκοπήσεις προς την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού.
Μακροπρόθεσμα, όμως, δύσκολα θα είναι αποδοτική. Επομένως, ο Ν. Ανδρουλάκης θα πρέπει να πείσει τους προοδευτικούς ψηφοφόρους ότι είναι ο ίδιος που θα μπορέσει να ηγηθεί της παράταξης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Κάτι που δεν κατάφερε να πετύχει τα τελευταία δυόμισι χρόνια.
