Η δικογραφία για το έγκλημα των Τεμπών η οποία διαβιβάστηκε στη Βουλή, δημιουργεί μείζον πολιτικό ζήτημα. Ο εφέτης ανακριτής Σωτήρης Μπακαΐμης τη διαβιβάζει αμελλητί (δηλαδή χωρίς να κάνει ο ίδιος κάποια κρίση) γιατί σε αυτήν αναφέρονται τα ονόματα των πρώην υπουργών αναφέρει του Κώστα Αχ. Καραμανλή και Χρήστο Σπίρτζη. Η Βουλή πρέπει να αποφασίσει τώρα τη συγκρότηση ή όχι Προανακριτικής Επιτροπής.
Μοντέλο Τριαντόπουλου
Οι σημερινές δηλώσεις του Παύλου Μαρινάκη ανέδειξαν εκ νέου το πόσο προβληματική είναι η διαδικασία στην οποία την πρωτοκαθεδρία έχει η πολιτική σκοπιμότητα και όχι η απονομή δικαιοσύνης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απαντώντας σε ερώτηση στο μπρίφινγκ σχετικά με την Προανακριτική, είπε: «Θεωρούμε ως κυβέρνηση και ως κυβερνητική πλειοψηφία, ότι αυτή η λογική που ακολουθήθηκε, μετά και από τη δική του έκφραση βούλησης του κ. Τριαντόπουλου, είναι οδηγός για αντίστοιχες τέτοιες περιπτώσεις». Προσέθεσε ότι «το “μοντέλο Τριαντόπουλου” είναι η παραπομπή στο φυσικό δικαστή, το “μοντέλο Τριαντόπουλου” είναι μια διαδικασία, μια κατάληξη βασικά, όπου κάποιος, ο οποίος θεωρεί ότι είναι αθώος και εμείς πιστεύουμε στην αθωότητά του, θα κριθεί από την ανεξάρτητη δικαιοσύνη».
Στην κυβερνητική τακτική μπορεί να διακρίνει κανείς δύο μείζονα προβλήματα. Το πρώτο είναι θεσμικό. Το «μοντέλο Τριαντόπουλου» παρακάμπτει τη διαδικασία που (καλώς ή κακώς) προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο. Αν ο συνταγματικός νομοθέτης δεν ήθελε να συνεδριάζουν οι Προανακριτικές, θα το είχε αναφέρει.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορά την ουσία της υπόθεσης. Για ποια κατηγορία θα παραπεμφθεί ο Καραμανλής; Για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος ή για το άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα (Επικίνδυνες παρεμβάσεις στη συγκοινωνία μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίων και αεροσκαφών) το οποίο έχει ανώτατη ποινή τα ισόβια; Εδώ πρέπει να γίνει μια συγκεκριμένη επιλογή από την Προανακριτική. Ο Μαρινάκης έσπευσε να πει ότι «αφού μελετηθεί η δικογραφία, προφανώς και θα τοποθετηθούμε επί της ουσίας». Αλλά πώς θα καταλήξει στην απόφασή της η κυβερνητική πλειοψηφία χωρίς την εξέταση μαρτύρων που προβλέπει ο νόμος;
Είναι σαφές ότι η μεθόδευση που ακολουθεί η κυβέρνηση για να αποφύγει την ενοχλητική δημοσιότητα της εξέτασης μαρτύρων, είναι έωλη ηθικά, θεσμικά και πολιτικά.
Ήξεραν την κατάσταση
Ακόμα πιο μεγάλο πολιτικό ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το ίδιο περιεχόμενο της δικογραφίας. Η κατηγορία στηρίζεται σε δύο σημειώματα από τη Διεύθυνση Σιδηροδρομικών Μεταφορών τον Σεπτέμβριο του 2021 προς τον υπουργό Κώστα Καραμανλή, τον υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών και το γραφείο του γενικού γραμματέα Μεταφορών. Στο πρώτο έγγραφο με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 2021 αναφερόταν μεταξύ άλλων πως «η ελλιπής συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου υποβαθμίζει την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών, αυξάνοντας τις πιθανότητες ατυχημάτων και συμβάντων, οδηγεί σε επιβολή βραδυποριών που αυξάνουν ιδιαίτερα τους χρόνους εκτέλεσης των δρομολογίων, δημιουργεί έκτακτες καθυστερήσεις ταλαιπωρώντας το επιβατικό κοινό και αυξάνει το τελικό κόστος συντήρησης».
Σε δεύτερο έγγραφο που εστάλη δέκα ημέρες αργότερα με την ένδειξη «επείγον» και τους ίδιους παραλήπτες, γινόταν λόγος για την πολύ κακή οικονομική κατάσταση του ΟΣΕ που οφειλόταν στην άρνηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ να πληρώσει τέλη υποδομής, επειδή δεν συμφωνούσε με την αύξηση που επέβαλε ο ΟΣΕ το 2020. Επιπλέον, υπογραμμιζόταν ότι «η έλλειψη προσωπικού έχει ως αποτέλεσμα τη μη ασφαλή και εύρυθμη λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου».
Γνώριζε αλλά…
Με πιο απλά λόγια, ο Κώστας Αχ. Καραμανλής (και κατά συνέπεια η κυβέρνηση) γνώριζε πολύ καλά όχι μόνο το χάλι των σιδηροδρόμων, αλλά ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Και μάλιστα το γνώριζε από επίσημα έγγραφα των υπηρεσιών του υπουργείου του.
Γνώριζε τα τεράστια προβλήματα στα τρένα και δεν έκανε τίποτα για να διορθωθεί η κατάσταση. Γνώριζε τι συνέβαινε αλλά κούναγε το δάχτυλο στην αντιπολίτευση στη Βουλή όταν έθετε το ζήτημα της ασφάλειας του σιδηρόδρομου. Γνώριζε τι θα μπορούσε να συμβεί και στη συνέχεια εμφανίστηκε έκπληκτος όταν αυτό συνέβη. Η δικογραφία αποτελεί λοιπόν κόλαφο για τον πρώην υπουργό Μεταφορών. Γι’ αυτό ακριβώς, πέρα από το ποινικό περιεχόμενο της, έχει και μια κρίσιμη πολιτική διάσταση. Η κυβέρνηση είναι διπλά υπόλογη: Και γιατί δεν απέτρεψε την τραγωδία ενώ θα μπορούσε να το είχε κάνει, αλλά και γιατί ο Καραμανλής συμπεριλήφθηκε στις λίστες της ΝΔ σαν να μη συνέβαινε τίποτα.
