Στη Θεσσαλία μετέβη σήμερα, Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης, επισημαίνοντας πως «η περιοχή νοσεί. Είναι μια περιοχή της χώρας μας που συμπυκνώνει το συνολικότερο αδιέξοδο στο οποίο οδεύουμε. Η κλιματική κρίση, η κυβερνητική πολιτική που αδιαφορεί για το περιβάλλον, το παραγωγικό μοντέλο της υπερεντατικής εκμετάλλευσης και των φαραωνικών έργων μπορούν να έχουν μόνο ένα αποτέλεσμα: διαδοχικές και αλληλένδετες κρίσεις και καταστροφές».
Και συνεχίζει: «Ας μην γελιόμαστε. Αυτή τη στιγμή, σε κάθε επίπεδο της καθημερινής ζωής διεξάγεται μια μεγάλη μάχη. Η πολιτική της καταστροφής έχει τους δικούς της συμμάχους: τοπικούς παράγοντες που χρησιμοποιούν μαφιόζικες πρακτικές, μεγάλα και μικρότερα οικονομικά συμφέροντα που κερδοσκοπούν, οργανωμένα δίκτυα που υλοποιούν το σχέδιό τους για μια χώρα δίχως κανόνες και ρυθμιστικές αρχές, ώστε να επιβάλλουν ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα είναι εξοργιστικά κερδοφόρο για τους λίγους και αβίωτο για τους πολλούς».
{https://www.facebook.com/acharitsis/posts/pfbid02RPoDkvVdS1mGxmJuKd1T72uLY6GLaK1Fg4AFgcwtbP1yXeBPMpkeZDTi1q5db4Jbl}
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ολόκληρη η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση:
Καλό μήνα σε όλες και όλους.
Γράφω αυτό το σημείωμα στο δρόμο για τη Θεσσαλία.
Σε λίγη ώρα θα βρεθώ στην Λάρισα προκειμένου να ενημερωθώ από τον Περιφερειάρχη κ. Κουρέτα για την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, απότοκο μιας άλλης καταστροφής που έπληξε τη Θεσσαλία έναν χρόνο πριν.
Στη συνέχεια θα επισκεφθώ τον Βόλο, που τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται σε όλα τα διεθνή μέσα με εικόνες απόκοσμες και αποκορουστικές.
Έχω επισκεφτεί τη Θεσσαλία αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες: για να βρεθώ στα διαλυμένα από τον Daniel χωριά της Καρδίτσας και των Τρικάλων, για να παρουσιάσουμε την ολοκληρωμένη πρόταση της Νέας Αριστεράς για την κοινωνική, παραγωγική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας και την ανάγκη ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, για να μιλήσουμε με τους πολίτες της περιοχής κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.
Η Θεσσαλία νοσεί. Είναι μια περιοχή της χώρας μας που συμπυκνώνει το συνολικότερο αδιέξοδο στο οποίο οδεύουμε. Η κλιματική κρίση, η κυβερνητική πολιτική που αδιαφορεί για το περιβάλλον, το παραγωγικό μοντέλο της υπερεντατικής εκμετάλλευσης και των φαραωνικών έργων μπορούν να έχουν μόνο ένα αποτέλεσμα: διαδοχικές και αλληλένδετες κρίσεις και καταστροφές.
Η κυβέρνηση θεώρησε ότι ο Daniel πέρασε και τελείωσε. Ότι η ίδια πλήρωσε το όποιο πολιτικό κόστος και πάμε παρακάτω. Θυμάμαι τον πρωθυπουργό στη Βουλή τον Ιανουάριο να απαντά σε επίκαιρη ερώτησή μου για το μέλλον της Θεσσαλίας και να υπόσχεται επίσπευση των αποζημιώσεων και μεγάλα τεχνικά έργα προς όφελος των κατασκευαστικών εταιρειών, ενώ την ίδια ώρα έκλεινε το μάτι σε αυτούς που θεωρούν ότι δεν χρειάζονται ριζικά μέτρα για την καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης. Μαθαίνω ότι θα επισκεφτεί την περιοχή αύριο Δευτέρα. Ξέρω ήδη τι θα ακούσουμε, πενιχρά μέτρα στήριξης για τους επιχειρηματίες που έβαλαν λουκέτο αυτές τις ημέρες. Για μια ακόμα φορά υποσχέσεις δίχως αντίκρισμα.
Γιατί η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας δεν πιστεύει ότι αυτό που ζούμε είναι κάτι που μπορούμε να αλλάξουμε. Το αντίθετο. Θεωρεί ότι είναι η αναγκαία συνθήκη για το δικό της μοντέλο ανάπτυξης και διαχείρισης της χώρας.
Πυρκαγιές; Ας εκκενώσουμε όλη τη χώρα και ας αφήσουμε τα δάση να καίγονται.
Πλημμύρες; Ας περιμένουμε να υποχωρήσουν τα νερά και ας μοιράσουμε μετά κάποιες -ισχνές εντέλει- αποζημιώσεις.
Έλλειψη νερού στα νησιά μας και στη μισή ενδοχώρα; Ας κάνουν υπομονή οι κάτοικοι και στο μεταξύ ας επιτρέψουμε ακόμα περισσότερο την άναρχη δόμηση μέχρι να μην υπάρχει τετραγωνικό ελεύθερο.
Δεν πρόκειται ούτε για ανικανότητα, ούτε για αδυναμία διαχείρισης. Πρόκειται για μια απολύτως συνειδητή επιλογή, για τον στόχο μιας βαθιά ιδεοληπτικής κυβέρνησης που στο κέντρο της ιδεολογίας βρίσκεται μόνο το κέρδος και η εκμετάλλευση προς όφελος των λίγων. Το περιβάλλον, οι υποδομές, η πανίδα, οι φυσικοί πόροι, μπαίνουν στην ατζέντα της κυβέρνησης μόνο όταν μπορούν να αποφέρουν κέρδος.
Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είναι μέρος του μαύρου ψηφιδωτού της δεξιάς και της ακροδεξιάς σε Ευρώπη και ΗΠΑ. ένα φάσμα που περιλαμβάνει από αρνητές της κλιματικής κρίσης έως εκείνους που αντιμετωπίζουν τον αναγκαίο δημόσιο σχεδιασμό για την προστασία του περιβάλλοντος και την θωράκιση των κοινωνιών ως εμπόδιο σε μια καταστροφική “ανάπτυξη”.
Η Νέα Αριστερά ήταν η πρώτη πολιτική δύναμη που ανέδειξε το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει απορροφήσει μόλις 1% από τα, έτσι κι αλλιώς πενιχρότατα, κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης για την πολιτική προστασία και την κλιματική προσαρμογή. Είχα παρουσιάσει τα σχετικά στοιχεία στη Βουλή από τον Ιούνιο.
Όπως είπα και πριν: Απολύτως συνειδητή επιλογή. Ο φαύλος κύκλος ξηρασίας-πυρκαγιών-πλημμυρών θα εντείνεται χρόνο με το χρόνο και θα γίνεται όλο και πιο καταστροφικός όσο το κράτος αδιαφορεί. Όσο συνεχίζει να βρίσκεται στην κυβέρνηση ο κ. Μητσοτάκης τόσο θα μεγαλώνει η καταστροφή, τόσο θα υποθηκεύεται το μέλλον των παιδιών μας.
Ας μην γελιόμαστε. Αυτή τη στιγμή, σε κάθε επίπεδο της καθημερινής ζωής διεξάγεται μια μεγάλη μάχη. Η πολιτική της καταστροφής έχει τους δικούς της συμμάχους: τοπικούς παράγοντες που χρησιμοποιούν μαφιόζικες πρακτικές, μεγάλα και μικρότερα οικονομικά συμφέροντα που κερδοσκοπούν, οργανωμένα δίκτυα που υλοποιούν το σχέδιό τους για μια χώρα δίχως κανόνες και ρυθμιστικές αρχές, ώστε να επιβάλλουν ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα είναι εξοργιστικά κερδοφόρο για τους λίγους και αβίωτο για τους πολλούς.
Η Νέα Αριστερά θέλει να είναι ένας ανοιχτός πολιτικός χώρος που θα συμβάλλει στην οργάνωση των αντιστάσεων. Έχουμε, με τη συμβολή υπέροχων επιστημόνων, καταθέσει ένα συνολικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας σε νέες βάσεις. Έχουμε μεταφέρει τη φωνή των πολιτών της Θεσσαλίας στη Βουλή με διαδοχικές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και με την κατάθεση επίκαιρης ερώτησης στον Πρωθυπουργό. Οι τοπικές μας οργανώσεις και οι άνθρωποι της Νέας Αριστεράς βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο νέο μέτωπο της καταστροφής.
Και είπαν τη μεγάλη αλήθεια: «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».
Δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσουμε με μεγαλύτερη ένταση να πιέζουμε για ριζικές λύσεις στα προβλήματα της περιοχής. Η Θεσσαλία είναι η εικόνα του συλλογικού μας μέλλοντος. Μια περιοχή με σημαντική συμβολή στην οικονομία της χώρας και τεράστιες δυνατότητες, σήμερα μαραζώνει και ερημώνει μέσα στη σήψη ενός συστήματος που λειτουργεί καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά.
Οι οικολογικές καταστροφές μας θυμίζουν με επώδυνο τρόπο ότι όλα συνδέονται. Και το γεγονός ότι το ελληνικό καλοκαίρι κλείνει με την εικόνα δεκάδων χιλιάδων νεκρών ψαριών, είναι η τελική απόδειξη ότι η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας -η πολιτική της καταστροφής- μας απειλεί.
Η ανατροπή της είναι ζήτημα επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας.
Η ανατροπή όμως δεν θα έρθει με παρασκηνιακές απολίτικες κόντρες και το αναμάσημα μιας αντιπολιτευτικής ατζέντας που δεν συγκινεί πια κανέναν. Θα έρθει μόνο αν η Αριστερά ανταποκριθεί στην ιστορική της ευθύνη να οργανώσει ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που θα δίνει φωνή στην κραυγή των ανθρώπων που λένε «δεν μας αξίζει να ζούμε έτσι». Και, κυρίως, θα δείχνει ότι ναι, μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς.
Αυτή η κουβέντα δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη από την συνολικότερη συζήτηση. Σε λίγες ημέρες ξεκινάει η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Η κλιματική κρίση και η αναγκαία αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου προς ένα άλλο σύγχρονο, προοδευτικό και δίκαιο υπόδειγμα, δεν μπορούν παρά να αποτελέσουν βασική προτεραιότητα. Χρειάζεται μια ρεαλιστικά ριζοσπαστική εναλλακτική, μια κυβερνητική διέξοδος που θα βάζει στο επίκεντρο την κλιματική κρίση, το φυσικό περιβάλλον, την προσαρμογή και την θωράκιση των κοινωνιών και της φύσης, την εργασία, τους μισθούς, το κοινωνικό κράτος, τις ανισότητες.
Δεν μπορούμε, δεν έχουμε το δικαίωμα να αφήσουμε την καταστροφή να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας και να μην κάνουμε κάτι. Αυτό είναι που ζητάνε και οι πολίτες.
Εμείς, στη Νέα Αριστερά, αναλάβαμε το βάρος της ευθύνης.
Το καθήκον μας σήμερα- και εννοώ το σύνολο του αριστερού, προοδευτικού και δημοκρατικού κόσμου- είναι να μην επιτρέψουμε η απαξίωση και η παρακμή να μας συμπαρασύρει όλους.
Να μην αφήσουμε να μπεί ταφόπλακα στην προοπτική μιας κοινωνικά προσανατολισμενης εναλλακτικής απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη.
