Σε αυτή τη γραμμή σύνεσης και σοβαρότητας φαίνεται να συγκλίνει η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών της Κουμουνδούρου και εκφράστηκε στη βουλή από τον προσωρινό πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, Σωκράτη Φάμελλο, καθώς και στα ΜΜΕ από τον Εκπρόσωπο Τύπου, Στέργιο Καλπάκη, ενώ και οι υποψήφιοι για την προεδρία ακολουθούν ήπια ρητορική, προγραμματίζοντας για τις επόμενες μέρες επισκέψεις σε σχετικούς φορείς και παρεμβάσεις σε ανάλογο ύφος. Επιπλέον, στον ΣΥΡΙΖΑ, ζητούν και από την κυβέρνηση να κρατήσει την ίδια υπεύθυνη στάση και να σταματήσει τις μεγαλοστομίες που εκστομίζονται ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Όπως υπενθυμίζουν, μόλις στις 7 Ιουλίου ο κ. Μητσοτάκης μιλούσε για μεθοδικό σχεδιασμό και ετοιμότητα ως προς την πρόληψη και τελικά βλέπουμε να εξελίσσεται μια τεράστια καταστροφή. Άλλωστε και τις τελευταίες μέρες δεν έχουν αποφευχθεί οι διθυραμβικές υπερβολές για την επιτυχία εκκενώσεων χωριών και ξενοδοχειακών μονάδων.
Προγραμματική κριτική
Ανεξάρτητα από τις εντυπώσεις που έχουν αφήσει οι εικόνες και τα ρεπορτάζ γύρω από το θέμα του συντονισμού της κατάσβεσης, σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα των πολλαπλών και ανεξέλεγκτων πολυήμερων μετώπων δεν είναι δυνατόν να κριθεί ως ικανοποιητικό. Με αυτό το δεδομένο, ο κύριος Φάμελλος, ο οποίος έχει διατελέσει αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και αρμόδιος τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, επιχείρησε χθες στη βουλή να αναδείξει έναν προγραμματικό χαρακτήρα στον αντιπολιτευτικό του λόγο, αναλύοντας θεσμικές και πρακτικές αλλαγές που απαιτούνται. Συγκεκριμένα, σημειώνοντας ότι η κλιματική αλλαγή πρέπει να αποτελέσει υποχρέωση για καλύτερη προετοιμασία και όχι βολική δικαιολογία, επισήμανε ότι η ΝΔ έχει ακυρώσει τα εργαλεία πρόληψης δασικών πυρκαγιών, πολλά από τα οποία είχε θεσμοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και η ίδια, με πράξεις ή παραλείψεις της, όπως: Πάγωμα των περιφερειακών σχεδίων για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, αποδόμηση των περιβαλλοντικών φορέων και των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, μη εφαρμογή του νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση ΝΔ για την πολιτική προστασία το 2020, 3500 κενά στην πυροσβεστική, μη έλεγχο των πόρων που έχει πάρει η τοπική αυτοδιοίκηση για καθαρισμούς.
Θετικές παρεμβάσεις
Από τον ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αρχίζουν να θέτουν σταδιακά την πρόταση για πλήρη επανασχεδιασμό της πολιτικής πρόληψης και κατάσβεσης στη βάση πολιτικής συνεννόησης όλων των κομμάτων και με ορίζοντα δεκαετιών: Νέα δημόσια πολιτική πρόληψης, ενίσχυση της δασικής υπηρεσίας, ενίσχυση της πυροσβεστικής, καλύτερο συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων, εφαρμογή των πορισμάτων της επιστήμης, όπως αυτό της επιτροπής Goldammer, θέσπιση προϋπολογισμού του ανθρακικού αποτυπώματος όλων των νομοθετημάτων και θέσπιση υποχρέωσης μέτρων ανθεκτικότητας σε όλα τα νομοθετήματα.
Διακομματικό σχέδιο
Παράλληλα, ο Στέργιος Καλπάκης τόνισε την ανάγκη για «ένα Εθνικό Σχέδιο για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Κλιματικής Κρίσης», με διακομματική μάλιστα συνεννόηση, στο οποίο θα εμπλακούν οι επιστήμονες και οι τοπικές κοινωνίες. Μάλιστα, τόνισε την ανάγκη το σχέδιο αυτό να είναι μακρόπνοο, να έχει δηλαδή ορίζοντα δεκαετίας.
Υποκρισία της ΝΔ στην ευρωβουλή
Πάντως από τον ΣΥΡΙΖΑ επικρίνουν την ΝΔ για υποκρισία, καθώς μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μαζί με την Ακροδεξιά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταψήφισαν τον Νόμο για την αποκατάσταση της φύσης. Παρόλα αυτά, ο νόμος πέρασε από μια μεγάλη πλειοψηφία της Αριστεράς, των Πράσινων, των Σοσιαλδημοκρατών και των Φιλελευθέρων. Τονίζουν, λοιπόν, ότι δεν είναι δυνατόν η ΝΔ να μιλά με επικοινωνιακό κίνητρο για προστασία του περιβάλλοντος στο εσωτερικό της χώρας και οι ευρωβουλευτές της να συντάσσονται με τον Όρμπαν, τη Μελόνι, τη Λεπέν, τον Κατσίνσκι, τον Σαλβίνι, την Ελληνική Λύση και τη Χρυσή Αυγή, απέναντι στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε., στα επιστημονικά όργανα της Ε.Ε., τους επιχειρηματικούς συνδέσμους και την Κοινωνία των Πολιτών. Το συγκεκριμένο νομοθέτημα αφορά τον καθορισμό δεσμευτικού στόχου σε επίπεδο Ε.Ε., που απαιτεί από τα κράτη μέλη την θέσπιση αποτελεσματικών μέτρων αποκατάστασης της φύσης, που θα καλύπτουν τουλάχιστον το 20% των χερσαίων και θαλάσσιων περιοχών έως το 2030.
