«Ο Ηρακλής κατάφερε να ολοκληρώσει επιτυχώς 12 άθλους. Η σημερινή Ελλάδα μοιάζει με τον ήρωα της μυθολογίας, όταν ήταν στα μισά του δρόμου». Δανειζόμενος όρους από την ελληνική μυθολογία, ο αρθρογράφος του Reuters, Hugo Dixon, αναφέρεται στον δύσκολο δρόμο των μεταρρυθμίσεων που καλείται να διαβεί η Ελλάδα και τις προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης, εφόσον αναλάβει εκ νέου τα ηνία της χώρας.
Η Ελλάδα δεν είναι πια το προβληματικό παιδί της Ευρωζώνης
Η Ελλάδα δεν είναι πλέον το προβληματικό παιδί της ευρωζώνης, που πριν από μια δεκαετία απειλούσε να προκαλέσει την κατάρρευση του ενιαίου νομίσματος, γράφει το Reuters.
Και συνεχίζει: Οι επενδυτές είναι ενθουσιασμένοι από την προοπτική η Νέα Δημοκρατία να κερδίσει την πλειοψηφία στις δεύτερες εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 25 Ιουνίου. Τα δεκαετή ελληνικά κρατικά ομόλογα αποδίδουν μόλις 3,7%, μόλις 1,4 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο από το αντίστοιχο γερμανικό χρέος. Το ζήτημα, μάλλον, είναι αν η Ελλάδα θα μπορέσει να προσελκύσει επενδύσεις στις ποσότητες που απαιτούνται για να αξιοποιήσει τις δυνατότητές της. Αυτό θα απαιτήσει μεταρρυθμίσεις που δεν θα είναι εύκολες.
O Κ. Μητσοτάκης δικαίως πιστώνεται την προσέλκυση επενδύσεων και την προώθηση της ψηφιοποίησης της διακυβέρνησης, αλλά έχει ακόμα δρόμο για να αντιμετωπίσει άλλα προβλήματα, όπως αυτό της φοροδιαφυγής και το αδύναμο δικαστικό σύστημα, σχολιάζει ο οικονομικός συντάκτης Χιούγκο Ντίξον, κάνοντας αναφορά και στην υπόθεση των υποκλοπών για την οποία ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι δεν εμπλέκεται, επισημαίνει.
Στη συνέχεια του δημοσιεύματος, υπογραμμίζεται ότι η ελληνική οικονομία γνώρισε ταχύτερη ανάκαμψη μετά την πανδημία του Covid-19 από ό,τι οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταγράφοντας σωρευτική ανάπτυξη 15% τα τελευταία δύο χρόνια. Αλλά αυτό, σύμφωνα με τον Ντίξον, οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η χώρα επωφελήθηκε από τις μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την ΕΕ ως τίμημα των τριών προγραμμάτων διάσωσης.
Τονίζει όμως ότι η ανάπτυξη ήταν ισχυρή επειδή ο Κ. Μητσοτάκης έριξε μεγάλα ποσά σε διάφορες επιδοτήσεις τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, η χρηματοδότηση για την προστασία των καταναλωτών και των επιχειρήσεων από την ενεργειακή κρίση ήταν μία από τις υψηλότερες στην ΕΕ, στο 5,2% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Bruegel. Το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν μόλις 2,3% του ΑΕΠ πέρυσι, ενώ το χρέος έχει μειωθεί στο εντυπωσιακό 171%.
Σε άλλο σημείο επισημαίνεται, πάντως, ότι η εύκολη φάση της ανάκαμψης έχει πλέον παρέλθει. Από δω και στο εξής μια υψηλή ανάπτυξη είτε θα τροφοδοτεί τον πληθωρισμό είτε θα απορροφά τις εισαγωγές, εκτός αν η υποκείμενη ικανότητα της οικονομίας επεκτείνεται επίσης με ταχείς ρυθμούς.
Η αχίλλειος πτέρνα
Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Ελλάδας ήταν πέρυσι 9,7% του ΑΕΠ. Οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας ευθύνονται για περίπου το 40% αυτού, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος. Αλλά αυτό εξακολουθεί να σημαίνει ότι το υποκείμενο έλλειμμα είναι περίπου 6%.
Η Ελλάδα ζει και πάλι πέρα από τις δυνατότητές της. Αυτή τη φορά, είναι ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργεί χρέος με ταχείς ρυθμούς. Η κατανάλωση ανέρχεται στο 67% του εθνικού εισοδήματος, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 50%, επισημαίνεται στο Reuters.
Επιπλέον, οι επενδύσεις εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν μόνο το 14% του εθνικού εισοδήματος, αν και το ποσοστό αυτό αυξήθηκε κατά την πρώτη θητεία του K. Μητσοτάκη ως πρωθυπουργού.
Μία από τις πιο λαμπρές ελπίδες είναι ότι οι επενδύσεις θα αυξηθούν πιο κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 23% κατά τη δεύτερη θητεία της διακυβέρνησής του, στηρίζοντας τις μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Η κεντρική τράπεζα αναμένει ότι διάφορα ταμεία της ΕΕ θα συμβάλουν σημαντικά, συνεισφέροντας συνολικά περίπου 70 δισ. ευρώ έως το 2026.
Μακροπρόθεσμα όμως, η χώρα δεν θα μπορέσει να διατηρήσει πολύ υψηλότερο ποσοστό επενδύσεων αν δεν αποταμιεύσει περισσότερο. Διαφορετικά, η Ελλάδα θα συνεχίσει να έχει υψηλό έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Αυτό θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο σε έναν κόσμο υψηλότερων επιτοκίων και ανησυχίας στις παγκόσμιες τράπεζες.
Ο Κ. Μητσοτάκης θα μπορούσε να διορθώσει το πρόβλημα, γράφει ο Ντίξον. Για αρχή, θα μπορούσε να απεξαρτήσει το Δημόσιο από τις επιδοτήσεις, εστιάζοντας την κρατική βοήθεια στους πιο άπορους. Θα μπορούσε επίσης να πατάξει σκληρότερα τη φοροδιαφυγή -όχι μόνο από τους αυτοαπασχολούμενους, αλλά και από καλά δικτυωμένους «ολιγάρχες», σχολιάζει, σημειώνοντας ότι στην πρώτη θητεία της η κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε στη φοροδιαφυγή.
Οι μεταρρυθμίσεις θα μειώσουν το ποσό που πρέπει να δαπανήσει ο ιδιωτικός τομέας. Θα εξαλείψουν επίσης το δημοσιονομικό έλλειμμα, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να συνεχίσει να μειώνει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Καλά σχεδιασμένες φορολογικές μεταρρυθμίσεις και παροχές θα μπορούσαν ακόμη και να μειώσουν το ποσοστό ανεργίας της χώρας, το οποίο σήμερα ανέρχεται στο 12%, αυξάνοντας έτσι το παραγωγικό δυναμικό της. Όλα αυτά θα παρείχαν ένα μαξιλάρι ασφαλείας σε περίπτωση που η Ελλάδα ή η παγκόσμια οικονομία πληγούν από περαιτέρω σοκ τα επόμενα χρόνια, τονίζει ο Ντίξον.
Σαν τους στάβλους του Αυγεία
O ίδιος εκτιμά ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να έχει πρωταρχική της εστίαση την αντιμετώπιση προβλημάτων που πλήττουν της αξιοπιστία της χώρας, θωρακίζοντας το κράτος δικαίου. Η Ελλάδα κατέλαβε πέρυσι την 51η θέση στον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας. Πρόκειται για βελτίωση από την 60ή θέση όταν ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία, αλλά εξακολουθεί να είναι μία από τις χαμηλότερες στην ΕΕ. Αυτό λειτουργεί ως τροχοπέδη στις επενδύσεις.
Σύμφωνα με τον Ντίξον, ο Κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να καταστήσει τη μηδενική ανοχή στη διαφθορά εντός της κυβέρνησης μία από τις κορυφαίες προτεραιότητές της, λέει ένας σύμβουλος. Παραλληλίζοντας αυτήν την κεντρική πρόκληση με τον άθλο του Ηρακλή να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία, ο Ντίξον τονίζει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μια μεγάλη ευκαιρία να κάνει το ίδιο για την Ελλάδα.
