Ακολούθως εξήγησε:
«Ως εδώ με το καθεστώς της αδιαφάνειας, της οικογενειοκρατίας, του κομματισμού, της διανομής των ιματίων του κράτους, που σφραγίζουν την κυβερνητική θητεία του κυρίου Μητσοτάκη. Ως εδώ με ένα κράτος που ούτε μπορεί, αλλά ούτε και θέλει να παρέχει στοιχειώδη ασφάλεια και προστασία στους πολίτες. Με ένα κράτος που το μεταχειρίζονται σα να είναι ατομική ιδιοκτησία της Αγίας Οικογένειας. Ως εδώ με μια κυβέρνηση που διαλύει κάθε δομή κοινωνικής προστασίας, ξεπουλά στρατηγικούς τομείς, και την ίδια στιγμή μοιράζει δισεκατομμύρια που δεν της ανήκουν, στα δικά της παιδιά, τους κομματικούς αξιωματούχους και την κρατικοδίαιτη ελίτ. Ως εδώ με το παρακράτος των υποκλοπών, με έδρα το Μέγαρο Μαξίμου και αυτουργό τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Ως εδώ με τα καρτέλ που απολαμβάνουν υπερκέρδη και αισχροκερδούν με χορηγό την ίδια την κυβέρνηση. Ξέρουμε ότι η πατρίδα μας δεν είναι αυτή. Η Ελλάδα δεν είναι αυτοί».
Συνεχίζοντας την επίθεση στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση, ανέφερε:
«Η Ελλάδα δεν είναι οι Πάτσηδες και οι Παπαθανάσηδες. Δεν είναι τα γαλάζια γκόλντεν μπόυς. Δεν είναι οι πρίγκηπες και οι γόνοι που μας κυβερνάνε. Ούτε οι δέκα εισηγμένες επιχειρήσεις που έχουν θησαυρίσει δισεκατομμύρια τη περίοδο της πληθωριστικής κρίσης. Η Ελλάδα των ανισοτήτων, της διαφθοράς, της αισχροκέρδειας, της αδικίας, δεν είναι η Ελλάδα που μας αξίζει».
Ο Αλ. Τσίπρας, έκανε τέλος αναφορά στο δυστύχημα των Τεμπών λέγοντας:
«Η Ελλάδα της αδιαφάνειας και του ρουσφετιού, που αδιαφορεί ακόμα και για της ζωές των ανθρώπων, δεν είναι η Ελλάδα που μας αξίζει. Γιατί αυτή η Ελλάδα που δε μας αξίζει, φανερώθηκε πριν από ένα μήνα στα Τέμπη. Και μαζί φανερώθηκε η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα του δήθεν επιτελικού κράτους, αλλά και η ανευθυνότητα του αρχιεπιτελάρχη. Όλοι οι Έλληνες έχουμε ευθύνη εκτός από τον κο Μητσοτάκη. Την πρώτη μέρα έφταιγε ο σταθμάρχης. Τη δεύτερη έφταιγε η Ρυθμιστική Αρχή. Την τρίτη η προηγούμενη κυβέρνηση. Ποιος άλλος; Ο ΣΥΡΙΖΑ. Την τέταρτη έφταιγαν όλοι. Το πολιτικό σύστημα, οι διαχρονικές παθογένειες, το αναχρονιστικό κράτος, οι συντεχνίες. Όλοι, άρα κανένας συγκεκριμένα...».
