Αναφερόμενος στα σημεία διαφωνίας με το σύμφωνο τόνισε ότι «η ισορροπία μεταξύ των υποχρεώσεων των κρατών-μελών και της επίδειξης έμπρακτης και αποτελεσματικής αλληλεγγύης προς τα κράτη-μέλη υπό μεταναστευτική πίεση δεν επιτυγχάνεται επαρκώς καθώς οι υποχρεώσεις είναι αυστηρές και λεπτομερείς ,ενώ οι διατάξεις αναφορικά με την αλληλεγγύη έχουν λιγότερο δεσμευτικό χαρακτήρα».
Στο ζήτημα της αλληλεγγύης, ο κ. Μηταράκης σημείωσε ότι εναλλακτικές μορφές υποστήριξης στα κράτη-μέλη υπό μεταναστευτική πίεση, όπως η βοήθεια στην προστασία συνόρων και η παροχή μέσων και πόρων, «θα πρέπει να ενεργοποιούνται μόνον εάν έχει ήδη εξασφαλισθεί ο απαραίτητος αριθμός μετεγκαταστάσεων σε άλλα κράτη-μέλη».
Επεσήμανε δε ότι η Ελλάδα, με την συμβολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχει καταφέρει να ανακτήσει τον έλεγχο, της μεταναστευτικής κρίσης και «επεσήμανε ότι μέσα στους 12 μήνες του 2020 σημειώθηκε, δραστική μείωση αφίξεων κατά 80%, σημαντική αποσυμφόρηση των νησιών του Αιγαίου κατά 65%, αύξηση κατά 64% της έκδοσης αποφάσεων ασύλου στις 106 χιλιάδες και μείωση των διαμενόντων σε όλη τη χώρα από 94 χιλιάδες, στις 64 χιλιάδες».
