Κύρια χαρακτηριστικά αυτού του σχεδίου, όπως επισήμανε, πρέπει να είναι η αλλαγή της σύνθεσης του πλούτου και η βελτίωση της ποσότητάς του, η ενίσχυση της παραγωγικότητας και της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, η επιστροφή επιχειρήσεων και επιστημόνων στη χώρα και η αντιμετώπιση της συρρίκνωσης του πληθυσμού, η απάντηση του δομικού μετασχηματισμού της εργασίας και η μείωση των δημοσιονομικών στόχων.
Ο τομεάρχης Οικονομικών της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξέφρασε την πεποίθηση πως το σχέδιο της βιώσιμης ανάπτυξης μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, διπλάσιους, κατά την εκτίμησή του. Επισήμανε ότι το σχέδιο αυτό είναι εφικτό.
Στη συνέχεια ο κ. Σταϊκούρας σκιαγράφησε τους άξονες στους οποίους θα στηρίζεται αυτό το σχέδιο. «Ο πρώτος άξονας είναι η λελογισμένη, στοχευμένη μείωση φόρων, άμεσων και έμμεσων, με χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την αξιολόγηση δαπανών στο σύνολο του Δημοσίου, από την υλοποίηση των οροφών δαπανών για όλους τους φορείς του Δημοσίου, από τη μη διόγκωση του κράτους, αλλά από τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, από τις συμβάσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από την ακόμα μεγαλύτερη επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Δεύτερος άξονας είναι η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών. Η ΝΔ έχει καταθέσει ολοκληρωμένες απόψεις για τρεις πυλώνες στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση, για συνδυασμό ανακεφαλαιοπητικού συστήματος και αναδιανεμητικού. Ο τρίτος άξονας είναι η ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας. Και ο τέαταρτο άξονας είναι η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία» ανέφερε αναλυτικά ο κ. Σταϊκούρας.
Με αυτό το σχέδιο, ο τομεάρχης της ΝΔ τόνισε πως η χώρα μπορεί να πετύχει σύντομα υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, βοηθώντας στη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Αρα στην επαναδιαπραγμάτευση των δημοσιονομικών στόχων, επισήμανε.
Παράλληλα, ο κ. Σταϊκούρας σημείωσε πως η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να πετύχει βιώσιμη ανάπτυξη.
Τέλος, είπε πως «δεν μπορούμε να μιλάμε για θεσμική επιστροφή στην κανονικότητα» υποστηρίζοντας ότι «η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης διαρκώς υποβαθμίζεται».
