Συνέντευξη στον Γιάννη Χρηστάκο
Η κυβέρνηση προχώρησε τελικά παρά τις αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης αλλά και του κυβερνητικού της εταίρου στην συμφωνία με τα Σκόπια για το «Βόρεια Μακεδονία». Πιστεύετε ότι είναι πράγματι μία ιστορική ευκαιρία όπως λέει ο πρωθυπουργός ή μία κακή συμφωνία όπως ισχυρίζονται οι πολιτικοί του αντίπαλοι;
O Πρωθυπουργός μιλά για μία ιστορική ευκαιρία, ωστόσο δεν τόλμησε να ζητήσει την προκαταβολική έγκριση της συμφωνίας από την Εθνική Αντιπροσωπεία, αφού με τα λεγόμενά του δεν κατάφερε να πείσει ούτε την Αντιπολίτευση αλλά ούτε και τον κυβερνητικό του εταίρο. Δυστυχώς δεν ισχυρίζονται μόνο οι πολιτικοί αντίπαλοι του Πρωθυπουργού, πως η συμφωνία είναι κακή.
Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών διαπνέεται από ένα αίσθημα βαθιάς θλίψης μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας. Ο Πρωθυπουργός παραχώρησε δήθεν «μακεδονική» εθνότητα και δήθεν «μακεδονική» γλώσσα. Οι υποχωρήσεις αυτές υπερβαίνουν κατά πολύ τις διαχρονικές εθνικές κόκκινες γραμμές, καθώς στην εθνότητα και στη γλώσσα βρίσκεται η ρίζα του σκοπιανού αλυτρωτισμού. Η συμφωνία περιέχει αρκετά ακόμη σημεία, τα οποία μπορούν να χαρακτηριστούν από προβληματικά έως προκλητικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόβλεψη για συγκρότηση Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων με αποστολή μεταξύ άλλων τη διασφάλιση, ότι κανένα σχολικό εγχειρίδιο και βοηθητικό σχολικό υλικό των δύο μερών δεν θα περιέχει αλυτρωτικές ή αναθεωρητικές αναφορές. Δέχεται, δηλαδή, ο Πρωθυπουργός υπογράφοντας αυτή τη συμφωνία, ότι θα πρέπει να ελεγχθεί και η χώρα μας για πιθανή αλυτρωτική ή αναθεωρητική προπαγάνδα στην διδασκόμενη στα σχολεία ιστορία. Εν κατακλείδι, ο Πρωθυπουργός έδωσε πολλά χωρίς να πάρει τίποτα επιδεικνύοντας αδικαιολόγητη σπουδή για το κλείσιμο της συμφωνίας και αδιαφορώντας προκλητικά για τις θιγόμενες πατριωτικές ευαισθησίες των πολιτών.
Οι εξελίξεις με την συμφωνία για την «Βόρεια Μακεδονία» επισκίασαν την οικονομία και την ψήφιση του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Ολοι σχεδόν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιχαίρουν για το τέλος του προγράμματος. Αλλάζει σελίδα η χώρα ή δεν υπάρχει καθαρή έξοδος όπως καταγγέλει η ΝΔ;
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δικαίως επιχαίρουν για το τέλος του προγράμματος, αφού απαλλάσσονται από το δανεισμό προς τη χώρα μας. Εκείνοι, οι οποίοι δεν επιχαίρουν είναι οι συνταξιούχοι, που θα δουν τις συντάξεις τους να περικόπτονται εκ νέου από 1/1/2019 και οι φορολογούμενοι, που θα δουν το αφορολόγητό τους να μειώνεται εκ νέου από 1/1/2020. Η λήξη του τρίτου μνημονίου ασφαλώς σηματοδοτεί αλλαγή σελίδας για τη χώρα, ωστόσο αυτό δεν αναιρεί την καταγγελία της ΝΔ περί μη καθαρής εξόδου.
Η λήψη επιπλέον μέτρων ύψους 5,1 δις μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος, η δέσμευση για επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξεως του 3,5% έως το 2022 και της τάξεως του 2% έως το 2060 και η ενισχυμένη σε σύγκριση με άλλες χώρες μεταμνημονιακή εποπτεία μόνο καθαρή έξοδο δε συνιστούν.
Κορυφαίο ζήτημα στην χώρα είναι και η ασφάλεια. Εδώ και τριάμιση χρόνια, κυβέρνηση και αντιπολίτευση μάχονται για τα όρια της ανοχής στην εγκληματικότητα. Εκτιμάται ότι όντως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα; Η κυβέρνηση πάντως επικαλείται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία δεν υπάρχουν σημαντικές μεταβολές από ότι συνέβαινε με άλλες κυβερνήσεις.
Η ασφάλεια είναι πράγματι κορυφαίο ζήτημα στη χώρα. Εξελίχθηκε σε τέτοιο λόγω των πολιτικών της Κυβέρνησης. Στο πεδίο ευθύνης του Υπουργείου Δικαιοσύνης και με ζητούμενο την αποσυμφόρηση των φυλακών νομοθετήθηκε η αποφυλάκιση κρατουμένων χωρίς άλλο κριτήριο παρά μόνο την παραμονή τους για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση βαρυποινιτών, οι οποίοι σε μεγάλα ποσοστά υποτροπίασαν.
Πέραν αυτού, όμως, εμπεδώθηκε στους επίδοξους εγκληματίες ένα αίσθημα ατιμωρησίας, το οποίο τους κατέστησε πιο επιρρεπείς στη διάπραξη ποινικά κολάσιμων πράξεων. Ταυτοχρόνως, καταργήθηκαν οι φυλακές τύπου Γ, όταν είναι παγκοίνως γνωστό, πως σε μεγάλο ποσοστό το οργανωμένο έγκλημα κατευθύνεται μέσα από τις κοινές φυλακές και πως μόνο οι φυλακές τύπου Γ μπορούν να αποτρέψουν το φαινόμενο αυτό. Στο πεδίο ευθύνης του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως αποφασίστηκε η κατάργηση της Ομάδας Δέλτα. Η απόφαση αυτή οδήγησε στην ανεξέλεγκτη δράση τόσο των αναρχικών μπαχαλάκηδων όσο και των γηπεδικών χούλιγκανς, αφού η Ομάδα Δέλτα ήταν η κατεξοχήν κατάλληλη δύναμη για τον περιορισμό τους. Επιπλέον, καθιερώθηκε μια προκλητική ανοχή προς την ακροαριστερή βία από την Ελληνική Αστυνομία κατόπιν εντολών της πολιτικής της ηγεσίας. Εδώ και τριάμισι χρόνια, επομένως, δε μάχονται για τα όρια της ανοχής στην εγκληματικότητα Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση αλλά Κυβέρνηση και κοινή λογική.
Το πρόβλημα είναι σοβαρό. Ως τέτοιο το αξιολογούν οι πολίτες. Η Κυβέρνηση παρά το μεγάλο ταλέντο της στην επιλεκτική επίκληση στοιχείων, τα οποία εξυπηρετούν την προπαγάνδα της, δεν πείθει κανέναν, πως η σημερινή κατάσταση δεν είναι δραματικά χειρότερη από αυτήν, την οποία παρέλαβε.
Αν και αυξάνονται σε κάθε νέα μέτρηση τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, φαίνεται ακόμα ένας δισταγμός στους πολίτες να δηλώσουν υπέρ των πρόωρων εκλογών. Τα γεγονότα αυξάνουν ή μειώνουν αυτή την πιθανότητα; Εσείς είστε υπέρ των πρόωρων εκλογών και γιατί;
Τα γεγονότα ούτε αυξάνουν ούτε μειώνουν την πιθανότητα πρόωρων εκλογών, αφού δεν φαίνεται να πτοούν τον Πρωθυπουργό και την εξουσιομανή παρέα του, οι οποίοι κινούνται με κριτήρια αμιγώς ιδιοτελούς συμφέροντος. Προσωπικά αν και είμαι από θέση κατά των πρόωρων εκλογών, τίθεμαι κατ’ εξαίρεση υπέρ αυτών στη σημερινή συγκυρία, καθώς θεωρώ την Κυβέρνηση τη χειρότερη της μεταπολίτευσης και την παραμονή της στην εξουσία εθνικά επιζήμια. Κάποιοι μας χαρακτήριζαν γραφικούς, όταν σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη ως νέου Προέδρου της ΝΔ, αρχίσαμε να ζητάμε πρόωρες εκλογές.
Αν, όμως, είχε εισακουστεί το αίτημά μας εγκαίρως, σήμερα δε θα συζητούσαμε ούτε για νέα περικοπή συντάξεων έως 18% ούτε για νέα μείωση αφορολογήτου στα 5680 ευρώ ούτε βεβαίως για μια συμφωνία με τα Σκόπια εμπεριέχουσα υποχωρήσεις, που όμοιες τους δεν τόλμησε ποτέ στο παρελθόν κανένας Πρωθυπουργός να διανοηθεί.
