Ο κ. Βίτσας παρατηρεί, ότι «η εξέλιξη των απειλών συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την διάδοση της γνώσης, που στις ημέρες μας τείνει να γίνεται χωρίς όρια και χωρίς κρατικά σύνορα. Μια πληροφορία ή ένα τεχνολογικό επίτευγμα μπορεί να έχει και αρνητική χρήση στα χέρια οργανώσεων και ατόμων που προτάσσουν τη βία που προκαλεί τρομοκρατία, που στο τέλος γίνεται αυτοσκοπός τους.
Η εξέλιξη των απειλών, οι σύγχρονες απειλές, οι ασύμμετρες απειλές έχουν συμβάλει τα τελευταία χρόνια καθοριστικά στην μετατόπιση και της ίδιας της αμυντικής βιομηχανίας και η τάση αυτή αναμένεται να ενταθεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι έχουν συρρικνωθεί τα συμβατικά οπλικά συστήματα, αλλά αυτά ολοένα και περισσότερο εντάσσονται σε πιο σύνθετους σχεδιασμούς, όπου λαμβάνονται υπόψιν και άλλες, μη στρατιωτικές παράμετροι. Παράλληλα, έχει αρχίσει συγχρόνως να μορφοποιείται μια τάση ανάπτυξης μη επανδρωμένων μέσων, εναέριων, χερσαίων και θαλάσσιων».
«Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ορθά προωθείται μια πολιτική επί της αμυντικής βιομηχανίας πάνω σε δύο άξονες. Αυτονομία, με την έννοια ότι η Ευρώπη να είναι ικανή να παράγει τα οπλικά συστήματα που έχει ανάγκη και συμπληρωματικότητα, με την έννοια να υπάρχει αγαστή συνεργασία ανάμεσα στις αμυντικές βιομηχανίες των χωρών μελών του ΝΑΤΟ και να εξασφαλίζεται η μεταφορά τεχνογνωσίας, αλλά και η συμβατότητα» προσθέτει.
Παράλληλα, ο κ. Βίτσας επισημαίνει την ανάγκη να υπάρξει συνεργασία μεταξύ της αμυντικής βιομηχανίας των μεγάλων χωρών με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις των μικρότερων χωρών, ώστε να μην οδηγηθούν τα πράγματα στην αλλοίωση της βιομηχανικής υποδομής των μικρότερων χωρών» «Σίγουρο είναι, πως χώρες που θα αναπτύσσουν με ταχύτητα νέες τεχνολογίες, σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, θα μεγαλώνουν τη συμμετοχή τους στο νέο καταμερισμό εργασίας που θα βρεθεί μπροστά μας σε μία δεκαετία».
Όσον αφορά την προοπτική της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας επαναλαμβάνει ότι απώτερος στόχος είναι η Ελλάδα, «ως χώρα πόλος γεωπολιτικής σταθερότητας, μέσα σε ένα ασταθές περιβάλλον» να αποτελέσει κέντρο υποστήριξης των οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ και των άλλων συμμάχων στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, μέσα από «ένα σταθερά αναπτυξιακό μοντέλο, φιλικό προς τους επενδυτές και κοινωνικά δίκαιο».
«Η ελληνική επικράτεια είναι η πύλη σε μια μεγάλη περιοχή, εντός της οποίας βρίσκονται οι αναπτυσσόμενες αγορές των χωρών της Βαλκανικής, της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Η οποιαδήποτε επένδυση πραγματοποιείται στην Ελλάδα έχει έναν πολλαπλασιαστή απόδοσης που της προσδίδει μια ιδιαίτερη δυναμική» παρατηρεί.
«Η χρόνια συνεργασία με τις ΗΠΑ, σε διακρατικό και επιχειρηματικό επίπεδο, είναι η βάση μιας νέας εκτίναξης της συνεργασίας. Δραστηριότητες, όπως industrial days, τα σεμινάρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για την διευκόλυνση δραστηριοποίησης και συνεργασίας ελληνικών και αμερικάνικων εταιρειών, δείχνουν ότι υπάρχει μπροστά μας ένα ανοιχτό πεδίο με μεγάλες προκλήσεις και προοπτικές».
«Έχουμε μπροστά μας την Ελλάδα μετά την κρίση. Την Ελλάδα με τους ανοιχτούς ορίζοντες για συνεργασίες και επενδύσεις. Αρκεί κάποιος να την γνωρίζει καλύτερα, να γνωρίζει καλύτερα όλο το φάσμα του παραγωγικού της δυναμικού και να το αξιοποιεί» καταλήγει.
