Για το βιβλίο του Μ. Γλέζου μίλησαν ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο φιλόλογος-συγγραφέας κ. Λαοκράτης Βάσσης, ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Βότσης.
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Νικόλαος Βούτσης, ανέφερε ότι «αυτό που σου δημιουργείται βλέποντας αυτό το βιβλίο είναι μια γροθιά σε μία τρέχουσα υποτίμηση, απαξίωση της γλώσσας, της μόρφωσης, της αγόρευσης. Είναι ένα καμπανάκι σε αυτήν την κατεύθυνση. Είναι μία παρακίνηση στον καθένα από μας, στα νεότερα παιδιά κυριότερα, ψάξτε να βρείτε, μάθετε να εκφραστείτε με τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας με το σύνολο των λέξεων, των νοημάτων, των λέξεων που αλληλεπικαλύπτει η μία την άλλη κ.λπ.».
Για τον Μανώλη Γλέζο, ο Πρόεδρος της Βουλής, ανέφερε ότι «ενώ ήταν και είναι σταθερά επί δεκαετίες με διάφορους τρόπους, σε διάφορους φορείς της Αριστεράς, ως πολιτικός της Αριστεράς είναι ένας πολιτικός που εκπέμπει την ανάγκη για ηγεμονία, για σύνθεση, για ενότητα, για συνύπαρξη, όχι για διχασμό. Είναι παρών συνεχώς, διαχρονικά όλες τις δεκαετίες από διάφορα μετερίζια, με διάφορους τρόπους, με τομές, με ρήξη στην πορεία του. Τώρα είναι παρών στο γίγνεσθαι καθημερινά. Αυτό εκπέμπει ήθος. Μια πολύ διαφορετική νοοτροπία και λογική για την ίδια την εξουσία σε όλες τις εκφάνσεις». Ο κ. Βούτσης παρατήρησε ακόμη, ότι ο Μ. Γλέζος έχει κάνει δύο παρεμβάσεις στη Βουλή γιατί δεν ανοίγει ο φάκελος της Κύπρου, όπως διαπίστωσε ο ίδιος ψάχνοντας στα Πρακτικά των συζητήσεων 1983-1988, ενώ «είναι παρών και στο υπαρκτό, το ζωντανό αίτημα των γερμανικών επανορθώσεων, καθώς έχει φτιαχτεί το πόρισμα της Βουλής και ο Μανώλης πιέζει, και σωστά, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να βγούμε έξω και να δώσουμε το πόρισμα στα ξένα Κοινοβούλια, να γίνει καμπάνια σε όλη την Ευρώπη, προσθέτοντας τη δική του οπτική, για να αναδείξουμε το τεράστιο ηθικό και ιστορικό φορτίο αυτής της υπόθεσης».
Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης αναφέρθηκε στην πολυσχιδή δραστηριότητα του Μ. Γλέζου, την οποία είχε την ευκαιρία να ζήσει και ως Πρόεδρος της Βουλής και ως Υπουργός Άμυνας λέγοντας ότι αποτελεί παράδειγμα για όλους μας και τόνισε ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση στέλνει το μήνυμα ότι παρόλες τις διαφορές μας μπορούμε να συζητάμε. Ο Μ. Γλέζος, είπε, διακρίθηκε ως συγγραφέας, ως δημοσιογράφος, ως πνευματικός άνθρωπος και ως ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς και το έργο του έχει αναγνωριστεί και τιμηθεί. «Το φαινόμενο των ακρωνυμίων, περιλαμβάνοντας τη χρήση αλλά και την άγνοιά τους από τους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν θα μπορούσε να μην το παρατηρήσει ο Μ. Γλέζος, λάτρης της ελληνικής γλώσσας και θεματοφύλακας της ελληνικής κληρονομιάς. Οι αγώνες του Μ. Γλέζου για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας είναι εξίσου σημαντικοί με τους αγώνες του για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. Τον ευχαριστούμε, η Ελλάδα τον χρειάζεται» τόνισε.
Ο φιλόλογος- συγγραφέας κ. Λαοκράτης Βάσης υπογράμμισε ότι τα «ΑΚΡΩΝΥΜΙΑ» είναι ένα έργο του Νέστωρα της πολιτικής ζωής. Αν δεν ξέρεις, είπε, το όνομα του συγγραφέα θα νομίζεις ότι είναι έργο μια μεγάλης ομάδας. Το βιβλίο, είπε, έχει χρηστική αξία και καλύπτει ένα κενό στη βιβλιογραφία μας, ενώ αναφέρθηκε και στην πολύπλευρη δραστηριότητα του Μ. Γλέζου που ξεκινάει από την ιστορία, τη γλώσσα, την ποίηση και καταλήγει στη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.
Ο ίδιος ο συγγραφέας Μανώλης Γλέζος ανάμεσα στα άλλα στην παρέμβασή του αναρωτήθηκε: «Γιατί είμαστε έθνος παρά τα 400 χρόνια οθωμανικής σκλαβιάς, γιατί συνεχίζουμε ως έθνος» και απάντησε:
«Πρώτον, γιατί μιλούσαμε την ίδια γλώσσα η οποία είναι ο συνδετικός κρίκος που ένωνε τους Έλληνες όπου και εάν βρίσκονταν.
Δεύτερον, ήταν η Λαϊκή Εξουσία αφού ο λαός συγκεντρώνονταν στην Εκκλησία του Δήμου, σε κοινές συνελεύσεις και αποφάσιζε.
Τρίτον, είναι τα ήθη και οι παραδόσεις που αποτελούν τον συνεκτικό ιστό που κρατούσε τον ελληνισμό αδούλωτο.
Τέταρτον, είναι ο κλήρος γιατί ο ελληνικός κλήρος, οι παπάδες ήταν δίπλα στο λαό.
Πέμπτον, ήταν η ιδεολογία της αντίστασης».
Ο Μ. Γλέζος τόνισε ότι για την έκδοση του βιβλίου συμφώνησε ο Ευ. Μεϊμαράκης και την ιδέα αυτή την υλοποιεί ο Ν. Βούτσης, ενώ αναφερόμενος στους κινδύνους που διατρέχει η γλώσσα μας είπε ότι αυτοί προέρχονται από την φτωχοποίηση της γλώσσας, την εντελώς αμόρφωτη ξενοποίησή της, την μονοσημαντότητά της και τη μηχανική γλώσσα.
Καταλήγοντας ανέφερε ότι «τις παραμονές των εκτελέσεων αγωνιστών ή τις παραμονές των μαχών κουβεντιάζαμε μεταξύ μας και λέγαμε ΄΄εάν εσύ ζήσεις, μην μας ξεχνάς. Όταν θα λες καλημέρα, θα λες και για μένα, όταν χορεύεις θα χορεύεις και για μένα, όταν θα πίνεις κρασί θα πίνεις και για μένα΄΄. Μπορώ εγώ να ξεχάσω; Το δυσκολότερο είναι ότι ζω ενώ άλλοι έχουν φύγει. Μπορώ να τους ξεχάσω; Ο καθένας από αυτούς έλεγε για παράδειγμα ότι θέλει να γίνει γεωλόγος ή ότι θέλει να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Έτσι εγώ επιθυμίες (τους) εκτελώ».
Κλείνοντας, είπε συγκινημένος: «Εάν πεθάνω, θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου για να κάνετε ό,τι πρέπει να κάνετε. Μην νομίζετε ότι θα γλυτώσετε από εμένα».
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Σιούφας, μέλη της Κυβέρνησης και αρκετοί βουλευτές.
