Επίσης γνωστό και κοινά αποδεκτό από άπαντες, πλην ελαχίστων ίσως ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου, είναι πως το σκάνδαλο των υποκλοπών, δηλαδή ο συνδυασμός υποκλοπών από την ΕΥΠ και από το παράνομο λογισμικό Predator κάποιων... ιδιωτών κατά πολιτικών αντιπάλων, υπουργών, Ενόπλων Δυνάμεων, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων, αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης.
Γιατί κάνουμε αυτές τις παραδοχές;
Διότι η επιλογή της κας Κωνσταντοπούλου να επαναφέρει τους ισχυρισμούς της ότι ο Αλέξης Τσίπρας, το 2015, διάβαζε τις αναφορές που του έστελνε η ΕΥΠ, ασχέτως των προθέσεών της, έχει ένα και μοναδικό αποτέλεσμα: Να σχετικοποιήσει το σκάνδαλο των υποκλοπών, να το κανονικοποιήσει και, ακόμα και στην περίπτωση που ευσταθούν οι ισχυρισμοί της, να εξισώσει τις αναφορές της Υπηρεσίας προς τον πρωθυπουργό της χώρας με παράνομες παρακολουθήσεις για σκοπούς που ουδεμία σχέση έχουν με την εθνική ασφάλεια. Με λίγα λόγια, προσφέρει εκ του αποτελέσματος άριστες υπηρεσίες σε έναν Πρωθυπουργό υπόλογο και στριμωγμένο από τις εξελίξεις.
Και όλα αυτά, την ημέρα που ο πρωτόδικα καταδικασθείς Ταλ Ντίλιαν επανέρχεται, εκβιάζοντας την κυβέρνηση και ξεκαθαρίζοντας πως έχει πουλήσει το κατασκοπευτικό λογισμικό του σε αυτήν.
Είναι από τις φορές που όποια και αν είναι η πρόθεση, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει: Στεγνό καθάρισμα...
Ν.Α.
