Κάθε Τετάρτη, το Κ-Report των Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα αποστέλλει στους συνδρομητές του «Γράμμα από την Τουρκία», κάτι για το οποίο φροντίζουν ο Ευάγγελος Αρεταίος και η Μαρία Ζαχαράκη. Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν το κείμενο για τον Τομ Μπάρακ, τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα με ευρύτερες αρμοδιότητες στη Μέση Ανατολή:
Ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, στενός συνεργάτης του Τραμπ, έχει πλέον αναδειχθεί σε σημαντικό δίαυλο αμερικανικής επιρροής, με διευρυμένη αρμοδιότητα που υπερβαίνει τα παραδοσιακά όρια ενός πρέσβη. Έχει, ωστόσο, προβληματίσει την Ουάσιγκτον με τις θέσεις του και τη συμπεριφορά του όσον αφορά την Τουρκία, αλλά και με τις παρεμβάσεις του στη Συρία, στο Ιράκ και στο ευρύτερο γεωπολιτικό μωσαϊκό της Μέσης Ανατολής, όπου η αμερικανική πολιτική φαίνεται να κινείται μεταξύ πραγματισμού και ασυντόνιστων ελιγμών.
Ο Αμερικανός πρόεδρος προχώρησε σε διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του, διατηρώντας τον Μπάρακ ως κεντρικό πρέσβη στην Τουρκία και ταυτόχρονα ως ειδικό απεσταλμένο για δύο ακόμη κρίσιμα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, σε Συρία και Ιράκ, σηματοδοτώντας μια πιο συγκεντρωτική και προσωποπαγή διπλωματική αρχιτεκτονική.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Διαφωνία Ρούμπιο: Η απόφαση μάλλον δεν άρεσε στον υπουργό εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, αφού την Παρασκευή είχε ανακοινώσει ότι ο Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία παύει να είναι ειδικός απεσταλμένος για τη Συρία. Ωστόσο, σε νέα δήλωσή του, το Σάββατο, ο Ρούμπιο τόνισε ότι ο Μπάρακ –μετά τις δηλώσεις Τραμπ– θα παραμείνει «ένας κεντρικός συνομιλητής για τη Συρία και ένας βασικός, έμπιστος συνεργάτης για το Ιράκ».
Στο υπόβαθρο της εξέλιξης Μπάρακ, διαγράφεται μια αντίληψη περί ενιαίου γεωπολιτικού θεάτρου από τον Τίγρη έως τον Ευφράτη, όπου η νέα αρχιτεκτονική εμπλοκής των ΗΠΑ υποδηλώνει μια στροφή σε ταχύτερες, συναλλακτικού τύπου διπλωματικές παρεμβάσεις, με έμφαση στην άμεση απόδοση πολιτικών αποτελεσμάτων αντί μακροπρόθεσμων σχεδιασμών.
Κούρδοι: Η διεύρυνση του ρόλου του Μπάρακ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους Κούρδους, όπου κυριαρχεί η δυσπιστία απέναντι στις θέσεις του για την αυτονομία και τον πολιτειακό πλουραλισμό στην περιοχή. Οι επικριτές του τον συνδέουν με μια γραμμή που περιορίζει τις κουρδικές φιλοδοξίες τόσο στη Συρία όσο και στα όρια του Ιράκ. Στο Ιράκ, ο Μπάρακ φαίνεται να εστιάζει στον περιορισμό της επιρροής φιλο-ιρανικών πολιτοφυλακών και στη διαχείριση των χρόνιων διαφορών μεταξύ Βαγδάτης και Κούρδων του Ερμπίλ.
Ισραήλ: Στο μέτωπο της ανατολικής Μεσογείου, η πολιτική του Μπάρακ έχει προκαλέσει επίσης αντιφατικές αντιδράσεις, ιδίως σε σχέση με το Ισραήλ και τον Λίβανο. Η πίεση που ασκεί στο Τελ Αβίβ για πιο συμβιβαστική στάση σε ζητήματα κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο και η παράλληλη ρητορική υπέρ του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ τροφοδοτούν κριτική και από τις δύο πλευρές.
Τουρκία: Η αναβάθμιση του Μπάρακ αντιμετωπίζεται με εμφανή ικανοποίηση, καθώς εκτιμάται ότι λειτουργεί ως δίαυλος προώθησης βασικών αιτημάτων της Άγκυρας. Η προσέγγισή του φέρεται να διευκολύνει τουρκικές επιδιώξεις σε ζητήματα εξοπλισμών, ενεργειακής πολιτικής και κουρδικής στρατηγικής, ενώ παράλληλα προσδοκά ότι είναι ο άνθρωπος που μπορεί να αναδιαμορφώσει τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον.
Ο Μπάρακ αναδεικνύεται σε κομβικό αλλά αμφιλεγόμενο φορέα της αμερικανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή. Η δράση του συμπυκνώνει μια νέα λογική εξωτερικής πολιτικής, όπου η προσωπική εμπιστοσύνη, η ταχύτητα αποφάσεων και η συναλλακτική διπλωματία υπερισχύουν των παραδοσιακών θεσμικών ισορροπιών, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα αυτής της στρατηγικής.
