Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» έχουν εδώ και καιρό σημειώσει τα αδιέξοδα της ηγεσίας της Χαριλάου Τρικούπη από τη στιγμή που ο κεντρικός της στόχος «ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα έστω και με μία ψήφο διαφορά», όπως όλα έδειχναν, δεν μπορούσε να επιτευχθεί. Πολύ περισσότερο που ο Ν. Ανδρουλάκης βρέθηκε εγκλωβισμένος στη στρατηγική της «αυτόνομης πορείας», μια στρατηγική που ουσιαστικά είχε ως στόχο τον διεμβολισμό των δυνάμεων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά, με αποτέλεσμα να παραχωρήσει και άλλο πολύτιμο έδαφος στον Αλέξη Τσίπρα για την επάνοδό του στην κεντρική πολιτική σκηνή και για να αποτελέσει τον βασικό αντίπαλο χώρο της ΝΔ. Η στήλη μάλιστα, προκαλώντας την οργή της Χαριλάου Τρικούπη, είχε ουκ ολίγες φορές προειδοποιήσει πως στις τότε συνθήκες ο στόχος για «πρώτη θέση έστω και με μία ψήφο διαφορά» ήταν σχετικά «διαχειρίσιμος», αφού καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί πως «κοντά στις εκλογές το κλίμα θα αλλάξει», στον τελικό προεκλογικό χρόνο όμως θα επέστρεφε μπούμερανγκ στους υποστηρικτές του. Ο Κώστας Τσουκαλάς, βλέποντας τη δυσκολία του εγχειρήματος, επιχείρησε προ μηνός να αλλάξει ανώδυνα τον στόχο, υποστηρίζοντας πως, ακόμα και αν δεν βγει πρώτο στις πρώτες εκλογές το ΠΑΣΟΚ, στις δεύτερες που θα ακολουθήσουν θα κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία και μάλιστα με διαφορά.
Η εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα, όμως, και οι δημοσκοπήσεις που (όλες) το φέρνουν δεύτερο κόμμα, με το ΠΑΣΟΚ να παλεύει για την τρίτη θέση με τη Μαρία Καρυστιανού, καθιστά τον στόχο της ηγεσίας της Χαριλάου Τρικούπη για «πρώτο κόμμα στις εκλογές έστω και με μία ψήφο» μη διαχειρίσιμο. Ήδη, η Χαριλάου Τρικούπη τρολάρεται, με φράσεις όπως «το ΠΑΣΟΚ τρίτο κόμμα έστω και με μία ψήφο διαφορά».
Η μη ύπαρξη πραγματικού ρεαλιστικού στόχου για τις εκλογές θα κοστίσει πολύ στην ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη. Και θα της στερήσει δυναμική για τη μάχη που θα δώσει για τη δεύτερη θέση. Το ερώτημα είναι αν διαθέτει εναλλακτικό στόχο, καθώς διαφορετικά θα ξεκινήσουν οι φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της. Τόσο σε επίπεδο στελεχών όσο κυρίως και σε επίπεδο ψηφοφόρων.
