Πρόσφατα έκλεισε ένας κύκλος δημοσκοπήσεων οι οποίες γίνονται πλέον από μεγάλα κανάλια κάθε μήνα, κάτι σαν «Βαρόμετρο» από το κάθε μέσο ενημέρωσης.
Κοινή διαπίστωση πως το κυβερνών κόμμα δεν ανακόπτει την πτώση, σταθεροποιείται και ...τσιμπάει και ελάχιστα λόγω -όπως προκύπτει από τις ίδιες τις μετρήσεις- των συμφωνιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το LNG και τους υδρογονάνθρακες.
Οι περισσότερες μετρήσεις μάλιστα δίνουν στη Νέα Δημοκρατία, μέσω της μεθόδου της «εκτίμησης ψήφου», πάνω από 30%.
Την ίδια στιγμή, όμως, όλα μα όλα τα ρεπορτάζ, ακόμα και των πιο φιλοκυβερνητικών μέσων, αναφέρουν πως στόχος του Μαξίμου είναι το κυβερνών κόμμα να φτάσει αρχικά το 28,31% των ευρωεκλογών και εν συνεχεία, όταν μπουν στην τσέπη των πολιτών τα μέτρα της ΔΕΘ, να διεκδικήσει το 30% -και πάντα αν δεν τύχει κάτι άλλο, όπως πχ αν δεν ανοίξει νέες πληγές η νέα δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Δημιουργείται λοιπόν ένα ερώτημα: Δεν πιστεύει το Μαξίμου το ποσοστό 30% που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις; Γιατί πώς αλλιώς να ερμηνευτεί πως η κυβέρνηση αναζητεί -έστω και σε πρώτη φάση- το 28,31% των ευρωεκλογών;
Θα πείτε πως στελέχη των εταιριών δημοσκοπήσεων παραδέχονται (ή και «προειδοποιούν») δημοσίως πως η μέθοδος της «εκτίμησης ψήφου» «δεν είναι απολύτως ασφαλής».
Όντως το πράττουν, αλλά τότε μήπως δεν έπρεπε να την υιοθετούν; Σε κάθε περίπτωση, αν το κυβερνών κόμμα λαμβάνει το 30%, μάλλον μέσω διπλών εκλογών θα μιλούσε για αυτοδυναμία, στόχος όμως που σήμερα φαντάζει ως μακρινό όνειρο!
