Αιχμηρή κριτική για τις 308.605 διαγραφές αιώνιων φοιτητών ασκεί η βουλευτής της Νέας Αριστεράς Μερόπη Τζούφη τονίζοντας ότι η εφαρμογή αυτού του μέτρου είναι μια πολιτική επιλογή με ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο.
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά «η κυβέρνηση εφαρμόζει μια πολιτική κοινωνικής εκκαθάρισης στα δημόσια Πανεπιστήμια. Οι διαγραφές δεν λύνουν κανένα πραγματικό πρόβλημα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Δεν αντιμετωπίζουν την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις προσωπικού, την ανυπαρξία φοιτητικής μέριμνας και στέγης. Αντίθετα, στοχοποιούν τους εργαζόμενους φοιτητές, όσους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, όσους πάλεψαν να σπουδάσουν μέσα σε συνθήκες φτώχειας, ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης, προβλημάτων υγείας και οικογενειακών υποχρεώσεων.Το επιχείρημα του «κόστους» είναι προσχηματικό. Οι ανενεργοί φοιτητές δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό που πραγματικά ενοχλεί την κυβέρνηση είναι η ύπαρξη ενός δημόσιου Πανεπιστημίου ανοιχτού, μαζικού και κοινωνικά ζωντανού.»
Διαγραφές φοιτητών για να βρεθεί πελατεία για τα ιδιωτικά ΑΕΙ
Παράλληλα η κα Τζούφη τονίζει ότι «η επιλογή αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Έρχεται σε συνέχεια της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, των πειθαρχικών διώξεων, της αστυνόμευσης των ΑΕΙ και της θεσμικής προώθησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Είναι η ίδια στρατηγική: πρώτα απαξιώνεις το δημόσιο, μετά παρουσιάζεις το ιδιωτικό ως τη «μόνη λύση». Η κυβέρνηση επιδιώκει ένα Πανεπιστήμιο πειθαρχημένο, με φοιτητές που «τρέχουν και δεν φτάνουν», με τη διαγραφή να αιωρείται διαρκώς ως απειλή και την καταστολή ως απάντηση στις αντιδράσεις. Όχι έναν χώρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής κινητικότητας. Η Νέα Αριστερά στέκεται απέναντι σε αυτή την πολιτική. Υπερασπίζεται το δημόσιο Πανεπιστήμιο ως κοινωνικό δικαίωμα και όχι ως προνόμιο. Γιατί η Παιδεία δεν είναι κόστος - και οι ζωές των νέων δεν είναι «παράπλευρες απώλειες» μιας ιδεοληπτικής και νεοφιλελεύθερης ατζέντας.»



























