Για ουκ ολίγους λόγους ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει την Πλεύση Ελευθερίας-Ζωή Κωνσταντοπούλου ως αντίπαλο.
Πρώτος και κυριότερος ότι ...δεν μπορεί να κάνει αλλιώς! Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μέσα σε λίγους μήνες τριπλασίασε τα ποσοστά του κόμματός της, με αποτέλεσμα να εδραιωθεί στη δεύτερη θέση, εκτοπίζοντας το ΠΑΣΟΚ και θέτοντας την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη ενώπιον μεγαλύτερης κρίσης.
Δεύτερος λόγος είναι ότι το Μαξίμου εκτιμά ότι με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου το δίλημμα της κυβερνησιμότητας που θα στηθεί στις κάλπες θα έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και περισσότερα κέρδη αν αντίπαλος ήταν το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό όχι μόνο λόγω των «αντισυστημικών» θέσεων που σε μια σειρά θέματα έχει η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, αλλά και γιατί δεν διαθέτει πρόσωπα για να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει αποτελεσματικά, καθώς το κόμμα της παραμένει σχεδόν μονοπρόσωπο. Και επιπλέον δεν διαθέτει θέσεις ή επεξεργασμένο πρόγραμμα σε θέματα όπως πχ η εξωτερική πολιτική και η άμυνα, η ευρωπαϊκή πολιτική κοκ.
Τρίτος λόγος ότι το Μαξίμου με ισχυρή τη Ζωή Κωνσταντοπούλου αποκλείει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη δημιουργία ενός «προοδευτικού μετώπου» απέναντί του. Όλες οι μετρήσεις δείχνουν πως η Πλεύση Ελευθερίας ακόμα και αν δει τις δυνάμεις της να μειώνονται, πολύ δύσκολα θα ξεφουσκώσει και θα πέσει ξανά σε μονοψήφια ποσοστά. Και αυτό καθώς ψηφίζεται από κοινωνικά στρώματα που δύσκολα θα ψηφίσουν άλλα κόμματα-πχ μεταξύ των νέων η Πλεύση Ελευθερίας είναι πρώτο κόμμα. Επιπλέον διαθέτει, σύμφωνα πάντα με όλες τις μετρήσεις, μια πολύ σημαντική δεξαμενή ψηφοφόρων- και όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και από τη Νέα Δημοκρατία, το κόμμα Κασσελάκη και την ...Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου! Με δεδομένη, αν και ακατανόητη, στρατηγική της «αυτόνομης πορείας» του ΠΑΣΟΚ που έχει επιλέξει ο Νίκος Ανδρουλάκης, είναι κατανοητή πως με ισχυρή Πλεύση Ελευθερίας η «προοδευτική αντιπολίτευση» δεν έχει καμία δυνατότητα εκλογικής ενοποίησης έναντι του Μητσοτάκη.
Τέταρτος λόγος ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου στερείται συμμαχιών, γεγονός που καθιστά ακόμα πιο δύσκολο να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει ακόμα και στην απίθανη- με τα σημερινά δεδομένα- περίπτωση που η Πλεύση Ελευθερίας αναδεικνυόταν πρώτο κόμμα!
Σαφώς και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το Μαξίμου θα μπορέσει να επιλέξει αντίπαλο ως τις κάλπες. Φαίνεται και από το γεγονός πως αρχικά είχε επιλέξει το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά η επιλογή δεν ευδοκίμησε, καθώς η αντιπολίτευση της ηγεσίας της Χαριλάου άρχισε να ενοχλεί, ενώ εν συνεχεία το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης άρχισε να χάνει τη -δημοσκοπική- δεύτερη θέση από την Πλεύση Ελευθερίας. Επιπλέον αν το Μαξίμου ήταν τόσο ισχυρό θα ανέβαζε τα ποσοστά της ΝΔ, τα οποία εξακολουθούν και είναι κάτω από το χαμηλό ποσοστό των ευρωεκλογών!
ΥΓ: Ανεξαρτήτως των παραπάνω η αντιπολίτευση θα πρέπει να ντρέπεται που ο αντίπαλός της -και μάλιστα στα κάτω του- την παίζει σαν τη γάτα με το ποντίκι!
(Το κείμενο έχει γραφτεί για την εφημερίδα «Απογευματινή» της Δευτέρας)
