Στην πολιτική το τάιμινγκ είναι από τους καθοριστικότερους παράγοντες μιας επιτυχούς κίνησης. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά είχαν ίσως την τελευταία ευκαιρία να συγκροτήσουν ενιαία κοινοβουλευτική ομάδα και να επαναφέρουν το χώρο τους στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης όπως τους ψήφισε ο λαός στις τελευταίες εκλογές, αλλά και να προετοιμάσουν το κλίμα για κοινή κάθοδο στις κάλπες είτε με ενιαίο κόμμα είτε με ένα σχήμα όπως το Κίνημα Αλλαγής της Φώφης Γεννηματά.
Η ακατανόητη και «αυτοκτονική» -κατά την άποψη του υπογράφοντα- απόφαση της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς να μην παραστεί στην τέταρτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και να μην ψηφίσει τη Λούκα Κατσέλη ουσιαστικά τελειώνει αυτή την προοπτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα πλησιάσει διψήφιο ποσοστό και η Νέα Αριστερά δεν δείχνει πετύχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Η Νέα Αριστερά, μάλιστα, θα κινδυνεύσει και με διάσπαση, καθώς οι πληροφορίες φέρουν στελέχη της να προτίθενται προϊόντος του χρόνου να αναζητήσουν αλλού την προοπτική τους.
Κανείς δεν αντιλέγει ότι το εγχείρημα της ενοποίησης ήταν εύκολο, ιδίως σε χώρους που προτάσσουν τη διαφωνία από τη σύνθεση και που οι προσωπικές αντιπαλότητες προσωποποιούνται. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως μεγαλύτερη δύναμη θα πρέπει να ήταν πιο «γενναιόδωρος», ενώ η Νέα Αριστερά να μην ρέπει προς τον αριστερισμό.
Δυστυχώς πολύ σπουδαίοι άνθρωποι αποφάσισαν να μας εκπλήξουν δυσάρεστα!
ΥΓ1: Και τώρα, πώς θα ζητούν από τον Νίκο Ανδρουλάκη ανασύνθεση του χώρου; Ίδια τακτική εφαρμόζουν- ο Ανδρουλάκης μάλιστα έχει και ποσοστά που φτάνουν -σύμφωνα με τις μετρήσεις- αυτή τη στιγμή και το 17%...
ΥΓ2: Θα επανέλθουμε επί του θέματος...
