Παρά την οικονομική εξάντληση των ελληνικών ιδρυμάτων με συνεχείς περικοπές στον προϋπολογισμό τους, το υψηλό επίπεδο αρκετών σχολών ήταν αυτό που ώθησε κάποιους στο να προτείνουν την κοστολόγησή του, ώστε να μη διαρρέει το φοιτητικό δυναμικό σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Υπενθυμίζουμε βέβαια ότι στο παρελθόν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κάθετα αντίθετος με τη θέσπιση της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, όμως σήμερα σκέφτεται άλλα.
Η κυβέρνηση συζήτησε αλλά φαίνεται ότι θα προσπεράσει αυτή την πρόταση κι έχοντας πάντα σε πρώτο πλάνο το ζήτημα των διδάκτρων, προτιμάει αντί να «αγγίξει» τη δημόσια και δωρεάν Παιδεία, να στραφεί στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και να το ενισχύσει με επιπλέον προγράμματα, άρα επιπλέον δίδακτρα. Αλλωστε, με την ανάληψη των καθηκόντων της η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου επιχείρησε αναβάθμιση του ΕΑΠ και άνοιγμα των προγραμμάτων σπουδών του σε περισσότερους υποψηφίους. Κάποιοι σχολιάζουν δηκτικά στον «Ε.Τ.» ότι αυτό θα συνοδευτεί και από επιπλέον προσλήψεις.
Σε μια περίοδο που η συζήτηση για κατάργηση των Πανελλαδικών φουντώνει, με τον πρόεδρο του διαλόγου Αντώνη Λιάκο να έχει ανοίξει το θέμα εδώ και καιρό κάνοντας λόγο για μερική ή ολική αποσύνδεση του Λυκείου από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και αντικατάσταση των Πανελληνίων από άλλες μορφές εξετάσεων, η πρόταση αυτή έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία και «πάγωσε» ακόμα και κάποια στελέχη της Κουμουνδούρου.
Η διεύρυνση των εισακτέων, ειδικότερα σε περιζήτητες και υψηλού επιπέδου σχολές, έχει συζητηθεί αρκετές φορές, το αγκάθι όμως της χαμηλής χρηματοδότησης και της συνεπακόλουθης άρνησης των πανεπιστημίων -κυρίως των κεντρικών- να «βουλιάξουν» από φοιτητές, έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο.
Σε συνδυασμό με τον περιορισμό των μετεγγραφών έπειτα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, τις σθεναρές αντιδράσεις των κεντρικών ιδρυμάτων για διεύρυνση του αριθμού εισακτέων ή των μετεγγραφών, την ελλιπή κρατική χρηματοδότηση στα πανεπιστήμια που φέτος ψαλιδίστηκε ακόμα 20% αλλά και τη συνεχιζόμενη εκροή -παρά την κρίση- πολλών σπουδαστών προς το εξωτερικό για να φοιτήσουν στο αντικείμενο που τους ενδιαφέρει, αυτή η πρόταση δεν βρήκε τελικά ευήκοα ώτα ούτε στο κυβερνών κόμμα.
Η ιδέα ήταν να δοθεί η δυνατότητα σε υποψηφίους που δεν κατάφεραν να πετύχουν στις εισαγωγικές εξετάσεις, να εισαχθούν στη σχολή της επιλογής τους πληρώνοντας χρηματικό αντίτιμο, μια και το επίπεδο των ελληνικών σχολών παραμένει υψηλό και οι επιδόσεις τους τοποθετούν πολλά ιδρύματα της χώρας σε υψηλές θέσεις σε διεθνείς λίστες. Με αυτό τον τρόπο, θα περιοριζόταν και η εκροή σπουδαστών -άρα και εμβασμάτων- στο εξωτερικό και θα δινόταν και η απαραίτητη χρηματοδότηση στα ιδρύματα που πνίγονται από φοιτητές αλλά στερούνται χρημάτων.
