Οι μαθητές της Γαύδου από τη φετινή σχολική χρονιά που ξεκινά στις 11 Σεπτεμβρίου θα εγκαινιάσουν τον θεσμό των αυτόνομων τάξεων, μια καινοτομία που εμπνεύστηκε και υλοποιεί για πρώτη φορά φέτος το Υπουργείο Παιδείας.
Οι αυτόνομες τάξεις αποτελούν μια προσπάθεια συγκερασμού δια ζώσης και εξ αποστάσεως διδασκαλίας με τελικό στόχο οι μαθητές απομακρυσμένων περιοχών να μένουν στον τόπο τους και να παρακολουθούν τα μαθήματά τους ακόμη και αν δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων για να τους διδάξουν τα μαθήματα της ύλης.
Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε το αρμόδιο Υπουργείο η Γαύδος (2024) και οι Αρκιοί (2025) γίνονται οι δυο πρώτες απομακρυσμένες περιοχές που αποκτούν σχολεία με φυσική παρουσία τριών εκπαιδευτικών, βασικών ειδικοτήτων, σε συνδυασμό με σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση για όλα τα υπόλοιπα μαθήματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ουσιαστικά οι υπάρχοντες εκπαιδευτικοί στις περιοχές αυτές θα καλύπτουν τις βασικές διδακτικές ανάγκες όμως για τα μαθήματα που απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις και υπάρχει ζήτημα ως προς την διδασκαλία τους, θα πραγματοποιείται μάθημα εξ αποστάσεως σε πρώτο χρόνο μέσω της πλατφόρμας του Ψηφιακού Σχολείου.
Οι αυτόνομες τάξεις φέρνουν μια νέα πραγματικότητα στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι
Kαι μπορεί από πλευράς Υπουργείο Παιδείας να τονίζεται με πανηγυρικό τρόπο ότι με τις αυτόνομες ταξεις οι μαθητές, παραμένοντας στον τόπο διαμονής τους, αποκτούν πρόσβαση στην εκπαίδευση εντούτοις υπάρχει ο αντίλογος που πυροδοτεί τροφή για σκέψη.
Με την λύση που βαφτίστηκε ως αυτόνομες τάξεις ουσιαστικά η ηγεσία του Υπουργείου αντί να στείλει μόνιμους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς σε απομακρυσμένες περιοχές επιλέγει την σαφώς φθηνότερη τηλεκπαίδευση. Και κάπου εδώ ξεκινούν οι αντιδράσεις. Από πότε η υποκατάσταση των σχολικών αιθουσών από την τηλεκπαίδευση αποτελεί εκπαιδευτική καινοτομία; Η σχολική τάξη με την φυσική παρουσία καθηγητή αποτελεί μια δομημένη διαδικασία που ικανοποιεί και κοινωνικές ανάγκες και επ΄ουδενί δεν είναι το ίδιο το μάθημα από μια οθόνη.
Και φυσικά εν έτει 2024 φαντάζει αστείο να θεωρείται κανονικότητα η κατάργηση του ζωντανού μαθήματος στη τάξη που λειτουργεί και ως χώρος συλλογικής μάθησης και κοινωνικοποίησης και η αντικατάστασή του από αδιαμεσολάβητη μάθηση μέσω μιας οθόνης.
