Τι κι αν διανύουμε τον Ιούλιο και τα σχολεία είναι κλειστά; Το Υπουργείο Παιδείας δεν σταματά να σχεδιάζει αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, δίνοντας για διαβούλευση το περίφημο νομοσχέδιο που προβλέπει και επίσημα την καθιέρωση Ψηφιακού Σχολείου και Φροντιστηρίου καθώς και μια σειρά από μέτρα στήριξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στις απομακρυσμένες περιοχές.
Εκ πρώτης όψεως και σε γενικές γραμμές το νομοσχέδιο υπηρετεί το όραμα του Υπουργού Παιδείας για ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης και αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου αξιοποιώντας τα ψηφιακά μέσα και τη δύναμη της τεχνολογίας που παρέχει μια σειρά από εργαλεία που δίνουν μια σύγχρονη διάσταση στη διδασκαλία. Όπως τονίζεται από πλευράς Υπουργείου το νομοσχέδιο φέρνει μια σειρά από καινοτομίες και εργαλεία στην εκπαιδευτική διαδικασία για να βελτιωθούν αφενός η ποιότητα της διδασκαλίας και αφετέρου η μάθηση των μαθητών.
Χαρακτηριστικά ο κ. Πιερρακάκης είχε μιλήσει για «πολιτικές που αξιοποιούν τα ψηφιακά μέσα για να βελτιώσουν το σχολείο επικουρικά. Η σχέση καθηγητή, δασκάλου και μαθητή είναι ο πυρήνας της εκπαίδευσης και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Η τεχνολογία είναι κάτι που βοηθάει. Αξιοποιούμε αυτά τα μέσα και ορίζουμε μία νέα στρατηγική» προωθώντας τις αλλαγές που πλέον είναι ένα βήμα πριν φτάσουν για ψήφιση στη Βουλή.
Τι είναι το «ψηφιακό σχολείο» που… έρχεται από Σεπτέμβρη
Ο περίφημος ψηφιακός εκπαιδευτικός εκσυγχρονισμός θα επέλθει με τη δημιουργία και ανάπτυξη ψηφιακής εκπαιδευτικής πύλης (ψηφιακό σχολείο), τη λειτουργία ψηφιακού φροντιστηρίου με την παροχή βιντεομαθημάτων για τους μαθητές από την Ε Δημοτικού έως και την Γ΄ Λυκείου όπου θα μπορούν να ανατρέχουν για περαιτέρω διευκρινίσεις για τα μαθήματα του σχολείου αλλά και με την οργάνωση και τη λειτουργία αυτόνομων τάξεων Γυμνασίου σε απομακρυσμένες περιοχές, στις οποίες δεν πληρούνται τα κριτήρια για την ίδρυση Γυμνασίου για τη διευκόλυνση των μαθητών των απομακρυσμένων – ορεινών περιοχών στο γυμνάσιο και την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης με την παράλληλη αξιοποίηση και της εξ αποστάσεως σύγχρονης διδασκαλίας για τα μαθήματα που δεν θα υπάρξει κάλυψη από αναπληρωτή καθηγητή.
Μάλιστα ειδικά για το ψηφιακό φροντιστήριο προβλέπονται δύο διαφορετικές πτυχές α) με τη μορφή σύγχρονης και ασύγχρονης εκπαίδευσης (ψηφιακό φροντιστήριο) και αφορά στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου (ΓΕ.Λ.) και των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑ.Λ.), καθώς και της Δ΄ τάξης του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ.) και β) με τη μορφή της ασύγχρονης εκπαίδευσης σε μαθητές της Ε’ και Στ’ τάξης του Δημοτικού
σχολείου, σε μαθητές όλων των τάξεων του Γυμνασίου και σε μαθητές της Α΄ και Β΄ τάξης των ΓΕ.Λ., ΕΠΑ.Λ., καθώς και της Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξης του ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ.
Μπορείτε να δείτε αναλυτικά το πλήρες νομοσχέδιο πατώντας εδώ
Στόχος των προωθούμενων αλλαγών όπως διατείνεται το Υπουργείο είναι μεταξύ άλλων η στήριξη της διαδικασίας της μάθησης, η αποφυγή της δημιουργίας γνωστικών κενών και η βελτίωση της απόδοσης των μαθητών, η στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων, καθώς και των μαθητών απομακρυσμένων και ακριτικών περιοχών.
Tηλεκπαίδευση και ψηφιακά μπαλώματα στις ακριτικές περιοχές αντί διορισμού αναπληρωτών
Αναμφίβολα το σκεπτικό πάνω στο οποίο δομούνται οι αλλαγές στην εκπαίδευση είναι σωστό δεδομένου ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου το ελληνικό σχολείο να υιοθετήσει πρακτικές που ακολουθούν και άλλες χώρες αξιοποιώντας την τεχνολογία και το διαδίκτυο. Ο σκεπτικισμός ξεκινά από τη στιγμή που ψάχνουμε πατέντες να καταργήσουμε την έννοια των αναπληρωτών καθηγητών στις απανταχού ακριτικές περιοχές και πλασάρεται από πλευράς Υπουργείου η λύση της τηλεκπαίδευσης.
Όπως αναφέρεται στο επίμαχο νομοσχέδιο δύναται, σε απομακρυσμένες – ορεινές περιοχές, όπου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ίδρυσης Γυμνασίου, να λειτουργεί αυτόνομη τάξη, η οποία υπάγεται στο πλησιέστερο προς αυτό Γυμνάσιο. Στην αυτόνομη τάξη του Γυμνασίου τοποθετούνται κατ’ ελάχιστον τρεις (3) εκπαιδευτικοί από τους κλάδους/τις ειδικότητες ΠΕ02, ΠΕ03, ΠΕ04 και ΠΕ86, οι οποίοι διδάσκουν τα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος, τα οποία ανατίθενται με βάση τον κλάδο/ειδικότητά τους.
Με απόφαση του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δύναται να προβλέπεται συμπληρωματική διδασκαλία, μέσω σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης από εκπαιδευτικούς του πλησιέστερου Γυμνασίου, στο οποίο υπάγεται η αυτόνομη τάξη, για τα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος, που δεν δύνανται να διδαχθούν από τους εκπαιδευτικούς, που υπηρετούν στην αυτόνομη τάξη του Γυμνασίου.
Οπότε τι αντιλαμβανόμαστε από αυτές τις γραμμές; Ότι με εύσχημο τρόπο πλασάρεται η τηλεκπαίδευση αντί να καλυφθούν τα κενά από εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων και οι μαθητές να μην στερούνται ούτε μιας διδακτικής ώρας. Η τηλεκπαίδευση δεν είναι πανάκεια στα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης. Είναι ένα μπάλωμα και τίποτα παραπάνω, ας μην γελιόμαστε.
Από πότε η υποκατάσταση των σχολικών αιθουσών από την τηλεκπαίδευση αποτελεί εκπαιδευτική καινοτομία; Η σχολική τάξη με την φυσική παρουσία καθηγητή αποτελεί μια δομημένη διαδικασία που ικανοποιεί και κοινωνικές ανάγκες και επ΄ουδενί δεν είναι το ίδιο το μάθημα από μια οθόνη. Σε καμία περίπτωση δεν συμφωνούμε με το να θεωρηθεί κανονικότητα η κατάργηση του ζωντανού μαθήματος στη τάξη που λειτουργεί και ως χώρος συλλογικής μάθησης και κοινωνικοποίησης και αντικατάσταση του κανονικού μαθήματος από αδιαμεσολάβητη μάθηση μέσω μιας οθόνης.
Εξάλλου και οι ίδιοι εκπαιδευτικοί παρατηρούν με δυσπιστία την εν λόγω διάταξη κάνοντας λόγο για επικοινωνιακά «πυροτεχνήματα» και υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Ελπίζουμε η διαβούλευση να οδηγήσει σε αναθεώρηση των επίμαχων σημείων προς όφελος της εκπαίδευσης.
