Η πάγια αρχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής συνίσταται στην αποφυγή εντάσεων επί του πεδίου και στην ανάδειξη της τουρκικής επιθετικότητας στους διεθνείς οργανισμούς και στα διακρατικά fora. Και ορθώς. Όμως, τί έπραξαν οι κ.κ. Μητσοτάκης, Γεραπετρίτης και Δένδιας προς την ως άνω κατεύθυνση στο πλαίσιο ενός εκ των σημαντικότερων τέτοιων οργανισμών, όπως το ΝΑΤΟ; Ποια ήταν η ατζέντα της Αθήνας κατά τη Σύνοδο της Άγκυρας και τί διεκδίκησε;
Η γεωπολιτική αστάθεια των τελευταίων ετών στην Ανατολική Ευρώπη και στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή έχει ωθήσει πρωτίστως τις Η.Π.Α. να προβάλουν ισχύ λαμβάνοντας διευκολύνσεις από την Ελλάδα τόσο σε διπλωματικό επίπεδο όσο και σε εκείνο της παραχώρησης στρατιωτικών εγκαταστάσεων και αδειών διέλευσης. Την ίδια στιγμή, κρίσιμης σημασίας πολεμικό υλικό για τη χώρα μας έχει σταλεί στην Ουκρανία, μια ελληνική συστοιχία Patriot εξακολουθεί να επιχειρεί στη Σαουδική Αραβία, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό έχει δηλώσει παρόν από την πρώτη φάση της πολεμικής κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ερυθρά Θάλασσα, ευθυγραμμιζόμενο πλήρως με τις δυτικές γεωστρατηγικές προτεραιότητες.
Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία έχει υποστηρίξει παντοιοτρόπως τη δράση της Χαμάς, ενώ στο ουκρανικό μέτωπο έχει – μεταξύ άλλων – διοχετεύσει ρωσικό φυσικό αέριο μέσω του αγωγού Turkstream παρακάμπτοντας τις δυτικές κυρώσεις και στηρίζοντας έτσι την πολεμική οικονομία της Μόσχας. Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Ερντογάν εξασφάλισε τη συγκατάθεση της Ουάσιγκτον για την πώληση κινητήρων για τα «τουρκικής κατασκευής» αεροσκάφη 5ης γενιάς ΚΑΑΝ, ενώ εισέπραξε και πλήθος φιλοφρονήσεων από τον κ. Τραμπ, έως και υποσχέσεων για την επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F35.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το πιο ανησυχητικό, μάλιστα, αφορά την απόφαση εγκαθίδρυσης δύο νέων στρατηγείων του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη και στην Αττάλεια, προκειμένου να επιτηρούνται τα Στενά και η Ανατολική Μεσόγειος αντίστοιχα. Η λογική της τήρησης ισορροπιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ανήκει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, καθώς μέχρι πρότινος οι Η.Π.Α. θα μεριμνούσαν για το διαμοιρασμό τουλάχιστον των εν λόγω νατοϊκών ωφελημάτων. Για ποιο λόγο η – κατά τα λοιπά «σύμμαχος» – Ελλάδα να μη φιλοξενήσει τουλάχιστον το ένα εκ των δύο στρατηγείων, δεδομένου ότι η Κρήτη ή και τα Δωδεκάνησα παρέχουν τη δυνατότητα άσκησης εποπτείας στην Ανατολική Μεσόγειο και η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί πλήρως στις συμβατικές – και πλέον αυτών – υποχρεώσεις της έναντι του ΝΑΤΟ; Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. επιβεβαιώνει, για ακόμη μια φορά, ότι η εγκατάσταση της συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο αποτέλεσε απλό και βραχύβιο επικοινωνιακό πυροτέχνημα, προς όφελος αποκλειστικά αλλογενών συμφερόντων.
Η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης είναι οφθαλμοφανής καθώς, αντί ο κ. Μητσοτάκης να προωθήσει την ενίσχυση της θέσης της Ελλάδας στο περιφερειακό σύστημα ασφαλείας μέσω και της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, προτίμησε να προτάξει ως «επιτυχία» την έναρξη της εκπαίδευσης των Ελλήνων πιλότων στα F35 εντός του 2027! Διαφήμισε, δηλαδή, τον ήδη υπάρχοντα οδικό χάρτη της συμμετοχής της πατρίδας στο πρόγραμμα των αμερικανικών αεροσκαφών 5ης γενιάς, επειδή δεν είχε τίποτα άλλο και νεότερο να πει για την παρουσία του – ή μάλλον απουσία του – στην Άγκυρα.
Ο κ. Μητσοτάκης πήγε στην Άγκυρα, είδε και απήλθε, όπως ακριβώς πράττει επί 7 συναπτά έτη ζημιώνοντας τη διεθνή θέση της πατρίδας μας και υπονομεύοντας τις προοπτικές θεσμικής υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων. Έλαμψε διά της απουσίας του, όσο η Τουρκία κατάφερνε να αποκομίζει πολλαπλά γεωστρατηγικά οφέλη, εξέλιξη ανεπίτρεπτη ενόσω ο τουρκικός αναθεωρητισμός βρίσκεται σε έξαρση και η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση προετοιμάζεται να επικυρώσει διά νόμου τις διεκδικήσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας».
(Ο Γιάννης Σαρακιώτης είναι Δικηγόρος – Βουλευτής Φθιώτιδας)
