Η συζήτηση για το κράτος δικαίου είναι για πολλούς μια «ντεμοντέ» συζήτηση. Η κρίση των θεσμών, η ποιότητα της δημοκρατίας, η εργαλειοποίηση του Συντάγματος, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης απασχολούν συνεχώς την επικαιρότητα τα τελευταία 7 χρόνια, αλλά όπως λένε τα γνωστά κυβερνητικά παπαγαλάκια ….«οι πολίτες ασχολούνται κυρίως με την τσέπη τους και την καθημερινότητα».
Συνεπώς, τα κυβερνητικά στελέχη απαξίωσαν το γεγονός, ότι το άρθρο 86 του Συντάγματος χρησιμοποιήθηκε ως κομματική «ασπίδα και ασυλία» για αρκετούς υπουργούς. Επίσης, δεν έδωσαν σημασία στα αίσχη που έγιναν στην υπόθεση των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, του εγκλήματος των Τεμπών κλπ.
«Ο κόσμος ενδιαφέρεται για την τσέπη του», επαναλαμβάνουν δημοσίως οι υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και ξαφνικά, εμφανίζεται μια αχτίδα φωτός από τη Δικαιοσύνη, που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες με την ιστορική απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου(6/2026), που λέει ότι ο εκτοκισμός θα πρέπει να γίνεται στο ποσό της δόσης του δανείου και όχι στο σύνολο του κεφαλαίου.
Η εφαρμογή της απόφασης και μάλιστα αναδρομικά σημαίνει σημαντική ελάφρυνση για χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, που βρίσκονται υπό διωγμό από τα funds και τις τράπεζες. Η Δικαιοσύνη έκρινε και μάλιστα στον ανώτατο βαθμό, ότι οι συμπεριφορές από κάθε λογής «κοράκια» είναι παράνομες και καταχρηστικές.
Και τι απαντά η κυβέρνηση, όταν παραλαμβάνει τη σχετική απόφαση;
«Θα την μελετήσουμε και θα την ...ερμηνεύσουμε!».
Και τι είναι η απόφαση του δικαστηρίου για να χρειάζεται ερμηνεία…;
Γνωμοδότηση;! Αναρωτιέται με απορία όλος ο νομικός κόσμος.
Μα, «δεν είναι καθαρή η απόφαση» λέει με στόμφο στον Οικονομικό Ταχυδρόμο ο κος Στουρνάρας παίρνοντας θέση υπέρ των funds(εδώ το …κέντρο μάλλον ταυτίστηκε με τη …Δεξιά).
Όμως μια οργανωμένη Πολιτεία έχει συνταγματική υποχρέωση να συμμορφώνεται πλήρως και άμεσα με τις δικαστικές αποφάσεις. Η υποχρέωση αυτή αποτελεί πυρήνα του Κράτους Δικαίου, προστατεύεται από την ΕΣΔΑ (άρθρο 6) και δεν εξαρτάται από την πολιτική ή διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε κυβέρνησης.
Γίνεται λοιπόν, εμφανές ότι το κράτος δικαίου όχι μόνο κοστίζει και τρώγεται, αλλά ο μη σεβασμός σε αυτό οδηγεί σε άμεσα και οδυνηρά οικονομικά αποτελέσματα.
Το ίδιο συνέβη άλλωστε με το πρόστιμο των 400 εκατομμυρίων ευρώ που θα πληρώσουν όλοι οι αγρότες και οι Έλληνες φορολογούμενοι για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ίδιο συμβαίνει με κάθε δυσώδη υπόθεση, που η κυβέρνησή Μητσοτάκη επιχειρεί να κρύψει κάτω από το χαλί προστατεύοντας είτε στελέχη της, είτε κομματικούς φίλους(π.χ. σκάνδαλο πολεοδομιών, απευθείας αναθέσεις συμβουλευτικών του δημοσίου κλπ.).
Την επόμενη φορά λοιπόν, που κάποιος θα μας πει ότι «το κράτος δικαίου δεν τρώγεται», η απάντηση πρέπει να είναι απλή:
Δεν υπάρχει οικονομία χωρίς δημοκρατία και δεν υπάρχει ειρήνη οικονομική και κοινωνική, χωρίς δικαιοσύνη.
Το δίλημμα των επομένων εκλογών είναι στασιμότητα ή πρόοδος, διαφθορά ή εντιμότητα!
Να πάρουμε θέση…
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Στέλεχος ΕΛ.Α.Σ.)
